سپیده شهسواری در گفت‌وگو با ایسنا به مناسبت ۲۰ اردیبهشت روز ملی گل محمدی و گلاب اظهار کرد: گل محمدی، که در منابع طب سنتی ایرانی با نام‌هایی چون گل سرخ یا ورد احمر شناخته می‌شود، بسته به منطقه رویش خود به انواع مختلفی تقسیم می‌شود؛ اگر در نواحی بیابانی و گرمسیر پرورش یابد، «گل سرخ بیابانی» و اگر در باغ‌ها و مناطق معتدل و سردسیر به عمل آید، «گل سرخ بستانی» نامیده می‌شود. 

این‌ متخصص طب سنتی ایرانی تصریح کرد: طبیعت و مزاج این گل، مرکب‌القوا یعنی دارای چندین خاصیت و قوه است و از نظر طبع، در مجموع معتدل و متمایل به سردی به شمار می‌رود؛ گل سرخ یا محمدی خواص بی‌شماری دارد و مقوی تمام قوا و اعضای بدن محسوب می‌شود.

وی ادامه داد: این گل قلب، مغز، ریه، کبد، معده، کلیه، روده، رحم و مقعد را تقویت می‌کند و از ویژگی‌های خاص آن، مفرح و نشاط‌آور بودن، لطیف‌کنندگی خون، پاکسازی عروق و همچنین اثر ملین و مسهل آن است. به تسکین صفرا، حرارت و بلغم رقیق موجود در خون کمک می‌کند و در رفع انواع سردرد نیز مؤثر است.

شهسواری بیان کرد: یکی از کاربردهای ویژه آن در بهداشت دهان این است که مزه‌مزه کردن جوشانده گل محمدی برای استحکام لثه‌ها بسیار مفید است و از سوی دیگر، بوییدن این گل در زدودن غم و استرس، آرام‌سازی تپش قلب، رفع افسردگی و کاهش خستگی نقشی چشمگیر دارد.

وی افزود: یکی از فرآورده‌های ارزشمندی که از گل محمدی به دست می‌آید، گلاب است که تمامی مزاج و ویژگی‌های گل سرخ را در خود جای داده است. در طب سنتی، نوشیدن گلاب نیم‌گرم برای درمان سرفه‌های خونی، نزله، خشونت سینه و تقویت عمومی بدن توصیه می‌شود. همچنین می‌تواند درد معده، کبد و طحال را تسکین دهد.

این متخصص طب سنتی ایرانی عنوان کرد: استعمال موضعی گلاب برای درمان سردردهای گرم و درد چشم سودمند است و به عنوان اسپری نیز برای رفع خستگی، کاهش خارش‌های پوستی و خوشبو ساختن بدن به کار می‌رود؛ غرغره گلاب هم در تقویت اعصاب، رفع غشی و آرام‌سازی تپش قلب مؤثر است.

وی با بیان اینکه در مصرف گل سرخ باید به مضرات و مصلحات آن نیز توجه داشت، ادامه داد: زیاده‌روی در مصرف گل سرخ می‌تواند به کاهش میل جنسی و ایجاد عطش منجر شود و افراط در نوشیدن گلاب نیز ممکن است نزله و زکام را تشدید کرده و باعث سفیدی مو شود. برای اصلاح این عوارض، مصلح گلاب، آن است که آن را با شکر و نبات به صورت شربت درآورند و مصلح گل سرخ را نیز «انیسون» دانسته‌اند.

شهسواری با بیان اینکه از ترکیب گلاب با شکر و زعفران، شربتی به نام «جلاب» به دست می‌آید که خواص فراوانی برای آن ذکر شده است، گفت: جلاب برای رفع تشنگی، فرو نشاندن حرارت معده و کبد، رطوبت‌رسانی به بدن و تقویت قلب و ریه به کار می‌رود و همچنین می‌تواند در کاهش ترس، استرس و خستگی مؤثر باشد. با این حال، افرادی که دچار اسهال، زخم‌های گوارشی، خونریزی‌های شدید قاعدگی یا بی‌اختیاری ادرار هستند، باید محدودیت یا منع مصرف این فرآورده را رعایت کنند.

این‌ متخصص طب سنتی ایرانی یادآور شد: یکی دیگر از محصولات ارزشمند گل سرخ، معجون «گل قند» است که به روشی ویژه از غنچه‌های گل محمدی تهیه می‌شود و خواص بسیاری دارد. این معجون در حفظ سلامتی به‌ویژه در فصل زمستان نقش دارد و ممکن است به صورت درمانی توسط پزشک متخصص برای بیماران تجویز شود.

وی در پایان اضافه کرد: دمنوش‌های حاوی گل سرخ نیز می‌توانند به ایجاد نشاط و رفع خستگی کمک کنند و ترکیب عرق بهار نارنج با گلاب در بهبود بی‌خوابی مؤثر است. همچنین، افزودن اندکی گلاب به فالوده سیب یا دسر سیب پخته می‌تواند خواص آن را چندین برابر سازد؛ گفتنی است یکی از معدود گل‌هایی که مصرف آن در دوران بارداری بدون مانع شمرده می‌شود، گل سرخ است که می‌توان از آن برای رفع یبوست بهره برد.

انتهای پیام