فوتبال اصفهان همواره یکی از قطبهای مهم تأمین بازیکن برای تیم ملی ایران بوده است؛ استانی که با دو باشگاه ریشهدار سپاهان و ذوبآهن، نقش پررنگی در پرورش استعدادها ایفا کرده و در بزنگاههای بزرگ، نمایندگان خود را به سطح اول فوتبال جهان رسانده است. جام جهانی بهعنوان ویترین نهایی فوتبال، همواره محکی جدی برای سنجش این ظرفیت بوده و مرور تاریخ حضور اصفهانیها در این رقابتها، تصویری قابلتوجه از مسیر طیشده ارائه میدهد.
در نخستین حضور ایران در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین، فوتبال اصفهان با دو نماینده از باشگاه ذوبآهن در ترکیب تیم ملی دیده شد؛ علی شجاعی در خط دفاع و رسول کربکندی درون قفستوری بهعنوان دروازهبان از ملیپوشان بودند. هرچند این دو بازیکن فرصت حضور در میدان را بهدست نیاوردند، اما همین دعوت، نقطه آغاز حضور اصفهانیها در بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان بود.
این روند در سالهای بعد نیز ادامه یافت. در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان، محرم نویدکیا بهعنوان یکی از چهرههای شاخص سپاهان در فهرست تیم ملی قرار گرفت، اما وی نیز مانند نسل پیشین، فرصت بازی پیدا نکرد. در ادامه همین مسیر، قاسم حدادیفر، هافبک تأثیرگذار ذوبآهن نیز در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل به تیم ملی دعوت شد، اما حضورش در جام جهانی بدون ثبت دقایق بازی باقی ماند.
با این حال، نقطه عطف حضور اصفهانیها در جام جهانی را باید در نسل جدید جستوجو کرد؛ جایی که احسان حاجصفی بهعنوان یکی از چهرههای ثابت تیم ملی، نقش متفاوتی ایفا کرد. این مدافع چپ اصالتاً اهل کاشان در حال حاضر در عضویت سپاهان است، در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل در هر سه دیدار تیم ملی به میدان رفت و به یکی از مهرههای کلیدی تبدیل شد.
حاجصفی این روند را در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه نیز ادامه داد و بار دیگر در هر سه مسابقه تیم ملی حضور کامل داشت. در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر نیز وی نهتنها جایگاه خود را حفظ کرد، بلکه بهعنوان یکی از بازیکنان باتجربه، در هر سه دیدار تیم ملی به میدان رفت تا به یکی از باسابقهترین بازیکنان ایران در این رقابتها تبدیل شود.
اکنون در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶ آمریکا، نام احسان حاجصفی بار دیگر در فهرست تیم ملی دیده میشود؛ بازیکنی که اینبار با بازوبند کاپیتانی سپاهان، در آستانه ثبت یک رکورد تاریخی قرار دارد. در صورت حضور در هر سه دیدار این رقابتها، وی میتواند تعداد بازیهای خود در ادوار جام جهانی را به عدد ۱۲ برساند؛ رکوردی که حاجصفی را در جمع پرافتخارترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران قرار خواهد داد.
مرور این مسیر نشان میدهد فوتبال اصفهان، از حضور نمادین در ترکیب تیم ملی تا ایفای نقش کلیدی در زمین مسابقه، راهی طولانی را طی کرده است. از نیمکتنشینان جام جهانی ۱۹۷۸ تا ستارهای که در آستانه رکوردشکنی قرار دارد، این روند نهتنها بیانگر رشد فردی بازیکنان، بلکه نشانهای از بلوغ ساختاری فوتبال این استان در سطح ملی و بینالمللی است.
انتهای پیام
