تنشهای خاورمیانه با بخشهای انرژی و حملونقل گره خورده است. وقتی قیمت سوخت صعودی شود، هزینه حملونقل و کالاها نیز افزایش مییابد. علاوه بر این، عدم اطمینان باعث میشود گردشگران در مورد سفر محتاط باشند. مسافران، با تعطیلی فرودگاهها و توقف پرواز شرکتهای هواپیمایی بزرگ، حتی در مناطق نسبتا امن، هرگز نمیتوانند مطمئن باشند که پروازشان انجام میشود یا فرودگاه مورد نظر باز خواهد بود.
افزایش قیمتها مشکل دیگری است، افزایش قیمتها لزوما به دلیل قیمتگذاری نیست. افزایش هزینههای انرژی تقریبا بر همه چیز در گردشگری، از هزینه حمل یک بطری آب و غذا گرفته تا بلیط هواپیما، تاثیر میگذارد.
تورم جهانی باعث شده است، کارفرمایان برای جذب و حفظ نیروی کار، سطح دستمزدها را افزایش دهند و در بسیاری از بخشها نیز درخواستها برای افزایش حقوق شدت گرفته است. در نتیجه، نقش انعام در درآمد پیشخدمتها که در گذشته بخش مهمی از دستمزد آنان را تشکیل میداد، کاهش یافته و سهم بیشتری از درآمدشان اکنون به صورت حقوق ثابت پرداخت میشود. این تغییر در نهایت موجب شده بخشی از هزینههای نیروی کار به قیمت نهایی خدمات منتقل شود و مصرفکننده فشار بیشتری را در قالب افزایش قیمتها تحمل کند.
هرچند صنعت گردشگری کنترل محدودی بر تحولات سیاسی، اقتصادی و نظامی در سطح جهان دارد، اما این به معنای ناتوانی یا نقش منفعل آن نیست. در واقع، این صنعت میتواند با اتخاذ رویکردهای فعالتر، خود را در برابر پیامدهای بحرانهای جهانی مقاومتر کند. در ادامه، چند راهکار برای کاهش تاثیرات این موارد و افزایش تابآوری گردشگری ارائه شده است.
به یاد داشته باشید که هیچ چیز برای همیشه دوام نمیآورد، هرچند جهان و صنعت گردشگری با دوران آشفتهای روبرو هستند، اما راهحلهایی پیدا خواهد شد، قیمت انرژی کاهش مییابد و اقتصادها بهبود خواهند یافت.
این صنعت باید از این دوران سخت برای آماده شدن برای دوران بهتر استفاده کند. اگر اکنون تعداد گردشگران اندک است، از این آرامش برای بهبود خدمات مشتری یا ارتقاء امکانات استفاده کنید.
برای مقابله با گردشگرانی که قربانی وضعیت فعلی شدهاند، برنامهای عملی داشته باشید. اکنون زمان آن است که به گردشگران بهترین امکانات ممکن را ارائه دهید. اقدامات متخصصان گردشگری میتواند وضعیتی را ایجاد کند که گردشگر، با دیدگاهی مثبت نسبت به مهماننوازی محل، به جای یک منتقد سرسخت، آنجا را ترک کند. به یاد داشته باشید که یک تجربه بد که جبران نشود، بدترین نوع تبلیغات است.
مکانهای اقامتی باید به ویژه مراقب باشند که مهمانان به دلایل مختلف از آنها شکایت نکنند.
راهکارهای خلاقانهای برای کنترل قیمتهای گردشگری پیدا کنید. این راهکارها ممکن است شامل اقامت اضافی در هتلها، ارائه وعده غذایی و برنامههای خاص باشد.
جنگ تحمیلی علیه ایران شکل گردشگری جهانی را تغییر میدهد؟
بحرانهای ژئوپلیتیکی طولانیمدت، تقریبا بهطور خودکار بر بخش گردشگری تاثیر میگذارند و بیثباتی به کاهش مسافران، کاهش رزروها و فعالیت کمتر منجر میشود.
بیثباتی جهانی تاثیر چندانی بر کاهش رشد گردشگری بینالمللی در سال ۲۰۲۵ نداشت و طبق نتایج دادههای گردشگری سازمان ملل، تعداد کل مسافران بینالمللی در سال گذشته بیش از ۱.۵ میلیارد نفر بود که از سطح پیش از همهگیری ویورس کرونا فراتر رفت.
اکنون سوال این نیست که آیا ژئوپلیتیک باعث کاهش سفر ما میشود یا خیر، بلکه این است که چگونه جریانهای گردشگری را تغییر شکل میدهد.
