نشستی با محوریت «تبیین وقوع و شکلگیری انقلاب و دستاوردهای ۴۷ ساله برای نسل جوان» با حضور حبیبالله فاضلیان، فعال سیاسی و حجتالاسلام والمسلمین باقر مختاری، عضو هیئت علمی دانشگاه شهرکرد و مدرس حوزه علمیه در دفتر خبرگزاری ایسنا در شهرکرد برگزار و این موضوع تشریح شد.
موضوعی مهم که ذهن جوان امروز با سوالات بسیاری همراه است، چرا که امسال چهل و هفتمین بهاری است که جشن گرفته میشود اما شاید به درستی دستاوردهای آن به خوبی برای جامعه به ویژه نسل جوان تشریح نشده و نسبت به آن ناآگاه هستند. ذهن نسلی که میتواند با بیان آنها سیراب شود، چه بسا به دنبال تاریخ رفتن و مطالعه کردن پیرامون آن آگاهیها کسب میشود. اما ذهن جوان همواره به دنبال یافتن چراهای بسیاری است که پاسخشان را بگیرد.
حبیبالله فاضلیان، کنشگر انقلابی و فعال سیاسی در این نشست اظهار کرد: در مسائل فرهنگی اگر پیوست گفتمانی قطع شود برای جبران از آنچه ذهنمان فکر کنیم بسیار سختتر و پیچیدهتر است. حقیقتا بعد از انقلاب اسلامی اکثر قریب به اتفاق اهدافی که از ابتدا در انقلاب هدفگذاری شده به آن رسیدیم مگر دو محور، یکی بحث شکوفایی اقتصادی و دیگری انتقال نسل به نسل و پیوسته پیام انقلاب در زمینه امور فرهنگی به عنوان یک کار فرهنگی است.
وی افزود: در این دو مقوله نقیصه وجود دارد که جبران هر دو به ویژه بحث دوم بعد از گذشت این سالها آسان نیست، یعنی اگر در بحث اقتصاد هم بتوانیم یک بسیج عمومی و یک عزم و اراده قوی به شرط جارو کشیدن مافیای موجود و اختلاسگریها و رانت خواریها ایجاد کنیم، شاید بتوان اقتصاد را به مرز شکوفایی و رشد و توسعه برسانیم، اما بحثی که در مقوله فرهنگی وجود دارد و آن هم انتقال محسوس، ملموس و مفهوم پیام انقلاب و ارزشهای انقلاب به نسلهای بعدی است به مراتب از بحث اقتصادی و به واسطه انباشت ۴۷ ساله بسیار سخت خواهد بود.
این فعال سیاسی تاکید کرد: نیاز به یک حرکت برنامهریزی شده سراسری با یک رویکرد عمومی که شامل همه مردم و مسئولان میشود، است تا اندکی زمان کوتاهتر و سرعت انتقال مفاهیم و پیامها بیشتر شود، آن زمان شاید بتوانیم قدمهای خوبی برداریم اما اکنون بسیار سخت است.
وی با بیان اینکه گپ ۴۷ ساله در کشور داریم، تصریح کرد: این به معنای این نیست که بیان کنیم اصلا کار نشده که این خود شاید ظلم و جفا به حق برخی مراکز فرهنگی و مسئولان فرهنگی باشد که در مقاطعی کارهایی انجام و قدمهایی برداشته شده است، اما حقیقتا آن پیوستی که بوده را نداشتیم و فاصله ایجاد شده است. این امر به خاطر نسل امروز است که به تعبیر خودشان نسل z هستند و با یک سری مفاهیم ارزشی انقلاب بیگانهاند، در صورتی که اگر حرفها و کارهای صورت گرفته را با فاصلههای پیوسته منتقل میکردیم حداقل این همه متعجبانه نگاه نمیکردند.
فاضلیان گفت: امید است فرصت خوبی فراهم شود تا نسلهای جدید با گوش دلشان بشنوند و خریدار بحثهایی شوند که ما در انتقال آنها کوتاهی کردیم.
