حامد بخشی در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به تاثیر سال نو بر روحیه‌بخشی و  امید آفرینی در جامعه، اظهار کرد: به طور کلی در جامعه، هرچه مراسم و آیین‌ها برای افراد الزام‌آورتر باشند و احساس کنند مقید به اجرای آن‌ها هستند، در کاهش فشارهای روانی و فردی مؤثرترند. 

وی افزود: این مراسم با معطوف کردن توجه ما از رنج‌ها و آسیب‌های وارده به امور دیگر، به کاهش این فشارها کمک می‌کنند. سال نو و مراسم مرتبط با آن، به دلیل ریشه‌دار بودن در فرهنگ کشور می‌تواند چنین کارکردی داشته باشد.

این جامعه‌شناس با اشاره به کاهش انجام رسوم و سنت‌های نوروزی، خاطرنشان کرد: در دهه اخیر، شاهد کاهش چشمگیر مراسم سنتی نوروزی مانند دید و بازدیدهای خانوادگی بوده‌ایم؛ اما غالباً تعطیلات نوروز به منظور تجدید قوا یا تنوع با گردشگری و سفرهای تفریحی یا زیارتی سپری می‌شود.

بخشی ادامه داد: انتظار می‌رود این روند امسال نیز ادامه یابد، به‌ویژه با توجه به اینکه مشهدالرضا به عنوان مقصد اصلی زیارتی ایران و همچنین مناطق شمالی کشور، مقاصد عمده سفرهای داخلی بلندمدت محسوب می‌شوند.

وی بیان کرد: با این حال، کاهش شدید قدرت خرید و توان مالی افراد، همراه با افزایش قیمت‌ها به‌ویژه در حوزه مواد غذایی و خدمات سفر، در دو سه سال اخیر منجر به کاهش سفرها شده است و احتمالاً امسال نیز این روند ادامه خواهد داشت.

این جامعه شناس با اشاره به شرایط کنونی و تاثیر سال نو مشروط بر عدم رخداد بدتر در ایام نوروز، تصریح کرد: با در نظر گرفتن این شرایط، سال نو همچنان می‌تواند تا حدی فشار روانی ناشی از جنگ را کاهش دهد، مشروط بر اینکه در ایام نوروز اتفاق خاصی در جبهه‌ها رخ ندهد. معمولا در دوران جنگ تحمیلی نیز، عملیات‌های نظامی در ایام نوروز انجام نمی‌شد و سال نو بدون اخبار جدی از جنگ سپری می‌شد.

بخشی با اشاره به راهکارهای حفظ و تقویت جنبه‌های مثبت و امیدبخش نوروز، تصریح کرد: باید مناسک و مراسم مرتبط با آن را تقویت کرد، اما با در نظر گرفتن حال و هوای کنونی جامعه. ما روزهای سختی را پشت سر گذاشته‌ایم و افراد به دلایل مختلف، نوعی سوگواری را تجربه می‌کنند. 

وی افزود: بنابراین، مراسم و مناسک باید این وضعیت را در نظر بگیرند و با توجه به حال مردم، برنامه‌هایی برگزار شود که اولا باعث معذب شدن یا حساسیت‌برانگیز شدن افراد نشود (برنامه‌های کمدی صرف در این شرایط مناسب نیست) و ثانیاً تشدیدکننده وضعیت جنگی نباشد و تا حد امکان به مسئله جنگ و نظایر آن نپردازد.

انتهای پیام