به گزارش ایسنا، هفتاد و چهارمین جشنواره بین المللی فیلم کن در حالی به کار خود پایان داد که ساخته جدید و فارسی زبان اصغر فرهادی با عنوان «قهرمان» توانست جایزه بزرگ هیات داوران را برای نخستین بار برای سینمای ایران به ارمغان بیاورد تا پس از نخل طلای عباس کیارستمی با «طعم گیلاس» در سال ۱۹۹۷، جایزه بزرگ هیات داوران که مهم ترین عنوان پس از نخل طلاست نیز به ویترین افتخارات سینمای ایران از این رویداد سینمایی اضافه شود.
اصغر فرهادی پس از موفقیت با فیلم «جدایی» که اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره برلین پشت سرگذاشت و جایزه خرس طلای بهترین فیلم و در ادامه اسکار بهترین فیلم خارجی را کسب کرد، تمام آثارش را در جشنواره کن رونمایی کرده و به نوعی به چهره محبوب کن تبدیل شده است. حضوری که با فیلم «گذشته» در سال ۲۰۱۳ آغاز شد و در نهایت جایزه بهترین بازیگر زن را برای «برنیس بژو» فرانسوی به ارمغان آورد.
فیلم بعدی فرهادی در کن «فروشنده» بود که در سال ۲۰۱۶ دو جایزه بهترین فیلمنامه (اصغر فرهادی) و بازیگر مرد (شهاب حسینی) را به خود اختصاص داد و دومین اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان را نیز برای او به همراه داشت، اما فیلم اسپانیایی زبان «همه می دانند» در سال ۲۰۱۸ موفق به کسب جایزه ای از کن نشد.
سینمای ایران با احتساب جایزه بزرگ هیات داوران که با فیلم «قهرمان» کسب کرد، شمار مجموع جوایز خود را در طول شش دهه حضور در جشنواره کن به عدد ۴۰ رساند.
در زیر مروری بر این جایزهها و دریافتکنندههای آن خواهیم داشت:
اولین دوره جشنواره فیلم کن در روز ۳۰ شهریور ۱۳۲۵ آغاز شد و اولین حضور سینمای ایران با فیلم «کورش کبیر» ساخته مصطفی فرزانه در بخش مسابقه فیلمهای کوتاه در سال ۱۳۴۰ شکل گرفت. اما اولین جایزه سینمای ایران در کن با فیلم «طلوع فجر» ساخته مرحوم احمد فاروقی قاجار در بخش مسابقه فیلمهای کوتاه و دریافت "جایزه شورای عالی تکنیک" در سال ۱۳۴۳ رقم خورد.
پس از ۲۸ سال، جایزه بعدی سینمای ایران در جشنواره کن و توسط عباس کیارستمی دریافت شد. فیلم سینمایی «زندگی و دیگر هیچ» در بخش نوعی نگاه به نمایش درآمد و اولین جایزه "بهترین فیلم" این بخش و نیز "جایزه روسلینی" را به خود اختصاص داد.
جعفر پناهی در سال ۱۳۷۴ و با فیلم «بادکنک سفید» به پدیده جشنواره کن تبدیل شد و سه جایزه "دوربین طلایی"، "فیپرشی" و جایزه "بهترین فیلم بخش پانزده روز کارگردانهای" کن را دریافت کرد اما دو سال بعد در سال ۱۳۷۶ مهمترین جایزه سینمای ایران در تاریخ جشنواره کن نصیب سینمای ایران شد و فیلم سینمایی «طعم گیلاس» ساخته عباس کیارستمی نخل طلای جشنواره را به طور مشترک با فیلم «مار ماهی» ساخته «شوهیایمامورا» از ژاپن دریافت داشت.
سمیرا مخملباف در سال ۱۳۷۹ و با فیلم سینمایی «تخته سیاه» موفق به دریافت "جایزه داوران" بخش مسابقه شد و در همان سال، حسن یکتاپناه با فیلم «جمعه» که در بخش نوعی نگاه به نمایش درآمده بود جایزه "دوربین طلایی" جشنواره کن را به طور مشترک با فیلم «زمانی برای مستی اسبها» ساخته بهمن قبادی دریافت کرد که این دومی در بخش پانزده روز کارگردانها به نمایش درآمده و دو جایزه "هنر و تجربه" این بخش و جایزه "فیپرشی" را نیز به خود اختصاص میدهد.
محسن مخملباف در سال ۱۳۸۰ با فیلم «سفر قندهار» در بخش مسابقه جشنواره کن حضور یافته و جایزه جنبی "کلیسای جهانی" را دریافت میکند.
رضا میرکریمی نیز با فیلم «زیر نور ماه» جایزه بهترین فیلم بخش هفته منتقدان جشنواره را دریافت میکند. در سال ۱۳۸۲، سمیرا مخملباف با فیلم «پنج عصر» دو "جایزه هیات داوران" بخش مسابقه رسمی و جایزه جنبی "کلیسای جهانی" و جعفر پناهی با فیلم «طلای سرخ» جایزه هیات داوران بخش نوعی نگاه را دریافت میکند.
محسن امیر یوسفی با اولین ساخته بلند خود، «خواب تلخ» تقدیرنامه هیات داوران دوربین طلایی و جایزه "نگاه جوان" بخش پانزده روز کارگردانها را در سال ۱۳۸۳ میگیرد. در سال ۱۳۸۶ فیلم «پرسپولیس» ساخته مشترک مرجانه ساتراپی و ونسان