محمدعلی چوبینی، یکشنبه ۱۰ خرداد در نشست سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری شیراز با اشاره به المان میدان امام حسین (ع) بر نقش المان این میدان در بازتعریف هویت شهری و باورهای ایرانی-اسلامی شیراز تأکید کرد و این پروژه را بخشی از یک نگاه کلان دانست.
وی افزود: اگر بخواهیم این شهر را برای نسل امروز و آینده قابل فهم کنیم، ناگزیر از ترجمه هویت آیینی، تاریخی و فرهنگیمان به زبان نشانهها هستیم. المانها دقیقاً همین کار را انجام میدهند. آنها ورای کارکرد زیباسازی، روایتگرند.
چوبینی با اشاره به جایگاه خاص میدان امام حسین(ع) در حافظه جمعی شهر تصریح کرد: این میدان سالها محل بروز و ظهور کنشهای اجتماعی، آیینی و انقلابی مردم بوده است. بنابراین طبیعی است که باید یک نشانه شاخص و معنادار در آن شکل بگیرد که این پیشینه را تثبیت و تقویت کند.
معاون فرهنگی شهردار شیراز ادامه داد: در طراحی این المان تلاش شد یک تلفیق هوشمندانه میان هویت شیرازی و مؤلفههای عاشورایی شکل بگیرد؛ از سرو شیراز بهعنوان نماد دیرپای این شهر تا نشانههای آیینی مانند علم و کتل. این یعنی ما داریم یک زبان مشترک میان تاریخ، مذهب و هنر معاصر ایجاد میکنیم.
المانها، ابزار امیدسازی
رئیس سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری شیراز معتقد است المانهای شهری عناصری هستند که میتوانند مستقیماً بر روحیه شهروندان اثر بگذارند.
چوبینی بیان کرد: وقتی شهروند در فضای شهری با نشانههایی مواجه میشود که به هویت، تاریخ و باورهایش ارجاع میدهد، احساس تعلقش تقویت میشود. این احساس تعلق، یکی از پایههای اصلی امید اجتماعی است.
وی با بیان اینکه شهر بینشانه، شهر بیحافظه است، افزود: اگر نتوانیم حافظه تاریخی و فرهنگیمان را در فضای شهری بازنمایی کنیم، بهمرور دچار گسست هویتی میشویم. اما برعکس، وقتی این نشانهها بهدرستی طراحی و جانمایی شوند، نوعی غرور شهری در میان مردم شکل میگیرد؛ احساسی از اینکه به شهری با ریشه و معنا تعلق دارند.
شاخصسازی شهری از تجربه زیست تا نماد شهری
چوبینی با اشاره به اهمیت فضاهای شاخص در هویتسازی شهری گفت: هر شهری در دنیا با چند نشانه شاخص شناخته میشود. شیراز هم در گذشته چنین نشانههایی داشته است؛ از دروازه قرآن و میدان طاووس گرفته تا برخی المانهای شهری که در ذهن مردم ماندگار شدهاند. اما امروز باید آگاهانه و هدفمند برای آینده، المان بسازیم.
رئیس سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری شیراز بیان کرد: اگر شهروندان با یک المان ارتباط بگیرند، آن را به بخشی از زندگی روزمره خود تبدیل میکنند؛ عکس میگیرند، روایت میسازند و آن را در حافظه جمعی تثبیت میکنند. این همان نقطهای است که یک سازه شهری به نماد تبدیل میشود.
چوبینی با تأکید بر تغییر الگوهای ارتباطی در نسل جدید، نقش المانها را در این میان کلیدی دانست و گفت: نسل امروز، نسلی نمادگرا و تصویرمحور است. اگر بخواهیم با این نسل ارتباط برقرار کنیم، باید از زبان نشانهها استفاده کنیم. المانهای شهری میتوانند پلی میان گذشته و حال باشند.
وی در همین راستا به جانمایی و نصب المان «سمفونی شیراز» اشاره کرد و افزود: بهدنبال این هستیم که المانها را از حالت صرفاً دیداری خارج کنیم و به تجربهای چندحسی تبدیل کنیم؛ مثلاً در پروژه المان «سمفونی شیراز» که بهزودی در محور حافظیه نصب خواهد شد، با استفاده از کیوآرکد امکان شنیدن یا درک عمیقتر موومانهای سمفونی شیراز برای مردم را فراهم میکنیم. سازهای که با امکان شنیدن این سمفونی، این اثر ماندگار را از فراموشی میرهاند و به شهروندان و گردشگران یادآور میشود که این شهر صاحب سمفونی است.
معاون فرهنگی شهردار شیراز ادامه داد: شهری تاریخی، فرهنگی و با پیشینه ادبی مثل شیراز به یک زبان مشترک با دیگر شهرها و ملتها نیازمند است و هنر و موسیقی بهترین زبان برای این ارتباط است. سمفونی شیراز نیز برگرفته از پیشینه، هویت شیراز و فرهنگ مردمان این شهر است.
شیراز بهمثابه یک گالری زنده
معاون فرهنگی شهردار شیراز تأکید کرد: شیراز باید به شهری تبدیل شود که در آن، در هر نقطهای بتوان نشانهای از فرهنگ، تاریخ و هنر را دید. از میدانهای بزرگ تا فضاهای کوچک شهری، همه میتوانند حامل یک روایت باشند.
چوبینی ادامه داد: این موضوع باید به یک مسیر تبدیل شود و از قالب یک پروژه مقطعی خارج شود. اگر این مسیر با نگاه کارشناسی و مشارکت هنرمندان بومی ادامه پیدا کند، میتوانیم شیراز را به یک گالری زنده شهری تبدیل کنیم.
انتهای پیام
