به گزارش ایسنا، هالیوود با آغاز مجموعه رویدادهایی از جمله افتتاح نمایشگاه «مریلین مونرو: نماد هالیوود» در موزه آکادمی، خواندن سرود تولد در تئاتر تاریخی چاینیز و حراج ۲۰۰ قطعه از یادگاریهای شخصی او، صدمین سالگرد تولد این ستاره سینما را جشن میگیرد.
این نمایشگاه در موزه آکادمی اسکار که تا فوریه ۲۰۲۷ ادامه دارد، برای نخستین بار اشیایی بسیار خصوصی از جمله دفترچه آدرس، یادداشتهای دستنویس و نامههایی را به نمایش میگذارد که افکار عمیق، علاقه به روانکاوی و مبارزات پشت صحنه زنی را فاش میکند که از یک کارگر کارخانه به ابرستارهای جهانی تبدیل شد و دههها پیش از جنبش #MeToo، جسورانه در برابر نظام استودیویی هالیوود ایستاد.
موزه آکادمی اسکار همچنین نمایشهای ویژهای از فیلمهای برجسته او برگزار خواهد کرد، از جمله «جنگل آسفالت» (۱۹۵۰)، «نیاگارا» (۱۹۵۳)، «خارش هفت ساله» (۱۹۵۵)، «بعضیها داغشو دوست دارن» (۱۹۵۹) و «ناجورها» (۱۹۶۱).
در چهارم ژوئن نیز حراجی جولینز نزدیک به ۲۰۰ قطعه از یادگاریهای مونرو را به عنوان بخشی از فروش ویژه خود با عنوان «۱۰۰ سال مریلین» به حراج خواهد گذاشت.
مریلین مونرو که در اول ژوئن ۱۹۲۶ در لس آنجلس متولد شد، در سن ۳۰ سالگی به شهرت جهانی رسید، با وجود کودکی ناپایداری که در خانوادههای فرزندخوانده و پرورشگاههای سپری کرد.
او در سال ۱۹۴۴ وارد دنیای نمایش شد، پس از اینکه یک عکاس او را در حال کار روی خط تولید یک کارخانه در زمان جنگ جهانی دوم شکار کرد.
مونرو پس از بستن قرارداد با استودیوی فاکس قرن بیستم، جایگاه خود را به عنوان یک نیروی قدرتمند در صنعت سینما تثبیت کرد. او بارها با نظام استودیویی مقابله کرد، شرکت تولیدی خودش را تاسیس کرد و در استودیوی معروف بازیگری «Actors Studio» در نیویورک آموزش دید.
در دهه ۱۹۵۰، مونرو اعتراضی پرسروصدا علیه کمپانی فاکس ترتیب داد و از بازی در اقتباسهایی موزیکال «دختری با جوراب شلواری صورتی» خودداری کرد. او دلیل این کار را فیلمنامهای متوسط و دستمزدی ناعادلانه عنوان کرد که سه برابر کمتر از دستمزد همبازیاش فرانک سیناترا بود.
دههها پیش از آنکه جنبش #MeToo صنعت سرگرمی را متحول کند، مونرو به طور علنی برخی سردمداران هالیوود را به خاطر شکار استعدادهای زن محکوم کرد.
منبع: CBS NEWS
انتهای پیام

