حجتالاسلام والمسلمین هادی سروش -استاد حوزه و دانشگاه- در گفتوگو با ایسنا در خصوص مقام زن در اسلام و اینکه چگونه زن امروز ما میتواند به جایگاه اصلی خود بازگردد، اظهار کرد: در رابطه با مقام زن باید گفت زمانی که اسلام ظهور کرد شخصیت زنان از دو ناحیه مورد حمله بود: یکی حملاتی که عرب جاهل و جاهلیت عرب به مقام زن داشت و دیگری هم حمله غرب قبل از رنسانس نسبت به مقام زنان بود. نقطه توافق و وحدت هر دو چه در شرق و چه در غرب این بود که زن را مانند یک جاندار زنده که باید تمام منافعش را در اختیار دیگران قرار دهد میدانستند و زنان را به نوعی کالا تصور میکردند و در این زمان بود که اسلام اعلام موجودیت کرد و حقوق زن را استیفا و مقام برتر زن را به جهان معرفی کرد.
وی ادامه داد: میتوان ادعا کرد که اگر اسلام و تبیین مقام زن توسط نصوص دینی اسلامی نبود مسیحیت هم شناختی از زن حتی حضرت مریم(س) نداشت و شخصیت دارای مقام عصمت حضرت مریم(س) هم در لابه لای این جهالتها و این زندگیهای شبیه به درندگی از بین میرفت. اسلام زن را به عنوان یک موجود محترم معرفی کرد و مقام آن را با مرد مساوی دانست. وقتی آیات الهی را میخوانیم در سوره «توبه » در کنار مردان مومن، خداوند به زنان مومنه هم اشاره دارد؛ «إِنَّ الْمُسْلِمِینَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَالْقَانِتِینَ وَالْقَانِتَاتِ وَالصَّادِقِینَ وَالصَّادِقَاتِ وَالصَّابِرِینَ وَالصَّابِرَاتِ وَالْخَاشِعِینَ وَالْخَاشِعَاتِ وَالْمُتَصَدِّقِینَ وَالْمُتَصَدِّقَاتِ وَالصَّائِمِینَ وَالصَّائِمَاتِ وَالْحَافِظِینَ فُرُوجَهُمْ وَالْحَافِظَاتِ وَالذَّاکِرِینَ اللَّهَ کَثِیرًا وَالذَّاکِرَاتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِیمًا»، خداوند در این آیه تمام اوصاف کلامی که برای انسان و مرد تصور شده است برای زنان هم بیان میکند و تفاوتی قائل نمیشود و با این خط فکری، اسلام پیش آمده و خط بطلان بر زنده به گور کردن دختران و تبعیض بین زن و مرد کشیده است. از این رو شرق و غرب در تبیین شخصیت زن مدیون قرآن و اسلام و اهلبیت(ع) هستند.
این استاد حوزه در ادامه در مورد فعالیت اجتماعی زنان نیز خاطرنشان کرد: در رابطه با فعالیتهای اجتماعی مربوط به زنان ما دو منبع برای این موضوع داریم، منبع اول نصوص دینی ما است که از آیات قرآن و روایات تشکیل میشود و منبع دوم روش حضرت زهرا(س) است. در رابطه با قرآن ما میبینیم که خداوند متعال زنانی را معرفی میکند که وارد صحنه اجتماعی شدند و کارهای بزرگی کردند، برای مثال حضرت مریم(س) به عنوان یک زن محل معجزه الهی قرار گرفت و این طور نبوده که ایشان با فرزند کوچکی که بدون پدر به دنیا آمده است در یک گوشهای مخفی شود بلکه ایشان با فرزند خود در متن جامعه حضور داشتند و در مواجه با افراد مختلفی در جریان ولادت حضرت عیسی(ع) و پیامبری ایشان در جامعه حضور پیدا میکنند. همچنین میتوان به دختران حضرت شعیب(ع) اشاره کرد که از گوشه خانه به بیرون آمدند و در عرصه جامعه کار کشاورزی و دامداری و آوردن آب که از کارهای سخت آن روزها بود مشغول شدند و به اقتضای زمان خودشان کارهای سختی انجام میدادند.
سروش در ادامه بیان کرد: جدای از قرآن و داستان