بسیاری از افراد شرکتکننده در فعالیتهای ورزشی انتظار ندارند که دوچرخهسواری تفکرشان را تقویت کند، اندازه زندگی اجتماعی آنان را گسترش یا استرس را کاهش دهد اما نتایج تحقیق کنونی چنین مزیتهایی را برجسته کرد.
محققان با بررسی تقریبا نتایج دو دهه تحقیق در مورد دوچرخهسواری دریافتند که همان دستاوردها در ۱۹ کشور تکرار میشوند که تغییرات قابل اندازهگیری نه در یک حوزه ذهنی، بلکه در چهار حوزه است. آنان تصمیم گرفتند تا نقشهای از یافتههای تحقیقات در مورد دوچرخهسواری و ذهن را ترسیم کنند.
بیشتر تحقیقات دوچرخهسواری در آزمایشگاهها انجام شد. داوطلبان دوچرخههای ثابت را رکاب زنند و تجهیزات سرعت پاسخ یا فعالیت مغز را ثبت کرد.
دوچرخهسواری و سلامت مغز
محققان از ۸۷ تحقیق در ۱۹ کشور و چندین قاره به نتایجی دست یافتند. شرکتکنندگان شامل دانشآموزان و بزرگسالان سالخوردهای بودند که پس از سکته مغزی در داخل خانه رکاب میزدند. آنان یافتهها را در چهار حوزه وضعیت روانی، پیوندهای اجتماعی، خلقوخوی و عملکرد شناختی دستهبندی کردند. این یافتهها در مجموع بیشتر آنچه محققان از سلامت مغز ثبت میکنند را پوشش میدهند.
تقریبا هر تحقیق تاثیر مثبتی را حداقل بر یک معیار گزارش کرد که اندازه آن بر اساس محیط و جمعیت متفاوت بود.
خلقوخوی و ارتباط
تاثیر دوچرخهسواری بر خلقوخوی، یکی از برجستهترین موضوعات بود. نتایج آزمایشهایی که افسردگی، اضطراب و وضعیت عاطفی را در دوچرخهسواران ردیابی میکردند، نشان دادند که دوچرخهسواران پس از دوچرخهسواری احساس بهتری داشتند.
برنامههایی که چندین هفته اجرا شدند، بیشترین کاهش علائم افسردگی را نشان دادند. تاثیر بر جنبه اجتماعی نیز محققان را شگفتزده کرد. دوچرخهسواری گروهی و دوچرخهسواری دو نفره در آزمایشهای انجام شده در آزمایشگاه، همکاری بیشتر و اضطراب اجتماعی کمتری ایجاد کردند. برنامههای چند هفتهای، شبکههای واقعی دوستان و آشنایان دوچرخهسواران را گسترش داد.
نتایج تحقیقی از ۸۲ هزار دوچرخهسوار طی ۱۸ سال نشان داد، دوچرخهسواران نسبت به افرادی که رانندگی میکنند، به داروهای سلامت روان کمتری نیاز دارند.
مزایای بیشتر در فضای باز
مکان دوچرخهسواری نیز تاثیر بسیار زیادی داشت. برنامههای فضای باز مزایای ثابتتری را در هر چهار حوزه ثبت کردند. محققان گمان میکنند، عواملی مانند افزایش جریان خون، هورمونها و انتقالدهندههای عصبی در این مورد نقش دارند، اما بیشتر نتایج تحقیقات بر پیامدهای رفتاری تا مکانیسمهای بیولوژیکی تمرکز داشتند.
بزرگترین کاستیهای تحقیقات مربوط به جمعیتشناسی است. اکثر تحقیقات، بزرگسالان سالم، به ویژه مردان در سن دانشگاه را که در فضای بسته دوچرخهسواری میکردند، به کار گرفتند و کودکان، بزرگسالان مسن و افراد جوامع محروم بسیار کمتر در این تحقیقات شرکت کردند.
نتایج بلندمدت نیز کامل نیستند زیرا بسیاری از آزمایشها در یک جلسه انجام شد، تعداد کمی از آنها دوچرخهسواران را بیش از سه ماه دنبال کردند و آنچه دوچرخهسواری در طول سالها انجام میدهد تا حد زیادی استنباطی مانده است.
برنامههای دوچرخهسواری مدرسه، دوچرخهسواری گروهی برای بزرگسالان مسنتر و طرحهای اشتراک دوچرخه، نه فقط از نظر قلبیعروقی، بلکه از نظر شناختی و عاطفی نیز مورد حمایت قرار میگیرند.
بر اساس گزارش ارث، محققان افزودند که دوچرخهسواری میتواند از همه چیز، ازجمله تقویت خلقوخوی پشتیبانی کند. با تجمیع تحقیقات، دوچرخهسواری از رویکردی مفید به رویکرد مبتنی بر شواهد تبدیل شده است.
نتایج این تحقیق در مجله «مرزهای ورزش و زندگی فعال» (Frontiers in Sports and Active Living) منتشر شده است.
انتهای پیام
