مناطقی که در طول دو دهه، سریع‌ترین گرمایش را داشتند، مناطق سوزان نبودند و قرار گرفتن در معرض گرمای شهری بسیار سریع‌تر از آن چیزی بوده است که رشد جمعیت می‌توانست آن را توضیح دهد.

ردیابی ۱۴۰۰ شهر

دانشمندان سال‌هاست که افزایش دما را ردیابی می‌کنند، اما بیشتر این رکوردها از ایستگاه‌های هواشناسی پراکنده‌ای حاصل می‌شود که بخش‌های بزرگی از هر شهر را از دست می‌دهند. برای دستیابی به تصویری کامل‌تر، گروهی از محققان به ماهواره‌ها روی آوردند.

مرضیه ناصری‌کیا، محقق آب‌وهوا در دانشگاه نیو ساوت ولز در سیدنی استرالیا و گروه وی، داده‌های ماهواره‌ای ۱۴۰۰ شهر را حدود ۲۰ سال جمع‌آوری کردند.  آنان دریافتند، آنچه ماهواره‌ها ثبت می‌کنند، دمای سطح زمین است، گرمایی که از پیاده‌روها، پشت بام‌ها و زمین‌های بایر ساطع می‌شود، نه دمای هوایی که دماسنج اندازه‌گیری می‌کند. این دو می‌توانند به شدت با هم متفاوت باشند، اما داده‌های سطحی کل شهر را به‌طور مساوی پوشش می‌دهند.

جایی که گرما سریع‌ترین افزایش را دارد

گروه تحقیق پیش‌بینی کرد، شهرهایی که از قبل گرم بودند، بیشترین افزایش دما را خواهند داشت اما داده‌ها خلاف این را نشان دادند. شدیدترین گرمایش در شهرهای با آب‌وهوای سرد و در طول زمستان و نه در آفتاب سوزان تابستان رخ داد. در طول دو دهه، شهرهایی که سریع‌ترین گرمایش را داشتند، شاهد افزایش دمای سطح روزانه تا هفت درجه فارنهایت (چهار درجه سانتی‌گراد) بودند.

شهرهایی که گرمایش کندتری داشتند، نزدیک به یک درجه فارنهایت (۰.۶ درجه سانتی‌گراد) افزایش دما داشتند. شدیدترین جهش‌ها در اروپای شرقی و آسیای غربی متمرکز بودند. از دست دادن برف زمستانی  که زمانی نور خورشید را منعکس می‌کرد احتمالا در کنار ساخت‌وساز سریع، در این مورد نقش دارد. نتایج تحقیق جداگانه‌ای نشان داد که طرح یک شهر و منطقه آب‌وهوایی، با هم تعیین می‌کنند که سطوح آن چقدر گرم می‌شوند.

آسیب آرام پس از تاریکی

اوج گرما در طول روز تیتر خبرها را به خود اختصاص می‌دهد، اما گرما بی‌صداترین آسیب خود را پس از تاریکی هوا وارد می‌کند. اکنون در شهرهای خشک، شب‌های گرم حدود ۴۷ درصد بیشتر از ابتدای ثبت رکورد از راه می‌رسند. یک شب خنک به بدن اجازه می‌دهد تا از یک روز سوزان بهبود یابد. وقتی این تسکین از بین می‌رود، فشار همچنان افزایش می‌یابد و خطر خواب نامناسب، خستگی ناشی از گرما و بار سنگین‌تر بر قلب را افزایش می‌دهد. این بار، بیشتر بر دوش سالمندان است و موجب می‌شود، افزایش گرمای شبانه در مناطقی که از قبل خشک بوده‌اند، به نگرانی خاصی تبدیل شود.   

افزایش مواجهه با گرمای شهری

افزایش دما، تنها نیمی از ماجرا و نیمه دیگر ماجرا، تعداد افرادی است که در مسیر آن گرما قرار دارند. با بزرگ شدن شهرها، ساکنان بیشتری در جایی زندگی می‌کنند که بدترین گرما به آن می‌رسد. این دو روند را کنار هم قرار دهید و میزان مواجهه با گرمای شهری در طول روزهای شدید حدود ۵۱ درصد در سراسر جهان افزایش یافته است.

سایر طرح‌های تحقیقاتی نشان می‌دهند که با گسترش شهرها، دمای سطح محلی بیشتر افزایش می‌یابد اما نتایج تحقیق کنونی، جدید است. افزایش مواجهه می‌تواند ناشی از آب‌وهوای گرم‌تر، افزایش جمعیت یا هر دو به‌طور همزمان باشد. محققان این نیروها را شهر به شهر تجزیه و تحلیل کردند تا دریابند کدامیک غالب است.

گرمایش آب‌وهوا، افزایش مواجهه را بیش از ۸۰ درصد بیشتر از آنچه رشد جمعیت به تنهایی ایجاد می‌کرد، افزایش داد. این نیروی بزرگتری بود که پشت این افزایش قرار داشت. توازن بر اساس مکان تغییر می‌کند. در مناطق قاره‌ای با زمستان‌های سرد، آب‌وهوای گرم بیشتر افزایش روزانه حدود ۷۱ درصد را ایجاد کرد. شهرهای خشک روند برعکسی را نمایان کردند، در آنجا جمعیت رو به رشد عامل محرک بزرگتری بود که نزدیک به ۶۹ درصد در آن نقش داشت.

راهکارهایی که برای هر شهر مناسب است

الگوهایی مانند این تحقیق به برنامه‌ریزان می‌گویند که کجا را جست‌وجو کنند. یک شهر با آب‌وهوای سرد که در زمستان به سرعت گرم می‌شود، با مشکلات متفاوتی نسبت به یک شهر کویری که با ورود تازه‌واردان پر می‌شود، مواجه است.  برای شهر با آب‌وهوای سرد، راهکار ممکن است ساختمان‌های خنک‌تر و سقف‌هایی باشد که گرمای کمتری را در خود نگه می‌دارند. شهر خشک‌تر و با رشد سریع‌تر، نیاز به سایه، آب و هشدارهایی دارد که قبل از رسیدن موج گرما به ساکنان جدید برسد.

خطرات سلامتی به انجام درست این موارد بستگی دارد. نتایج تحقیق دیگری که شهرهای تحت گرمایش مداوم را ردیابی می‌کرد، نشان داد، در حال حاضر،  توانایی مقابله با گرما در برخی از مناطق با رشد سریع، رو به کاهش است.

بر اساس گزارش ارث، چیزی که در این تحقیق جدید است این نیست که شهرها در حال گرم شدن هستند بلکه نقشه جایی را نمایان کرده که گرما سریع‌ترین افزایش را دارد همچنین تعداد افرادی که در آن گرفتار می‌شوند و اینکه چقدر می‌توان آب‌وهوای گرم را از رشد جمعیت جدا کرد؛ این جداسازی به شهرها، ابزاری دقیق‌تر می‌دهد.  

نتایج این تحقیق در مجله «ارتباطات زمین و محیط زیست» (Communications Earth & Environment) منتشر شده است.

انتهای پیام