«زرین‌کوب، بیش از ۵۰ اثر با موضوع‌ها و کیفیت‌های متفاوت نوشته که برخی از آن‌ها، مثل جست‌وجو در تصوف ایران و دنباله آن، از مهم‌ترین کتاب‌ها در زمینه موضوع خود هستند و به هیچ عنوان نمی‌توان آن‌ها را نادیده گرفت، ضمن آنکه آثار عمومی‌تر او مثل پله‌پله تا ملاقات خدا و سر نی و بحر در کوزه و از کوچه رندان و فرار از مدرسه و روزگاران، آثاری همواره پرمخاطب و خواندنی و ماندگار هستند.»
«دو قرن سکوت» اثری اثرگذار است که هم باید خوانده شود و هم باید درباره‌اش پرسید. نه به قصد تخطئه نویسنده، نه از سر وفاداری به شهرت او. باید متن را در زمانه‌ی خودش دید، تحول فکری نویسنده را دنبال کرد، منابع و استدلال‌هایش را سنجید و از خود پرسید کدام بخش از روایت هنوز استوار است و کدام بخش به بازنگری نیاز دارد.
ما دوران‌های شکوفایی علمی و فرهنگی مهمی در قرون هفتم، نهم و دهم هجری داشتیم که در بستر فرهنگ ایران پس از اسلام شکل گرفت. سکوتی در کار نبود؛ تنها در آن دو قرن نخست، به زبان فارسی چیزی منتشر نمی‌شد، نه این‌که فارسی صحبت نمی‌کردند.
