هشتادوسومین نشست معاونان دانشجویی دانشگاهها و مراکز آموزش عالی سراسر کشور، صبح چهارشنبه ۲۴ تیرماه، با حضور سعید حبیبا، معاون وزیر علوم و رئیس سازمان امور دانشجویان، منادی، رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی و جمعی از معاونان و مدیران سازمان امور دانشجویان در سالن بوستان دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره) برگزار شد.
علیرضا منادی، رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی در این نشست اظهار کرد: قزوین شهر اندیشه و اندیشهپروری است. کشور ما معلمی بزرگ و کبیر را از دست داد که به مدت ۳۶ سال از آموزههای او بهرهمند بودیم؛ شخصیتی که در فصاحت، بلاغت، پاسداشت ادب و زبان فارسی بینظیر و ایرانیترین رهبر تاریخ ایران بود.
وی با اشاره به تصویب «قانون جهش تولید دانشبنیان» بهعنوان قانونی جامع برای حمایت از شرکتهای دانشبنیان، تصریح کرد: ماده ۱۴ این قانون از اهمیت ویژهای برخوردار است و به دانشگاهها اجازه میدهد با بهرهگیری از ظرفیتهای منقول و غیرمنقول خود، کسب درآمد کنند. ما موانع پیش روی اساتید را برداشتهایم تا آنان بتوانند شرکتهای دانشبنیان ثبت و ایجاد کنند؛ این امر با حمایت رئیسجمهور شهید محقق شد و در پی آن ۱۱ هزار شرکت دانشبنیان تشکیل شده است، زیرا استاد دانشگاه کارمند نیست، بلکه پیشران توسعه است.
رئیس کمیسیون آموزش مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه ۳.۵ میلیون نفر از فرزندان ایران در دانشگاهها در حال تحصیل هستند، خطاب به معاونان دانشجویی عنوان کرد: مهمترین نقش شما توسعه زندگی دانشجویی است. ما در شرایط خاصی قرار داریم و باید آسیبهای اجتماعی فرزندانمان را بهدقت بررسی کنیم. ما در حال جنگ هستیم و جنگ در هر صورت خانمانسوز است؛ قطعاً نمیخواهیم ادامه یابد، چرا که نمیخواهیم مویی از سر یک ایرانی کم شود. کشور دارای رهبر و رئیسجمهور است و قطعاً بهترین تصمیمات را اتخاذ خواهند کرد.
وی در ادامه تأکید کرد: تأمین غذای دانشجویی، بهداشت و توسعه ورزش در دانشگاهها از اهمیت بالایی برخوردار است؛ اگر این موارد تأمین شود، دانشجو مسیر خود را با اطمینان و آرامش طی خواهد کرد.
منادی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به جنایات دشمنان گفت: ما شاهد جنایت کثیفترین عناصر تاریخ بشری در میناب بودهایم. در جریان یک بمباران، ۵۰۰ دانشآموز حضور داشتند؛ ۱۵۰ خانواده بهدلیل چند دقیقه تأخیر دچار اندوه و ناراحتی شدند. دشمنی که به دانشآموز، دانشجو و کودک رحم نمیکند، هیچ حد و مرزی ندارد. ۲۶ معلم در میناب بودند که حتی فرزندان خود را راهی خانه نکردند و برای حفاظت از دانشآموزان در کنار آنها ماندند.
انتهای پیام
