به گزارش ایسنا، قرار است یک موشک «پگاسوس ایکس‌ال»(Pegasus XL) شرکت «نورثروپ گرومن»(Northrop Grumman) روز سه‌شنبه ۳۰ ژوئن به فضا پرتاب شود و یک فضاپیمای خصوصی را به ماموریت نجات یکی از نمادین‌ترین تلسکوپ‌های فضایی ناسا بفرستد تا از سقوط آن به زمین جلوگیری کند. این ماموریت ابتدا برای ۲۷ ژوئن برنامه‌ریزی شده بود.

به نقل از اسپیس، ماموریت «سوئیفت بوست»(Swift Boost)، فضاپیمای «لینک»(LINK) ساخت شرکت «کاتالیست اسپیس تکنولوژیز»(Katalyst Space Technologies) مستقر در آریزونا را به سمت «رصدخانه نیل گرلز سوئیفت»(Neil Gehrels Swift Observatory) ناسا هدایت خواهد کرد تا آن را به مداری پایدار بکشاند و از نابودی قریب‌الوقوع آن در اثر فرو رفتن بیشتر در جو زمین جلوگیری کند. لینک با موشک پگاسوس از فرودگاه صحرایی «بوچولز»(Bucholz) ارتش واقع در جزایر مارشال، با اتصال به جت L-1011 Stargazer شرکت نورثروپ گرومن به فضا پرتاب خواهد شد.

پرتاب برای ساعت ۶:۲۳ صبح به وقت منطقه زمانی شرقی برنامه‌ریزی شده است. پگاسوس به محض رسیدن هواپیمای «استارگیزر»(Stargazer) توسط آن رها خواهد شد. موشک پنج ثانیه بعد، موتور خود را روشن خواهد کرد و به مدار خواهد رفت.

پگاسوس یک پرتابگر سه‌مرحله‌ای با سوخت جامد است که ۱۶.۹ متر طول دارد و قادر است تا ۴۵۴ کیلوگرم بار را به مدار پایین زمین برساند. پس از جدا شدن از استارگیزر، مراحل موشک به ترتیب روشن می‌شوند تا در حدود ۱۰ دقیقه به ارتفاع مورد نظر برسند.

یکی از دلایل انتخاب موشک پگاسوس توسط ناسا برای این ماموریت، زمان بود که برای سوئیفت رو به پایان است. رصدخانه ۵۰۰ میلیون دلاری سوئیفت در نوامبر ۲۰۰۴ برای مطالعه انفجارهای پرتو گاما و سایر رویدادهای پرانرژی در سراسر کیهان پرتاب شد و با وجود بیش از ۲۰ سال فعالیت، هنوز هم ارزش علمی ارائه می‌دهد.

با وجود ارزش‌های ماموریت سوئیفت، مدار آن به طرز خطرناکی شروع به پایین آمدن کرده است. فعالیت‌های اخیر خورشیدی باعث افزایش کشش جوی در ارتفاعات بالاتر مدار پایین زمین شده‌اند و به‌زودی بر فضاپیما غلبه خواهند کرد و آن را به سمت مرگ نهایی‌ خواهند کشاند. سوئیفت برای سرویس‌دهی طراحی نشده و به پیشرانه‌هایی مجهز نشده است که برای بالا بردن مدار خود نیاز دارد.

فضاپیمای لینک پس از رها شدن از محفظه بار پگاسوس و بررسی‌های اولیه سیستم‌ها، مسیر طولانی خود را برای ملاقات با سوئیفت آغاز خواهد کرد. پیش از آغاز رویکرد نهایی، فضاپیما بین دو تا سه هفته را برای مشاهدات سوئیفت صرف خواهد کرد تا نقاط بهتر برای اتصال را در رصدخانه ارزیابی کند.

فضاپیمای لینک حدود ۱.۵ متر ارتفاع دارد و به سه بازوی رباتیک مجهز است تا برای گرفتن سوئیفت که حدود ۳.۹ متر طول دارد، از آنها استفاده کند. فضاپیما پس از انتخاب نقطه‌ مناسب برای گرفتن و ایمن‌سازی سوئیفت، مجموعه‌ای از پیشرانه‌های یونی ملایم را استفاده خواهد کرد که به آرامی مدار را طی چند ماه آینده افزایش می‌دهند.

هدف از این ماموریت، بازگرداندن سوئیفت به ارتفاع اولیه‌ آن در حدود ۶۰۰ کیلومتری است که در صورت ادامه‌ عملکرد سامانه‌های آن، طول عمر رصدخانه را چند سال افزایش خواهد داد.

انتهای پیام