هنوز ساعت به ۱۶:۳۰ نرسیده بود که خیابان کاشانی شهرکرد آرام‌آرام، نشانه‌های از یک میهمانی بزرگ را در خود نمایان می‌کرد، میهمانی‌ای که قرار نبود تنها یک جشن باشد، بلکه قرار بود روایتگر عشق مردمی باشد که قرن‌هاست نام علی(ع) را با جان و دل زمزمه می‌کنند، خورشید آخرین پرتوهای خود را بر شهر می‌پاشید و خیابان، لحظه به لحظه، پذیرای جمعیتی می‌شد که از گوشه و کنار شهر آمده بودند تا در بزرگ‌ترین عید شیعیان، سهمی از این شادی آسمانی داشته باشند.

هرچه زمان می‌گذشت، خیابان کاشانی بیشتر با موج جمعیت روبرو می‌شد، خانواده‌ها دوشادوش یکدیگر قدم می‌زدند، کودکان پرچم‌های سبز و رنگارنگ غدیر را در دست داشتند، نوجوانان با شور و هیجان در برنامه‌ها مشارکت می‌کردند و سالمندانی که سال‌ها جشن‌های غدیر را به چشم دیده بودند، با لبخند رضایت، شاهد حضور نسل‌های جدید در این آیین باشکوه بودند.

خیابان کاشانی امروز تنها یک مسیر شهری نبود، در دو سوی خیابان، موکب‌های متعدد فرهنگی، مذهبی و خدماتی برپا شده بودند، موکب‌هایی که هر یک به سهم خود تلاش می‌کردند تصویری از فرهنگ ناب علوی را به نمایش بگذارند، جوانانی که با شور و انگیزه در غرفه‌های فرهنگی فعالیت می‌کردند، از فضائل امیرالمؤمنین(ع) می‌گفتند، مسابقه برگزار می‌کردند، هدیه می‌دادند و تلاش داشتند پیام غدیر را با زبانی صمیمی به کودکان و نوجوانان منتقل کنند.

عطر دلنشین چای تازه‌ دم، شربت‌های خنک، شیرینی‌ها و نذری‌های متنوع در فضای خیابان پیچیده بود، خادمان موکب‌ها با لبخندی از سر اخلاص، از مردم پذیرایی می‌کردند، مردمی که شاید بسیاری از آنان یکدیگر را نمی‌شناختند، اما امشب زیر پرچم ولایت، همه اعضای یک خانواده بزرگ بودند. صحنه‌های زیبایی از ایثار و خدمت شکل گرفته بود؛ نوجوانی که برای سالمندی صندلی می‌آورد، کودکی که پرچم خود را با دوستش تقسیم می‌کرد و جوانانی که ساعت‌ها بی‌وقفه برای خدمت به مردم تلاش می‌کردند.

با فرارسیدن شب، خیابان کاشانی جلوه‌ای  دیگر به خود گرفت، نور چراغ‌ها و آذین‌بندی‌های رنگارنگ با پرچم‌های مزین به نام مبارک حضرت علی(ع) در هم آمیخته بود و فضایی کم‌نظیر خلق کرده بود. از جای‌جای خیابان صدای سرودهای غدیری، مولودی‌خوانی و برنامه‌های شاد مذهبی به گوش می‌رسید و هر از گاهی فریادهای «یا علی» و صلوات‌های ممتد، فضای جشن را لبریز از معنویت می‌کرد.

اما شکوه واقعی این جشن را باید در حضور کم‌نظیر مردم جست‌وجو کرد. خیابان کاشانی از آغاز برنامه، مملو از جمعیتی بود که لحظه‌ای از شور و نشاط آنان کاسته نمی‌شد. خیل عظیم شهروندان، چنان حضوری رقم زده بودند که گویی تمام شهر به خیابان آمده است. ازدحام جمعیت در طول مسیر، استقبال گسترده از موکب‌ها و همراهی مردم با برنامه‌های مختلف، نشان می‌داد که غدیر همچنان زنده‌ترین و مردمی‌ترین عید دل‌های این سرزمین است.

امشب، خیابان کاشانی شهرکرد شاهد یکی از زیباترین جلوه‌های همبستگی اجتماعی و دلدادگی مذهبی بود. اینجا مردم تنها برای شرکت در یک جشن گرد هم نیامده بودند؛ آمده بودند تا بار دیگر با آرمان‌های عدالت، جوانمردی، مهرورزی و ولایت تجدید پیمان کنند. آمده بودند تا به فرزندان خود بیاموزند که غدیر تنها یک واقعه تاریخی نیست، بلکه راهی روشن برای زیستن است، راهی که از عدالت علی(ع) آغاز می‌شود و به کرامت انسان ختم می‌شود.

محمد کریمی، رئیس ستاد اقامه نماز چهارمحال و بختیاری در حاشیه برگزاری مراسم مهمانی عید غدیر شهرکرد در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به اینکه همکاری مسئولان استانی با مردم در برگزاری جشن عید سعید غدیر شور و نشاط مضاعفی را به دنبال دارد، اظهار کرد: زمانی که جشن عید سعید غدیر به صورت مردمی برگزار می‌شود، شور و نشاط میدانی را در خود نهادینه می‌کند.

وی افزود: در روز عیدغدیر، اطعام بسیار مهم و از ثواب ویژه‌ای برخوردار است و تعدادی از موکب‌هایی که در این جشن مردمی شکل گرفته، مربوط به اطعام مردمان است و تعدادی دیگر در بحث‌های فرهنگی فعالیت می‌کنند.

کریمی در رابطه با پیامدهای عیدغدیر، بیان کرد: مهم‌ترین پیام عیدغدیر برای مردم و مسئولان، ولایت‌مداری مردم است، زیرا در این زمان که تبلیغات بسیار گسترده دشمن برای مردم کشور وجود دارد مردم با این وجود پای ولایت، نظام و کشور خود مانده‌اند.

انتهای پیام