اما دسته سومی هم هستند؛ آنها که بعد از به دنیا آمدن نوزادی با معلولیت یا بیماری صعب العلاج به دلیل فقر یا هر دلیل غیرقابل توجیه دیگر او را درست در روزهایی که آغوش مادر برایش امن ترین جای جهان است، سر راه میگذارند. کودک، غریبانه سر به گریه میگذارد، صدای گریه کودک رها شده در کوچه بن بست یا هیاهوی خیابانی شلوغ گوش عابری را تیز میکند، سر از کلانتری در میآورد، از آنجا هم اورژانس اجتماعی تا اینکه بعد از چند روز؛ محروم از آغوش مادر و محبت پدر، خانهاش می شود شیرخوارگاه بهزیستی.
این کودکان بیمار و بی سرپرست در بهزیستی با عنوان کودک خاص پذیرش میشوند، یعنی اگر به ازای هر کودک بی سرپرست سالم چند خانواده متقاضی فرزندخواندگی وجود داشته باشد، این کودکان شانسی برای خانواده دار شدن ندارند. تنها و غریب بزرگ میشوند.
اما در این میان زوجهایی وجود دارند که با خدا معامله می کنند. افرادی که چندین سال به امید این که فرزندی را به فرزندخواندگی قبول کنند فرزندی با شرایط خاص را پذیرش میکنند و آن را به خانه خود میبرند که اتفاقاً همان فرزند خاص می شود امید خانه آنها.
پسرم فقط شیشه شیر و شیرخشک را میشناخت
خانم هاشمی یکی از افرادی است که در خراسان شمالی فرزند خاص را پذیرش کرده که در گفت و گو با ایسنا اظهار کرد: زمانیکه در ابتدا پسرم را دیدم، بچه فوق العاده ضعیفی بود که حتی کف پاهایش را هم نمی توانست زمین بگذارد، و وقتیکه که بچه را ایستاده روی میز نگه می داشتم شروع به جیغ زدن و گریه کردن می کرد و کلا پاهایش هیچ حرکتی نداشت و از نظر جسمی نیز خیلی ضعیف بود و فقط یک سر داشت که آن هم کچل بود.
وی گفت: به خانه برگشتیم و با همسرم در منزل فکرهایمان را کردیم و تصمیم گرفتیم که اگر بچه را به صورت دائم هم به ما داده نشود، طی شش ماه تلاش خود را بکنیم تا بچه راه بیفتد.
هاشمی افزود: زمانیکه بچه را از بهزیستی تحویل گرفتیم، همسرم فقط شروع کرد به تمرین کردن و کاردرمانی با پاهای پسرم و از ۲۴ ساعت حدود ۱۲ ساعت با بچه تمرین داشتیم و خود من هم از نظر تغذیه بر روی آن کار کردم که بعد از گذشت دو ماه و نیم بچه توانست خودش راه برود الان حتی فوتبال هم بازی می کند و از نظر وزنی و قدی نیز از هم سن و سال های خود بیشتر است.
وی ادامه داد: وقتیکه بچه را از شیرخوارگاه تحویل گرفتیم از تمام وسایل می ترسید حتی به اسباب بازی دست نمی زد، تنها وسیله ای که می شناخت شیشه شیر بود و از غذا نیز فقط شیر خشک را می شناخت اما الان همه غذاها را میخورد.
دختری که پاهایش را بر روی زمین نمی گذاشت بعد از ۴۰ روز راه رفت
خانم قدوسی یکی دیگر از والدین فرزندان خاص در خراسان شمالی در ادامه در گفت و گو با ایسنا ادامه داد: از بهزیستی به ما زنگ زدند و گفتند که بچه ۱۱ ماهه ای در شیرخوارگاه با نام افسون است که ما بعد از پذیرش نام آن را به رستا به نام خالص شده تغییر دادیم.
