یک منتقد سینمایی گفت: «سینمای ایران باید قبول کند که از اکبر حر تا فریدون جیرانی بخشی از این جامعه را نمایندگی میکنند و خاستگاهی در آن دارند. سینمای ایران تا این مساله را قبول نکند، به هدف نمیرسد یعنی هرکدام از این گروهها میخواهند بقیه را از بین ببرند تا به بقا ادامه دهند اما ایرانی که میشناسیم، ایرانی است که همه گروهها خاستگاه دارند و اساسا وجود دارند و بخشی را تشکیل میدهند. باید به این مساله بپردازیم که چگونه همه این گروهها میتوانند در این سینما نماینده داشته باشند، به حیات خود ادامه دهند و حذف نشوند.»
فریدون جیرانی خطاب به مسعود شاهی گفت: شما اولین شورای پروانه نمایش (وزارت ارشاد) را با برخی دیگر تشکیل دادید و قاعدهای گذاشتید که چه چیزهایی در فیلمها باشد و چه چیزهایی نباشد که مسعودشاهی پاسخ داد: من ۴۰ سال سکوت کردم.اعلام سیاستها و حفظ ضوابط برای سینما و ایجاد امنیت شغلی را با سانسور اشتباه نگیریم! در جواب آقای جیرانی میگویم که من مدیر کل معاونت بودم و آن معاونت اولین ساختار تشکیلاتی سینما را از آن زمان تشکیل داد.
