با افزایش گردشگری، قیمت املاک بالاتر، فشار بیشتر بر زیرساخت‌های جامعه، افزایش استرس زیست‌محیطی و تاثیرات آن بر زندگی روزمره خود اعضای جامعه نیز افزایش می‌یابد. مسئله همیشه این است که چگونه می‌توان این تاثیرات را به‌طور دقیق اندازه‌گیری کرد و نتایج تحقیق جدید نشان می‌دهد که بالاخره ممکن است راه بهتری برای انجام این کار وجود داشته باشد.

نگاهی فراتر از تعداد بازدیدکنندگان

بسیاری از مقاصد گردشگری به شدت بر تعداد بازدیدکنندگان و هزینه‌های آنها تمرکز دارند؛ ردیابی این اعداد آسان و اندازه‌گیری چگونگی تاثیر گردشگری بر کیفیت زندگی بسیار دشوارتر است.

محققان به تازگی، شاخص پایداری ایجاد کرده‌اند که برای ارزیابی چگونگی تاثیر گردشگری بر جوامع در طول زمان از نظر عوامل اقتصادی، اجتماعی و محیطی طراحی شده است. این ابزار به جای ارائه یک تصویر لحظه‌ای از یک سال، تغییرات را در طول یک دهه دنبال می‌کند. این امر، تصویر واضح‌تری از اینکه آیا گردشگری به شکوفایی جوامع کمک یا مشکلات جدیدی ایجاد می‌کند، ارائه می‌دهد.

یک دهه تغییر

محققان اظهار کردند: پایداری نباید فقط به‌عنوان تمرین برندسازی در نظر گرفته شود، سرمایه‌گذاری در مسکن، امنیت عمومی، حفاظت از محیط زیست و رفاه جامعه نیز ممکن است تاب‌آوری اقتصادی بلندمدت یک مقصد را تقویت کنند.

به‌طور گسترده‌تر، یافته‌ها نشان می‌دهند که هیچ مدل یکسانی برای گردشگری پایدار وجود ندارد. شرایط محلی مهم است و راهبردهای موثر باید متناسب با نقاط قوت و آسیب‌پذیری‌های خاص هر جامعه تنظیم شوند.

گردشگری می‌تواند از فرصت‌های اقتصادی پشتیبانی کند و همچنین با بهبودهای زیست‌محیطی در برخی مناطق همزمان باشد، با این حال، چندین نگرانی همچنان پابرجاست. مقرون‌به‌صرفه بودن مسکن همچنان یک چالش مهم است. آلودگی در بسیاری از مناطق با وجود دستاوردهای گسترده‌تر در کیفیت هوا افزایش یافته همچنین نرخ جرایم خشونت‌آمیز نیز در بسیاری از شهرستان‌های وابسته به تفریح به شدت صعودی شده است.

این یافته‌ها نشان‌دهنده، مشکلی رو به رشد است که در بسیاری از مقاصد محبوب دیده می‌شود. با افزایش تقاضا، کارگران محلی اغلب برای یافتن مسکن مقرون‌به‌صرفه در نزدیکی محل کار خود با مشکل مواجه می‌شوند.

جوامع می‌توانند به مکان‌های جذابی برای بازدید تبدیل شوند، در حالی که به مکان‌های سخت‌تری برای زندگی تبدیل می‌شوند.

اندازه‌گیری پایداری دشوار است

سال‌هاست که محققان گردشگری برای درک چگونگی تاثیر فعالیت‌های بازدیدکنندگان بر جوامع، به شدت به نظرسنجی‌های محلی و تحقیقات موردی متکی بوده‌اند.  در حالی که این رویکردها مفید هستند، می‌توانند پرهزینه و مقایسه آنها در مناطق مختلف دشوار باشد.

بر اساس گزارش ارث، با روی آوردن جوامع روستایی بیشتر به گردشگری به‌عنوان راهبرد اقتصادی، ابزارهایی مانند این می‌توانند به اطمینان از این امر کمک کنند که موفقیت نه تنها با تعداد بازدیدکنندگان ورودی، بلکه با میزان عملکرد ساکنان محلی مدت‌ها پس از ترک آن بازدیدکنندگان نیز سنجیده شود.

نتایج این تحقیق در مجله Tourism Economics منتشر شده است.

انتهای پیام