همه ما اگر در بین وسایل شخصی مون جستجو کنیم، بدون شک یک یا چند عکس قدیمی دوران مدرسه رو پیدا میکنیم، عکس هایی که رنگ پریده و کمی زرد شدن، از روزهای کودکی و نوجوانی که انگار ازمون ربوده شدن.
از زمانی که دنیای دیجیتال پاش رو به زندگی مون باز کرده، بیشتر و بیشتر عکس می گیریم، عکس هایی که خیلی هاشون رو اصلاً دوست نداریم، یا خیلی محو و بی کیفیت شدن یا اینکه نتیجه اون چیزی نیست که می خواستیم. این ها همون عکس هایی هستن که باید هر چه زودتر یک shift و delete اساسی نثارشون کنیم و واسه همیشه از شرشون خلاص بشیم! و سیستممون رو پاک سازی کنیم. عجب لطفی هم به سیستم مون کردیم، الان که خالی تر شده می تونه یه نفس درست و حسابی بکشه.
در زندگانی بی شک زمان هایی پیش میآید که دلتنگ خاطرات زیبای زندگی مان میشویم، برای مرور این لحظههای عزیز، دقیقهها و ساعتها چشم به صفحه مانیتور میدوزیم، بیش از آنکه آرامش نصیب لحظههایمان شود، درد و خستگی چشم، گویی که طعم مرور خاطرات را گس میکند؛ اما میان نگاه کردن عکس بر صفحه کامپیوتر، موبایل، تبلت با دیدن عکسی که روی صفحه کاغذ است و در دست میگیریم، تفاوت از زمین است تا آسمان!