وی تصریح کرد: در ابتدا که دخترم را دیدم آنقدر ضعیف بود که وقتیکه ایستاده نگه می داشتیم پاهایش می لرزید و به هیچ عنوان پاهای خود را به زمین نمی گذاشت. بعد از دیدن بچه طی دو هفته بچه را قبول کردیم و آن را نزد پزشک بردیم که پزشک اعلام کرد که نیاز به کاردرمانی دارد.
قدوسی ادامه داد: این بچه بعد از گذشت ۴۰ روز خودش بلند شد و راه رفت، خودش هم خیلی سعی می کرد راه برود و از مبل و سبد اسباب بازی می گرفت و دور خانه راه می رفت تا راه رفتن را یاد بگیرد.
وی تاکید کرد: دختر من از غذا فقط شیر خشک را می شناخت و مدام دستش در دهانش بود طوریکه به شیرخوارگاه تماس گرفتم گفتم شاید پستانک به او می دادند و گفتند بچه وقتی گرسنه می شود دستش را به دهان می کند. زمانیکه بچه را تحویل گرفتیم هفت کیلوگرم بود که الان به بیش از ۱۲ کیلوگرم رسیده است و پزشک متخصص گفته است که رشد خیلی خوبی دارد.
قدوسی خاطرنشان کرد: مشکلی که هم اکنون وجود دارد آن است که چشم های رستا تنبل است و یک چشمش انحراف دارد و تحت نظر پزشک متخصص چشم است و ما در حال درمان این مشکل هستیم.
زندگی که شیرین تر شده است
خانم جمالی یکی دیگر از این افراد است که در گفت گو با ایسنا، بیان کرد: بعد از ۱۹ سال زندگی شیرین که در کنار همسرم داشتم این بچه را انتخاب کردم که واقعا زندگی ما شیرین تر شده، بیشتر هم می شود و افتخار می کنم که این بچه کنار ماست و با ما زندگی می کند.
محمدرضا کاظمزاده مدیر کل بهزیستی خراسان شمالی نیز در گفت و گو با ایسنا، گفت: ۲۱۰ کودک بد و بیسرپرست خراسان شمالی تحت پوشش بهزیستی استان است.
وی گفت: ۵۲ فرزند بیسرپرست در سال گذشته به خانوادههای متقاضی سپرده شدند. این اقدام با هدف فراهم کردن بستری امن و پایدار برای رشد و تعالی کودکان صورت گرفته است.
وی ادامه داد: کودکان بیسرپرست و بدسرپرست تا سن ۱۸ سالگی در مراکز نگهداری میشوند و این امر به معنای الزام واگذاری نیست، برخی نگهداریها موقتی است.
کاظمزاده با اشاره به اینکه بیشتر فرزندان واگذار شده به خانوادههای متقاضی، کودکان زیر دو سال هستند، بیان کرد: تمام خانوادهها راغب به نگهداری و قبول فرزندان زیر دو سال هستند، اما تعداد متقاضیان فرزندخواندگی زیاد و کودک زیر دو سال کم است، بنابراین نمیتوانیم به تمام نیازهای آنان پاسخ دهیم.
وی افزود: در حال حاضر ۲۱۰ کودک بدسرپرست و بیسرپرست، تحت پوشش مراکز نگهداری بهزیستی استان قرار دارند که هدف اصلی ما، انتقال آنها از محیطهای نهادی به محیطهای خانوادگی است. این کودکان در انتظار فرصتی هستند تا با طی کردن فرآیندهای قانونی، در محیطی پایدار و در کنار خانوادههای واجد شرایط، از حمایتهای عاطفی و اجتماعی لازم برخوردار شوند.
کاظم زاده تصریح کرد: سال گذشته، ۱۳۳ خانواده متقاضی فرزندخواندگی بودند این در حالی است که مجموع فرزندان تحت پوشش این اداره کل ۵۲ نفر بود در نتیجه با بررسیهای دقیق و کارشناسانه، تلاش میکنیم تا بهترین و مناسبترین خانوادهها را برای سرپرستی این فرزندان انتخاب کنیم.
وی بیان کرد: طی سال گذشته سه فرزند از این تعداد با نیاز ویژه بوده است.
انتهای پیام
