به گزارش ایسنا، عده زیادی از مردم که در جریان جنگ آمریکایی ـ صهیونی از شهر خود سفر کردند مجبور شدند در دیگر شهرها خانه اجاره کنند. در این بین مستاجران میبایست همزمان برای دو واحد مسکونی اجاره بپردازند که این مساله باعث فشار مضاعف به این افراد شد.
این در حالی است که عمده کسب و کارها دچار اختلال شد. تجربه جنگ ۱۲ روزه نشان داد ۳۶ درصد از مشاغلی که دچار وقفه و تعطیلی شدند از امکان دورکاری برخوردار نبودند و به همین سبب معیشت این خانوارها تحت تاثیر قرار گرفت.
پرداخت ودیعه ۳۰۰ میلیونی تا ۲ میلیارد تومانی
وزارت راه و شهرسازی با همکاری بنیاد مسکن وظیفه بازسازی را در استانها را بر عهده گرفت. در شهر تهران نیز شهرداری این مسئولیت را متقبل شد. برای جنگزدهها و کسانی که خانههای آنها در جریان حمله دشمن تخریب یا دچار آسیب شد خدماتی همچون اسکان موقت، اعلام و ثبت خسارت، آواربرداری، بازسازی و پرداخت ودیعه مسکن در نظر گرفته شد. در تهران به هر خانوار آسیب دیده از جنگ ۲ میلیارد تومان و در سایر شهرها بین ۳۰۰ تا ۷۰۰ میلیارد تومان کمک ودیعه اجاره مسکن مدنظر قرار گرفت.
با این حال از بسیاری مستاجران که در جریان جنگ مجبور به ترک خانه و کاشانه خود شدند حمایت خاصی صورت نگرفت.
موارد چهارگانه فسخ قرارداد
اما سوال این است که قانون چه تمهیداتی را برای قراردادهای مسکن در شرایط بحران در نظر گرفته است. واقعیت این است که قانونی مجزا از شرایط عادی برای قراردادهای مسکن و اجاره بها وجود ندارد. بنابراین موجر و مستاجر باید در شرایط جنگی به تعهدات خود در قبال یکدیگر عمل کنند.
این در حالی است که با نزدیک شدن به فصل جابهجایی مستاجران، بسیاری از هموطنان نگران تمدید اجاره خانه در شرایط جنگی هستند. برخی تعهدات مثل پرداخت به موقع اجاره بها، زمان تخلیه، پرداخت ودیعه یا تاخیر تادیه معمولا جزو بدیهیترین اصول یک قرارداد است که تعدی هریک از متعاملین میتواند به فس