ایسناپلاس- عطیه همتی:در سالهای ابتدایی برگزاری نمایشگاه قرآن کریم همواره محصولات قرآنی عرضه میشد که قرار بود شکل شگفتانگیزی و اعجازگونهای به قرآن بدهد. کوچکترین قرآن جهان، حکاکی سوره حمد روی یک دانه برنج! تمام قرآن در یک صفحه و انواع و اقسام سیدی فیلمهایی که خبر از سرنوشت اهانت کنندگان به قرآن و یا شکلگیری برخی آیات، اذکار و اسامی اهل بیت در اجسام و پدیدههای طبیعی داشت و قرار بود مخاطب عام خود را شگفتزده کند تا به اعجاز و اهمیت این کتاب آسمانی پی ببرد.
از دیگر رفتارهای زرد رسانهای با قرآن کریم به خصوص در ایام ماه مبارک رمضان، ترینسازی با کوچکترین حافظان قرآن در برنامههای تلویزیونی بود. حافظان قرآنی که از دوران دو تا سه سالگی تربیت میشدند آیات کلامالله را حفظ کنند و بعد از آن از آنها دعوت میشد به شکلهای فنی مختلفی از آنها آیات قرآن سوال می شد. برای مثال در یک نمونه شماره صفحه گفته می شد و حافظ کوچک قرآن آیههای موردنظر را میخواند. رفتاری که میتوان با فرهنگ اصطلاحات امروزی به آن یک «تلنتشو» قرآنی گفت که بار معنایی و محتوایی چندانی نداشت و کار حتی گاهی به آنجا رسید که حجتالاسلام قرائتی که نسلهای مختلف ایشان را با برنامه قدیمی و هفتگی «درسهایی از قرآن» میشناسند و یکی از شناسنامههای قرآنی تلویزیون است؛ نسبت به این مدل حفظ کردن و یا حتی اجبار به حفظ کردن قرآن بچهها توسط والدینشان خرده گرفت.
مخاطبانی که قرار است از این پرفورمنس تعجب آور مثلا پی به اعجاز قرآن ببرند تنها و تنها با یک سوال مواجهند. چگونه؟
سوالی که تاکنون میان بازخوردهای گرفته شده از این برنامه سه جواب داشتهاست. به گونهای که حجتالاسلام میثم غلامی در یادداشتی مینویسد:«این کار یا یک شعبه و تردستی است که با همکاری این دو نفر انجام میشود. یا جنگیری است و یا در بهترین حالت حاصل تامل و تمرکز به نور قرآن است که در هرحالت نشان دادن آن چه کمکی میتواند به تدین مردم کند و اصلا چه اثرات مفیدی میتواند داشته باشد؟»
رفتاری که مشابهش را در برخی افراد مشهور که به اصطلاح «سرکتاب» باز میکنند هم دیدهایم. افرادی که متاسفانه برخلاف توصیه بسیاری از علما هنوز که هنوز است محل مراجعه و مشاوره بسیاری از افراد رد