این شاعر، نویسنده و مترجم ادبیات کودک و نوجوان در گفتوگو با ایسنا درباره اهمیت و کارکرد هیچانهها در ادبیات کودک اظهار کرد: یک غذای خوب و پر از ویتامین، خاصیت خود را دارد، حتی اگر آن را نخورند و بروند فستفود بخورند، به خود ظلم کردهاند. بخصوص غذایی که در طول قرنها خوشمزه مانده و با تغییر سلیقهها مزه خود را تغییر نداده باشد. داستان هیچانهها چنین است. یکسری هیچانهها از گذشته مانده و همچنان هست و اگر خانوادهای بخواهد به آنها مراجعه کند، تأثیر و جاذبه و نیروی آنها را بر بچهها میبیند و اگر خانوادهای نخواهد استفاده کند، به ما مربوط نمیشود.
او سپس درباره تاثیر تغییر زیست اجتماعی کودکان بر استفاد از هیچانهها گفت: واقعیت این است هیچانهها در گذر زمان هم یک شعر گروهی بودهاند، شعربازی و آهنگبازی بوده و نمیتوانیم از نظر دور بگیریم که بچهها به تنهایی با هیچانهها کاری داشته باشند؛ مادر با کودک و کودکان با هم در مهمانی و اردو آنها را میخواندند و یک نشاط ویژه آهنگین از هیچانهها میگرفتند که بیشتر در جمع معنا پیدا میکرد. شعر کودک برای این است که کودک خود بخواند و لذت ببرد یا برایش بخوانند و لذت ببرد و شاعرانگی شعر بر او تأثیر بگذارد اما هیچانهها با توجه به اینکه مبتنی بر معنی نبوده و مبتنی بر آهنگ و ریتم هستند، خواه ناخواه زمانی معنا پیدا میکنند که چند نفر با هم باشند و حرکاتی همراه هیچانهها انجام دهند.
رحماندوست در ادامه بیان کرد: هیچانهها با گذر زمان و آمدن تکنولوژی ارزش و قدرت خود را از دست نمیدهند و فقط ممکن است عدهای کمتر از آنها استفاده کنند و عدهای هم بیشتر. اما هر خانواده و پدر و مادری که به خواندن هیچانهها بپردازد، آنقدر از آن لذت میبرد که تمام وسایل تکنولوژیک امروزی را کنار میگذارد. این رازی است که در ادبیات و شعر کودکان و هیچانهها وجود دارد؛ زمانی که والدین و بچهها کنار هم به شعر خواندن و قصه گفتن و هیچانه و بازی شعر میپردازند به لذتی میرسند که دیگر رسانهها را نادیده میگیرند.
شاعر «قصههای پنجانگشت» و «دوستی شیرین است» درباره ساخت هیچانههای جدید برای بچهها و امروزی کردن آنها برای ارتباط بیشتر کوکان با آنها گفت: زمانی ما این کار را کردیم و سعی داشتیم این اتفاق بیفتد؛ هیچانهها فقط خالی از معنا نیستند بلکه پر از خیال هم هستند. هر هیچانهای که برای بچهها خوانده میشود به نسبت محیط زندگی و فرهنگ دوروبر کودک، نوعی تفسیر خیالی برای خود درست میکند و به همین دلیل اگر مداومت در آن اتفاق بیفتد، تأثیر خود را میگذارد؛ مثلا هماهنگی دست و ذهن. در مقدمه کتاب «هیچ، هیچ، هیچانه» متنی نوشته و دلیل این را که چرا هفت شاعر پرسابقه نشسته و این شعرها را گفتهاند آنجا ذکر کردهام. دلایل علمی و تربیتی هیچانهها را آنجا گفتهام.
او سپس خاطرنشان کرد: من به این کاری ندارم که بچهها با این هیچانههای جدید، به هیچانههای قدیمی مراجعه میکنند یا نه، با این هم کار ندارم که ذهنشان به سمت هیچانهها میرود یا نه. به نظرم اهداف هیچانهها امروزی است؛ مثلا هماهنگی ذهن و دست، شادی و بالا بردن قدرت تخیل. اینها اهداف هیچانههاست، البته اگر هیچانهای درست گفته شود که بسیار بسیار سخت است و اعتراف میکنم در این مجموعه کتاب به نکاتی رسیدیم که میتوانستیم رعایت کنیم، هرچند در هیچانههایی که بر روی آنها کار میکنیم، رعایت خواهیم کرد تا بچهها ب