به گزارش ایسنا، ایمنی صحنه، اولین و مهمترین قدم است. قبل از هرگونه اقدام، وضعیت اطراف را ارزیابی کنید. آیا خطر فوری دیگری وجود دارد (مانند احتمال انفجار مجدد، ریزش آوار، آتشسوزی، برقگرفتگی). در صورت ناامن بودن محیط، تا زمان رفع خطر یا رسیدن کمکهای تخصصی، از نزدیک شدن به مصدوم خودداری کنید. ایمنی شما اولویت اول است.
ارزیابی سطح هوشیاری؛ اولین ارزیابی از وضعیت کلی: بلافاصله پس از اطمینان از ایمنی، سطح هوشیاری مصدوم را بسنجید. با مصدوم صحبت کنید، او را به آرامی تکان دهید. سطح هوشیاری را بر اساس مقیاس AVPU ارزیابی کنید.
هوشیار و آگاه به محیط، پاسخگو به صدا (حتی اگر فقط ناله کند)، فقط به تحریک دردناک پاسخ میدهد (مانند فشار دادن روی ناخن)، کاملاً بیهوش و بدون پاسخ به هیچ محرکی، سطح هوشیاری پایین (به خصوص P و U) اغلب نشاندهنده مشکل جدی در اکسیژنرسانی به مغز است که میتواند ناشی از مشکلات تنفسی یا قلبی باشد و نیاز به اقدام فوری دارد.
ارزیابی تنفس
اولویت حیاتی برای بقا است. حیاتیترین عامل برای زنده ماندن، وجود تنفس است. بررسی کنید که آیا مصدوم نفس میکشد یا خیر. راههای هوایی را باز نگه دارید (با عقب بردن سر و بالا آوردن چانه، مگر در موارد مشکوک به آسیب گردن). به حرکت قفسه سینه، شنیدن صدای نفس و احساس جریان هوا بر روی گونه خود توجه کنید. اگر نفس نمیکشد؛ بلافاصله اقدامات احیای قلبی ریوی (CPR) را آغاز کنید.
ارزیابی نبض
بررسی جریان خون؛ نبض را در شریان اصلی (مانند شریان کاروتید در گردن یا رادیال در مچ دست) لمس کنید. نبض ضعیف یا نامنظم میتواند نشاندهنده شوک یا مشکلات جدی باشد. ارتباط با تنفس؛ اگر تنفس وجود ندارد یا بسیار ضعیف است و نبض نیز قطع شده، CPR را ادامه دهید.
ارزیابی رنگ، دما و رطوبت پوست
نشانگرهای گردش خون؛ پوست را بررسی کنید. رنگ پریدگی، کبودی (سیانوز)، خشکی یا تعریق بیش از حد میتواند نشانههای شوک، کمبود اکسیژن یا هیپوترمی (کاهش دمای بدن) باشد.
بررسی خونریزیهای شدید خارجی؛ کنترل سریع خونریزی؛ خونریزیهای شدید را با فشار مستقیم کنترل کنید.
بررسیهای تکمیلی
وضعیت ریکاوری؛ اگر مصدوم بیهوش است اما نفس میکشد و نبض دارد، او را به پهلو بخوابانید تا از آسپیراسیون (ورود احتمالی استفراغ به مجاری تنفسی) جلوگیری شود.
چکلیست سریع ارزیابی
ایمنی؛ (اطراف امن است؟)؛ هوشیار است؟ (AVPU)؛ نفس میکشد؟ (راه هوایی باز است؟)؛ نبض دارد؟؛ پوستش چطور است؟(رنگ، دما)؛ خونریزی شدید است؟
اهمیت سرعت و دقت
در شرایط جنگی، ارزیابی سریع و صحیح علائم حیاتی میتواند تفاوت بین مرگ و زندگی باشد. اولویتها به ترتیب اهمیت برای بقای فوری عبارتند از: ایمنی، تنفس، نبض، و سپس سایر علائم. (ارزیابی هوشیاری به عنوان یک شاخص کلی سریع، بلافاصله پس از ایمنی انجام میشود و به ما در تشخیص فوریت وضعیت کمک میکند.)
انتهای پیام
