اجتماع شامگاه جمعه هفتم فروردین بابل حال و هوایی دیگر داشت. در میان ازدحام جمعیتی که هر شب بر شمار آن افزوده می‌شود و تصویر مادران و فرزندان، مادربزرگ‌هایی که با عصا گام برمی‌دارند و پدربزرگ‌های ناتوان از درد پا، از شگفتی‌های حضور مردم این دیار است، در این حماسی، صحنه‌ای متفاوت رقم خورد.

هنگامی که امواج صدای خروشان در میدان می‌پیچید، مرد نابینایی با عصایی سفید و ساده، اما با اراده‌ای استوار، آرام قدم برمی‌داشت. او جمعیت تا افق کشیده را نمی‌دید، اما ضربان قلب‌هایشان را احساس می‌کرد. او لرزش پرچم‌ها را نمی‌دید، اما هیجان را در هوا می‌شنید. هر گامش بر سنگفرش تاریخ وطن کوبیده می‌شد. مردمی که نگاهی کوتاه به او می‌انداختند، بی‌اختیار راه را باز می‌کردند؛ نه از سر دلسوزی، بلکه از سر احترامی خاموش و درکی غریزی نسبت به کسی که با چشمانی خاموش، اما بصیرتی روشن‌تر از بسیاری، مسیر خود را یافته بود.

وقتی به قلب جمعیت رسید، ایستاد؛ عصا را کنار نهاد و رو به صدای برخاسته از دل مردم، سینه‌اش را فراخ کرد. باد به صورتش می‌خورد و او حضور هزاران روح پرشور را حس می‌کرد که لحظه‌ای بزرگ را رقم می‌زنند. او نیامده بود تا به چشم ببیند، آمده بود تا به دل بشنود و دلش آگاه‌تر از هر چشمی، شاهد برآمدن نسلی بود که برای چیزی بزرگ‌تر از خود گرد آمده بود.

تکلیف الهی یا حضور در صحنه

در حاشیه این اجتماع، فرمانده قرارگاه بسیج برادران میدانسر با اشاره به حکم جهاد علما برای حضور در خیابان‌ها، هرگونه بهانه‌ای برای شانه خالی کردن از این تکلیف را مردود خواند و گفت: امروز همان روز موعود جدایی حق از باطل است.

رحمت حبیب‌پور از ابتکار پایگاه بسیج محله برای تهیه اتوبوس ایاب‌وذهاب با کمک خیرین خبر داد و حضور پرشور مردم ولایتمدار بابل را در این شرایط حساس، خوش درخشنده توصیف کرد.

از کودک ۱۸ ماهه تا فریضه واجب‌تر

سکینه محمدی‌وند که با کودک ۱۸ ماهه و فرزند ۵ ساله خود در اجتماع حاضر شده بود، در گفت‌وگو با ایسنا تأکید کرد: وقتی علما حکم جهاد دادند، کودکان را مستثنی نکردند. ما فقط به تکلیف دینی عمل می‌کنیم.

وی حضور در این اجتماعات را از هر فریضه واجبی واجب‌تر دانست و افزود: جان من و کودک خردسالم فدای علی‌اصغر امام حسین(ع) است که خونش را برای حفظ دین فدا کرد.

سیدفاطمه محمدنیا نیز در حاشیه این اجتماع با اشاره به حکم مراجع عظام تقلید مبنی بر وجوب حضور، خاطرنشان کرد: شاید بتوان نماز را قضا کرد، اما نمی‌شود این واجب الهی را قضا کرد.

او حمایت از رهبری و حفظ نظام را در شرایط حساس امری ضروری خواند و تأکید کرد: اگر صحنه را خالی کنیم، محل جولان منافقان و خائنان وطن خواهد شد.

انتهای پیام