گردشگری بینالمللی، پس از کاهش شدید سفر ناشی از همهگیری ویروس کرونا، حتی با وجود افزایش درگیریها و عدم قطعیت، رو به رشد بوده است اما با افزایش تنشهای ژئوپلیتیک، الگوهای سفر نیز در حال تغییر هستند. یکی از بارزترین نمونهها را میتوان در خلیج فارس یافت که میلیاردها دلار برای تثبیت خود بهعنوان مقصد گردشگری نوآورانه و قطب اصلی پیونددهنده اروپا، آسیا و آفریقا سرمایهگذاری کرده است.
این راهبرد منطقهای قبل از جنگ تحمیلی علیه ایران، به خوبی تثبیت شده به نظر میرسید. در سال ۲۰۲۵، دبی از تقریبا ۲۰ میلیون گردشگر بینالمللی استقبال کرد، در حالی که دوحه، پایتخت قطر، بهعنوان پایتخت گردشگری خلیج فارس برای سال ۲۰۲۶ نامگذاری شد. با این حال، برای اینکه این کشورها همچنان مقاصد جذابی باشند، باید اتصال و ثبات را تضمین کنند که هر دو بهطور جدی با پیامدهای جنگ تحمیلی علیه ایران به خطر افتادهاند.
برندگان و بازندگان
در گردشگری، درک خطر تقریبا به اندازه خطر واقعی مهم است. یک مقصد ممکن است بهطور مستقیم تحت تاثیر جنگ یا بحران قرار نگیرد، اما اگر با وضعیت بیثباتی مرتبط شود، بسیاری از مسافران گزینههای اطمینانبخشتری را انتخاب میکنند.
نکته مهم این است که بسیاری از مسافران در مواقع عدم اطمینان، سفر را متوقف نمیکنند، اما مقاصد خود را تغییر میدهند و مکانهایی را انتخاب میکنند که امنتر، در دسترستر یا قابل پیشبینیتر میدانند، بنابراین گردشگری ناپدید نمیشود، بلکه صرفا تغییر میکند.
این موضوع در حال حاضر در مناطقی که تحت تاثیر تجاوز آمریکاییصهیونیستی به ایران قرار گرفتهاند، مشهود است، زیرا بحران در خاورمیانه تقاضای گردشگری را به سمت مقاصدی که امنتر تلقی میشوند، سوق داد، بهعنوان مثال، برخی از اپراتورهای بزرگ تور پس از خروج موقت از خاورمیانه، ظرفیت خود را در مقاصد دیگر افزایش دادهاند.
هزینههای سفر
پس از آغاز جنگ تحمیلی علیه ایران در اوایل ماه مارس، فرودگاههای کلیدی در خاورمیانه مانند فرودگاههای دبی، دوحه و ابوظبی یا تعطیل یا با محدودیتهایی مواجه شدند که مسئله مهمی است، زیرا خاورمیانه ۱۴ درصد از ترانزیت ترافیک بینالمللی را تشکیل میدهد. دبی، ابوظبی، دوحه و بحرین در مجموع روزانه حدود ۵۲۶ هزار مسافر را جابجا میکنند.
این سازماندهی مجدد همچنین بر سایر مراکز حملونقل هوایی تاثیر میگذارد، زیرا وقتی مسیرهای کلیدی مختل میشوند، ترافیک هوایی به سمت گزینههای امنتر یا با ثبات عملیاتی بیشتر هدایت میشود.
این موضوع، پیامدهایی برای حملونقل هوایی و برای گردشگری شهری دارد. توقفهای بیشتر به معنای اقامت شبانه بیشتر، افزایش هزینههای گردشگری و افزایش بازدید بینالمللی از مقصد است.
شورای جهانی سفر و گردشگری تخمین میزند که جنگ تحمیلی علیه ایران روزانه حدود ۶۰۰ میلیون دلار به بخش گردشگری ضرر وارد میکند. بخشی از این زیان در نهایت به شکل سفرهای گرانتر، طولانیتر و نامطمئنتر به مسافران منتقل میشود.
تغییر رفتارهای گردشگران
گردشگران در مواقع عدم قطعیت، تصمیمات خود را بازبینی میکنند. تعادل بین قیمت و ایمنی نیز عامل کلیدی است. یک مقصد ممکن است هنوز جذاب باشد، اما اگر نگرانیهایی را ایجاد کند یا هزینههای اضافی به دنبال داشته باشد، بسیاری از مسافران جایگزین سادهتری را انتخاب میکنند.
بر اساس گزارش کنورسیشن، به نظر نمیرسد ژئوپلیتیک، حداقل در حال حاضر، باعث فروپاشی گسترده گردشگری جهانی شود اما در حال ایجاد سیستمی است که تکهتکهتر، نابرابرتر و حساستر به درک ریسک است.
انتهای پیام
