لیلی اخلاقی در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: یکی از زیباترین، دل‌انگیزترین و شیرین‌ترین هدیه‌هایی که به یکدیگر می‌دهیم، گل است. خیلی‌وقت‌ها آدم‌ها حرف‌ها و احساسات خود را از طریق تقدیم گل بیان می‌کنند، گاهی برای ابراز عشق و دوست داشتن، گاهی برای تشکر، قدرانی و احترام و گاه برای ابراز همدردی و همدلی در سختی‌ها. به‌نظرم گل‌ها، دست‌هایی برای در آغوش کشیدن قلب و روح آدم‌ها دارند، انگار زبان دارند و برای کسی که آن‌ها را هدیه گرفته است، شعر می‌خوانند؛ شعرهایی از طرف فرستنده به گیرنده با زبانی بدون کلمه که عمیق‌ترین پیام‌ها را منتقل می‌کنند.

افراد در گلفروشی، نسخه آرام‌تر خود را ملاقات می‌کنند

وی با بیان اینکه افراد با وارد شدن به گل‌فروشی، حالشان بهتر می‌شود، افزود: بوی خوب پیچیده در فضا، آن خنکای مطبوع و گردهمایی زیبای فرم‌ها و رنگ‌ها، توانایی عجیبی برای کم کردن استرس، اضطراب و دل‌مشغولی‌ را در خود دارند. وارد شدن به فضایی که در آن، رزهای سرخ و صورتی کنار دسته‌های نرگس، میخک و گلایل نشسته‌اند، زیبایی و لطافت خودنمایی کرده و بوی مریم و زنبق هوش از سر آدمی می‌برد، باعث می‌شود که افراد ورژن بهتری از خودشان را تجربه کنند؛ نسخه‌ای آرام‌تر و مهربان‌تر.

وی یادآور شد: نباید از این نکته غافل ماند که انتخاب گل و خرید آن برای دیگری نیز، لذتی دارد که کم از هدیه گرفتن آن نیست. در آن لحظاتی که به انتخاب گل مشغول هستیم یا آنجا که برای تزیین یک سبد یا دسته گل با گل‌آرا مشورت می‌کنیم و درباره جزییات صحبت می‌کنیم، احساسات خوب و لطیفی تجربه می‌شوند که برای همه جذاب است. به‌نظر من انتخاب گل برای خوشحال کردن دیگری، توجهی اختصاصی به او به‌شمار می‌رود که با خیلی از هدیه‌های گران قیمت هم قابل مقایسه نیست. تاکنون به این فکر کرده‌اید که چرا خیلی از افراد در کنار هدیه‌های لوکس خود، باز هم از گل فراموش نمی‌کنند؟ علتش این است که گل‌ها، صدای قلب‌ها را بلندتر از پول بر زبان می‌آورند.

اخلاقی ادامه داد: این روزها که وضعیت معیشتی و اقتصادی در کشورمان با سختی‌های فراوانی روبرو شده است، ممکن است به‌نظرمان خریدن گل، هزینه جانبی و اضافی باشد و توجه کم‌تری به آن داشته باشیم اما گاهی هدیه دادن حتی یک شاخه گل به عزیزمان در دل همین دشواری‌ها، ممکن است روی او را به سمت دیدن زیبایی‌های زندگی برگرداند. همه ما درگیر چرخاندن چرخ زندگی هستیم، همه ما از صبح تا شب به اعداد و حساب‌ها و چک‌ها و اجاره‌ها و امثال این‌ها فکر می‌کنیم، جوانان نگران آینده هستند، پدران و مادران شاغل تقریبا تمام انرژی و وقت خود را صرف کسب درآمد می‌کنند، خانم‌های خانه‌دار تلاش می‌کنند صرفه‌جویی کنند، حتی مهمانی‌ها هم کم‌تر از گذشته شده است. ما زیر بار فشار زیادی هستیم اما نباید یادمان برود که بزرگ‌ترین سرمایه ما، «خودمان» است.

گل دادن و گل گرفتن، سن و سال نمی‌شناسد

این هنرمند گل‌آرا با اشاره به خاطره‌ای گفت: یک مشتری ثابت داشتم، پیرمردی تقریبا 80 و چندساله که بازنشسته راهنمایی و رانندگی بود و 3 سالی می‌شد هر ماه، فردای روزی که حقوق‌ها را واریز می‌کردند به مغازه می‌آمد. هر دفعه یک شاخه گل جدید می‌خرید، یک بار رز سفید، یک بار مریم، شب‌بو و غیره. وقتی گل‌ها را به قصد انتخاب تماشا می‌کرد، دیدنی بود، همیشه زیرچشمی صورتش را می‌پاییدم. چشمانش می‌درخشید، انگار قلبش هم می‌خندید. دلم را به دریا زدم و پرسیدم این گل‌ها را برای چه کسی می‌خرد، گفت: «برای همسرم، هیچ چیزی به اندازه گل خوشحالش نمی‌کند، اولین باری که از او پرسیدم چه چیزی دوست داری برایت بخرم، گل خواست و تا امروز هربار به او گل می‌دهم، مثل همان روز اول خوشحال می‌شود، این کم‌ترین کاری است که می‌توانم برایش انجام دهم».

