رضا خرم به ایسنا گفت: شرط اول برای خلاقیت در موسیقی، داشتن آگاهی و اطلاعات و پایۀ علمی است؛ اما متأسفانه بعضی از افراد بهرغم ضعف علمی نسبت به مسائل نظری موسیقی، ادعای ابتکار و خلاقیت نیز دارند که چنین روشی صحیح نیست.
عضو شورای سیاستگذاری جشنوارۀ موسیقی نوای خرم با تأکید بر اینکه آگاهی درخصوص پایههای علمی موسیقی و تسلط به مسائل نظریِ آن، دانستنِ کامل نت و داشتن اطلاعات دربارۀ ردیف و موسیقی ایرانی، گام نخست برای خلاقیت است، ادامه داد: کسی که فاقد دانش لازم دربارۀ موسیقی است قطعاً نمیتواند خلاقیتی در این زمینه از خود نشان دهد.
او با تأکید بر اینکه خلاقیتی که بر پایۀ علم و دانش نباشد اثرگذار نیست و پایدار نخواهد بود، بیان کرد: گام بعدی برای بروز خلاقیت در هریک از هنرها و ازجمله در زمینۀ موسیقی، مسئلۀ ذوق و قریحۀ خدادای است.
این تهیۀکنندۀ موسیقی دراینباره توضیح داد: شاید دو هنرمندی که عرصۀ موسیقی فعالاند هردو دارای پایۀ علمی درخصوص موسیقی باشند، ولی خلاقیتی که در یکنفر از آنها بروز میکند از قریحۀ خدادادیِ او نشأت میگیرد؛ چهبسا هنرمندان برجستهای که حتی با داشتن آگاهی و دانش بالای علمی، موفق به ارائۀ حتی یک اثر خلاقانه و مبتکرانه نشدهاند، بنابراین داشتن چنین قریحهای گامی است که شاید بتوان عنوان عنایت خدادی را برای آن بکار برد.
خرم افزود: موضوع بسیارمهم دیگر این است که هنرمندان عرصۀ موسیقی باید آثار برجستۀ بزرگان را بشنوند و با آنها مأنوس باشند، چراکه در حین شنیدن آثار بزرگان، جرقههای بسیاری در ذهنها شکل میگیرد، همانطور که مرحوم پدرم نیز همیشه میگفت بخش بزرگی از سازندگیهایش در عرصۀ موسیقی حاصل از جرقههایی بود که در جریان زندگی عادی و یا با شنیدن و زمزمهکردن آثار موسیقایی در ذهن او ایجاد میشدند.
فرزند زنده یاد همایون خرم که دستی در شعر و شاعری نیز دارد، گفت: این الهام و یا این جرقۀ ذهنی شکل میگیرد، اما باید با دانش همراه باشد تا بتوان آن را پرورش و گسترش داد؛ بهعبارتی تولید یک اثر خلاقانه تماماً با الهام ممکن نیست. ازاینرو در گذشته نیز آهنگسازانی بودند که گاهی این جرقه در ذهنشان ایجاد میشد، ولی به دلیل نداشتن پایۀ علمی، ایدۀ خود را برای پرورش و بالندگی به استاد دیگری میسپردند تا چارچوب اصلی آن را بسازد.
او بیان کرد: بنابراین عالم بودن به دانش موسیقی، عنایت خدادی و البته ممارست، از شروط لازم برای سشکلگیری اثر خلاقانۀ موسیقی است؛ ضمن اینکه باید آثار بزرگان موسیقی را شنید و با این آثار اشک ریخت و احساس داشت که همۀ این