وی در خصوص شکلگیری انقلاب ۵۷ که مردم خواستار تشکیل آن بودند، بیان کرد: این مساله به دلیل نداشتن ذهنیت کامل نسبت به وقایع تاریخ و شرایطی است که بر این مملکت گذشته است، مطرح میشود، ما فرزندان این انقلابیم وقتی امروز فردی با صدای بلند عربده میکشد که در این کشور آزادی نیست یا اینکه افرادی حرفشان را مطرح میکنند و بعد میگویند چرا اجازه نمیدهید حرفمان را بیان کنیم، خندهدار است، چرا که اینها آزادی زمان طاغوت را حس و لمس نکردند، نبودند و ندیدند و برایشان گفته نشده است، اگر آن زمان جزوهای را میخواستیم به فردی بدهیم بعد از بالا و پایین کردنها و مطمئن شدن از اینکه این فرد قابل اعتماد است یا خیر باید آن را در لباسهای خود مخفی میکردیم و با ترس و لرز به دیگری تحویل میدادیم، اینها آن شرایط را ندیدند، ندیدند که سر کلاس وقتی معلم یک جمله گفت که باید بار دیگر ما مثل امام حسین در مقابل ظلم بایستیم، پس از زنگ استراحت، همان معلمی که مجددا با او کلاس داشتیم، سر کلاس نیامد و متوجه شدیم که معلممان را به دلیل آن حرف از مدرسه همراه خود بردند.
وی ادامه داد: امروز افراد از بالا تا پایین هر حرفی دلشان بخواهد بیان میکنند و میگویند آزادی در کشور نیست. زمانی که انقلاب کردیم به دلیل خفقان سنگینی بود که همه را خفه میکرد، استبداد ستمشاهی حاکم بود، آن زمان ما از امکانات رسانهای محروم بودیم، فرصتهای بسیار ارزشمند رسانهای و امکانات امروز، آن زمان در اختیار نبود به خاطر همین اگر مطلبی بنا بود جایی واقع شود انتقال آن از جایی به جای دیگر بسیار مشکل بود. امروز باید با این امکانات برگشت و آن زمان را بررسی کرد که استبداد ستمشاهی حاکم در ایران، در دنیا به این وحشتناکی بی سابقه بود.
این فعال سیاسی توضیح داد: گفتن مسائل آن زمان، امروزه بسیار آسان است و تنها افرادی که آن روزها را حس کرده و نام خوفناک ساواک را شنیده متوجه میشود، در آن شرایط با آن فضا، مردم انگیزههایی برای انقلاب داشتند که بحثهای اقتصادی، زیربنا و انگیزه انقلاب نبود. انقلابی که آن روز مردم دست به آن زدند برای رها شدن از این ظلم، خفقان و استبدادی و استقلال کشور بود که صورت گرفت.
فاضلیان گفت: شاید اگر نسل امروز اهل مطالعه و تحقیق باشند باز هم چون آن زمان را ندیده و به موقع آن درد وحشتناک را به جان منتقل نکرده که چه بوده و چه بر سر مردم آمده را نچشد. اینکه شما در مملکت خودت زندگی کنی اما افرادی منت بگذارند، تاخت و تاز کنند و با مصونیت کامل هر کاری که بخواهند انجام دهند و جرات انجام کاری را نداشته باشی و حق توحش هم بگیرند، درد بزرگی است، دردی که درد نان، مسکن و ... نیست. چرا که برای همه افراد در همه ادوار این مساله بوده و هست، اما توهین، شکستن کرامت انسانی، تحقیر، لگدمال کردن و عزت نفس درد بزرگی است.
وی افزود: در مباحث اقتصادی بسیاری از گروهکها که به صورت قارچ گونه رشد میکردند سعی داشتند با بحث نان، مسکن و .. مطالبات انقلابی مردم را مصادره کنند که جواب نگرفتند و مردم آنها را پس زدند، نه اینکه بگوییم آن زمان کسی مشکل اقتصادی نداشت و مردم در رفاه بودند، اینگونه نیست. چرا که در همین استان چهارمحالوبختیاری جاده آسفالته وجود نداشت و امروزه بسیاری از روستاهای ما از امکاناتی برخوردارند که آن زمان در مرکز استان و شهر نداشتیم.
این کنشگر انقلابی بیان کرد: نسلی که گپ و فاصله بین آن ایجاد شده و با انقلاب و حتی وقایع پس از آن ناآشنا و این صحبتها برایش نامفهوم است چگونه باید این مباحث را منتقل کرد. ما امروزه امکاناتی که میبینیم آرزو داشتیم آن زمان در اختیارمان بود تا میتوانستیم موفقتر در همه زمینهها از جمله مفاهم ارزشی انقلاب قدم برداریم. اما باید گفت در مورد ظلم ستمشاهی نتوانستیم آثار خوب هنری از جمله در زمینه فیلم و ... داشته باشیم. کارهایی شده اما نسبت به حجم بسیار بالای ارزشهایی که باید منتقل میشد، کارها انجام نشده است، البته حجم دشمنیها و تبلیغات، خود نافی قصه بوده و میطل