به گزارش ایسنا، شاخصهای اقلیمی رکوردهای منفی را یکی پس از دیگری میشکنند؛ دما افزایش مییابد، اقیانوسها گرم میشوند، یخها و یخچالهای طبیعی در حال ذوب هستند و غلظت گازهای گلخانهای در جو همچنان رو به افزایش است.
«کو بارت»، معاون دبیرکل سازمان جهانی هواشناسی گفته است که این شاخصها در مسیری حرکت میکنند که امید چندانی ایجاد نمیکند. اگرچه تغییرات عمده در عرض چند دهه رخ داده است اما پیامدهای مخرب آن ممکن است صدها یا حتی هزاران سال ادامه داشته باشد.
«آنتونیو گوترش»، دبیرکل سازمان ملل این وضعیت را «اضطراری» توصیف کرده و گفته است که سیاره زمین به مرزهای تحمل خود رسیده است.
گزارش سازمان جهانی هواشناسی تائید میکند که سال ۲۰۲۵ دومین یا سومین سال گرم از آغاز ثبت دادههای هواشناسی بوده است.
میانگین دمای جهانی در این سال ۱.۴۳ درجه سانتیگراد بالاتر از دوره پیشاصنعتی (۱۸۵۰ تا ۱۹۰۰) بوده است.
روند گرمایش همچنین در بازه سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ مشاهده میشود: این ۱۱ سال، گرمترین سالها از آغاز اندازهگیریها بودهاند.
برای نخستینبار سازمان جهانی هواشناسی از «نابرابری انرژی» گزارش داده، معیاری برای سنجش شاخصهایی مانند دما، ذوب یخها، انتشار گازهای گلخانهای و دیگر شاخصها.
در یک اقلیم پایدار انرژی دریافتی از خورشید و انرژی از دست رفته تعادل دارند، اما گازهای گلخانهای ناشی از فعالیت انسان در جو به سطحی رسیدهاند که حداقل در ۸۰۰ هزار سال گذشته تجربه نشده است. این گازها مانع دفع گرما میشوند.
به گزارش دویچه وله، بیش از ۹۱ درصد انرژی اضافی در اقیانوسها ذخیره میشود و سرعت گرمشدن دریاها نسبت به گذشته بیش از دو برابر شده است. حدود ۵ درصد این انرژی در خاکها است، بیش از ۳ درصد صرف ذوب یخها میشود و تنها یک درصد به افزایش دمای سطح زمین اختصاص دارد.
بر اساس گزارش سازمان جهانی هواشناسی، ذوب یخچالها در سال گذشته با سرعت بالا ادامه داشته است. متوسط وسعت یخهای دریای قطب شمال در سال گذشته به پایینترین سطح از زمان ثبت ماهوارهای در سال ۱۹۷۹ رسیده است و یخهای دریای قطب جنوب در سومین سطح پایین خود پس از سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ قرار دارند.
«کلایر رنسوم»، دانشمند اقلیمشناس از سازمان جهانی هواشناسی گفته است که با وجود همه اینها هنوز امید وجود دارد. او تاکید میکند که اگر همه فکر کنند که دیگر کاری از دست انسان برنمیآید، انتشار گازهای گلخانهای ادامه خواهد یافت. اما اگر انسان بتواند احساس ناامیدی را پشت سر بگذارد، میتوان میزان این تغییرات شدید را محدود کرد.
راهکار روشن برای خروج از این بحران، کاهش انتشار گازهای گلخانهای است. برای هر فرد این به معنای استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر به جای سوختهای فسیلی، استفاده بیشتر از قطار به جای هواپیما، دوچرخهسواری به جای خودرو و خرید محصولات محلی به جای محصولات وارداتی است.
انتهای پیام