او با اشاره به اینکه آن مشتری امروز او به رحمت خدا رفته است، اظهار کرد: گل مراسم ترحیمش را هم به ما سفارش دادند، همسرش تاکید کرده بود که از ما گل بگیرند چون اینجا مکان مورد علاقه دلدارش بوده است. می‌بینید، حتی در غم و مصیبت هم فرهنگ گل دادن اهمیت پیدا می‌کند، در آن مواقع هم وقتی در میان گل‌ها باشی، آرام‌تر می‌شوی. این‌ها را گفتم که بگویم از ما آدم‌ها مگر چه چیزی باقی می‌ماند؟! خیلی وقت‌ها برای توجه کردن به یکدیگر، برای اینکه به عزیزانمان بگوییم آن‌ها را می‌بینیم، می‌شنویم و درک می‌کنیم، حتی همین شاخه‌های گل کفایت می‌کند. ما باید خودمان را به زندگی امیدوار نگه‌داریم، باید به خانواده، دوستان و اطرافیانمان هم یادآوری کنیم که آدمی به امید زنده است و زندگی با تمام سختی‌ها، کم زیبایی ندارد.

اخلاقی خاطرنشان کرد: فکر نمی‌کنم کسی در جهان باشد که از تماشای گل لذت نبرد. فرهنگ هدیه دادن گل هم یکی از همان رازهای کوچکی است که آدم‌ها را به‌یکدیگر نزدیک‌تر و لحظه‌ها را خاطره‌انگیز می‌کند. فرهنگی که باید به دست خودمان تقویت شود. این مرز و بوم از این فرهنگ‌های زیبا، کم ندارد، ای کاش می‌شد همه جا را پر از گلفروشی کرد. گلفروشی‌ها نفس‌به‌نفس مناسبت‌ها و لحظه‌هایی هستند که هر کدام به نوعی، گوشه‌ای از فرهنگ غنی ایران را یادآوری می‌کنند. مناسبت‌ها و جشن‌هایی که خوشبختانه با هدیه دادن گل، پیوندی نزدیک برقرار کرده‌اند.

گلفروشی‌ها عشق را در میان شاخه‌های گل تزیین می‌کنند

وی افزود: روز پدر یا مادر که فرا می‌رسد، فرزندان برای خرید گل‌می‌آیند، هروقت کودکی چشم به جهان می‌گشاید، برای خودش و مادرش، گل می‌برند، هربار دلی در سینه می‌تپد و قلبی عاشق می‌شود، اولین‌جا همین گلفروشی‌ها هستند که عشق را در میان شاخه‌های گل تزیین می‌کنند. خانم‌ها هم وقتی برای همسرشان گل‌می‌خرند خیلی خیلی زیباست، یک‌جور شیرینی و احساس خاص در نگاهشان موج می‌زند، خوشبختانه هدیه دادن گل به آقایان هم روز به روز بیش‌تر می‌شود. یکی از روزهای قشنگ دیگر در گلفروشی، اول مهرماه است، کلاس اولی‌ها انگار زیباترین گل دنیا را برای معلم‌شان هدیه می‌برند و یا روز دختر که پدرها برای دخترانشان با وسواس گل انتخاب می‌کنند هم دیدنی است.

این هنرمند گل‌آرا با اشاره به اینکه گلفروشی برای خودش، جهانی منحصربه‌فرد است، ادامه داد: شاید این مکان، فضایی با چند متر طول و عرض محدود باشد اما حجمی از فرهنگ، هنر و احساس در آن جریان دارد که ارتفاع معنوی‌اش را تا آسمان‌ها بالا می‌برد. ایران مهد فرهنگ و هنر است و ما برای عشق، دوست داشتن و نجابت زاده شده‌ایم. سرشت ما را با همدلی و نوع‌دوستی گره زده‌اند. یک بیت شعر از خیلی سال‌ها پیش به خاطرم مانده که می‌گوید: «یاس تنها یک سحر مهمان ماست/ بعد روی صبح پرپر می‌شود»، نعمت حیات و زنده ماندن هم دقیقا همین‌طور است. فرصت اندک و زیبایی‌ها بسیار است، باید با وجود تمام سختی‌ها و تلخی‌ها، بزرگی و عظمت زیستن و زندگی را به خود و دیگران یادآوری کنیم و از این فرصت برای مهرورزی و شکوفایی دوشادوش یکدیگر استفاده کنیم.

انتهای پیام