به گزارش ایسنا، در معرفی ناشر از این کتاب آمده است: کتاب «مادران انقلابی» نوشته مارگریت جی بووار با ترجمه زینب کاظمخواه، روایتی مستند، عمیق و در عین حال احساسی از یکی از تأثیرگذارترین جنبشهای غیرخشونتآمیز حقوق بشر در قرن بیستم، یعنی جنبش «مادران میدان مایو» در آرژانتین است.
بووار، شاعر و پژوهشگر مسائل اجتماعی، در این اثر با نثری روان و پژوهشی دقیق، تصویری زنده از زنانی ارائه میدهد که از دل اندوه و سردرگمی، نیرویی کمنظیر برای تغییر سیاسی خلق کردند.
این کتاب صرفا یک گزارش تاریخی نیست، بلکه تحلیلی جامعهشناختی و روانشناختی از چگونگی تبدیل نقش سنتی «مادر» به ابزاری مؤثر در برابر سرکوب دولتی به شمار میرود.
نویسنده در ابتدای کتاب، تصویری از آرژانتین دهه ۱۹۷۰ ترسیم میکند؛ دورهای که در آن حکومت نظامی، دهها هزار شهروند را به بهانه مقابله با «براندازان» ربود، شکنجه و ناپدید کرد؛ افرادی که بعدها به «ناپدیدشدگان» شهرت یافتند.
در این میان، مادران این قربانیان ـ که اغلب زنانی خانهدار از طبقه کارگر بودند ـ در جستوجوی فرزندان خود، بهتدریج در میدان مایو گرد هم آمدند. آنها با پوشیدن روسریهای سفید، بهعنوان نمادی از قنداق فرزندانشان، و برگزاری تجمعات سکوت، به نماد مقاومت مدنی بدل شدند.
یکی از نقاط قوت کتاب، بررسی نقش و حتی همدستی نهادهایی چون کلیسای کاتولیک با دیکتاتوری وقت است. مادران، پس از ناامیدی از ارتش و کلیسا، خود به منبعی مستقل برای کشف حقیقت تبدیل شدند.
بووار در ادامه نشان میدهد که چگونه این زنان از نقشی خصوصی و منفعل، به حضوری فعال، عمومی و سیاسی دست یافتند. او همچنین به تحولات سیاسی مانند شکست ارتش آرژانتین در جنگ فالکلند، سقوط حکومت نظامی و تلاش دولتهای دموکراتیک پس از آن برای مصالحه با مادران میپردازد؛ مادرانی که هرگز به وعدههای سطحی رضایت ندادند.
این کتاب علاوه بر پرداختن به موفقیتهای جنبش، به اختلافات داخلی آن ـ از جمله میان «مادران بنیانگذار» و «انجمن میدان مایو» ـ و نیز نقدهایی که به برخی روشهای آنان وارد شده، توجه دارد. استفاده از مصاحبههای مستقیم با مادران، به اثر حالوهوایی انسانی و عاطفی بخشیده، بیآنکه از دقت علمی آن کاسته شود.
«مادران انقلابی» نوشته مارگریت جی بووار بهتازگی از سوی نشر وزن دنیا منتشر شده است.
انتهای پیام
