پس از ۲۰۰۳، بغداد فقط یک پایتخت اشغال‌شده نبود؛ شهری بود که از درون بازطراحی شد. برای مهار خشونت‌های فرقه‌ای سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷، صدها دیوار بتنی در محله‌های مختلف نصب شد. این دیوارها که با عنوان «دیوارهای امنیتی» شناخته می‌شدند، محله‌ها را از هم جدا کردند و جغرافیای اجتماعی شهر را تغییر دادند.