دکتر فتحیه صابر ماهانی به مناسبت روز جهانی هپاتیت در خصوص شایع‌ترین راه‌های انتقال هپاتیت در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: راه‌های انتقال بیماری هپاتیت، به نوع آن بستگی دارد؛ هپاتیت نوع A از طریق خوردن آب یا غذای آلوده و رعایت نکردن بهداشت دست‌ها به انسان منتقل می‌شود.

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم‌پزشکی قم افزود: تماس با خون یا مایعات بدن فرد آلوده، رابطه جنسی محافظت‌نشده، استفاده مشترک از سرنگ و انتقال از مادر به نوزاد هنگام زایمان از راه‌های انتقال هپاتیت نوع B هستند.

وی در خصوص راه‌های انتقال هپاتیت نوع C اضافه کرد: هپاتیت نوع C بیشتر ازطریق تماس با خون آلوده، مانند استفاده مشترک از سرنگ یا وسایل غیراستریل پزشکی و آرایشی از فرد مبتلا منتقل می‌شود.

صابر ماهانی در خصوص هپاتیت نوع D تصریح کرد: هپاتیت نوع D  فقط در افرادی که به هپاتیت B مبتلا هستند ایجاد می‌شود و راه انتقال آن نیز مشابه هپاتیت نوع B است. هپاتیت نوع E نیز معمولاً از طریق آب آلوده، به‌ویژه در مناطقی که بهداشت ضعیف است منتقل می‌شود.

تمام انواع هپاتیت خطرناک و دائمی نیستند

این متخصص بیماری‌های عفونی در خصوص علائم اولیه هپاتیت با بیان اینکه در بسیاری از افراد، به‌خصوص در مراحل اولیه، ممکن است هیچ علامتی وجود نداشته باشد، گفت: خستگی شدید، تب خفیف، کاهش اشتها، تهوع و استفراغ، درد در قسمت راست و بالای شکم، ادرار تیره، مدفوع کم‌رنگ، زرد شدن پوست و سفیدی چشم‌(یرقان) از علائم شایع بیماری هپاتیت هستند.  در صورت مشاهده زردی، ادرار تیره، درد شدید شکم، گیجی یا خواب‌آلودگی غیرطبیعی و یا استفراغ مداوم باید هرچه سریع‌تر به پزشک مراجعه کنید.

صابر ماهانی با بیان اینکه تمام انواع هپاتیت خطرناک و دائمی نیستند، گفت: هپاتیت A معمولاً طی چند هفته تا چند ماه بهبود می‌یابد و مزمن نمی‌شود. هپاتیت B نیز ممکن است کاملاً بهبود یابد، اما در برخی افراد به بیماری مزمن تبدیل می‌شود که با دارو می‌توان آن را کنترل کرد.

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم‌پزشکی قم با بیان اینکه امروزه هپاتیت C در بیشتر بیماران با داروهای جدید در مدت ۸ تا ۱۲ هفته قابل درمان قطعی است، افزود: البته در صورت تشخیص زودهنگام و پیگیری درمان، احتمال عوارض جدی مانند سیروز و سرطان کبد بسیار کمتر می‌شود.

وی در پاسخ به این سؤال که کدام انواع هپاتیت واکسن دارند، اظهار کرد: در حال حاضر واکسن‌های مؤثر برای پیشگیری از هپاتیت A و هپاتیت B در دسترس است. از آنجا که هپاتیت D تنها در حضور ویروس هپاتیت B ایجاد می‌شود، واکسن هپاتیت B به‌طور غیرمستقیم از ابتلا به هپاتیت D نیز پیشگیری می‌کند. در حال حاضر برای هپاتیت C و هپاتیت E واکسن عمومی و در دسترس در بیشتر کشورهای جهان وجود ندارد.

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی قم همچنین درباره راهکارهای پیشگیری از هپاتیت در زندگی روزمره گفت: واکسیناسیون هپاتیت A و B در صورت توصیه پزشک یا مطابق برنامه ملی واکسیناسیون، شست‌وشوی مرتب دست‌ها به‌ویژه پیش از صرف غذا و پس از استفاده از سرویس بهداشتی، استفاده از آب آشامیدنی سالم و غذای بهداشتی، از مهم‌ترین اقدامات پیشگیرانه به شمار می‌رود.

وی ادامه داد: استفاده نکردن مشترک از سرنگ، تیغ، مسواک و ناخن‌گیر، انجام خالکوبی، سوراخ کردن گوش و خدمات آرایشی فقط در مراکز معتبر و با وسایل استریل، رعایت اصول رابطه جنسی ایمن، استفاده از دستکش هنگام تماس با خون دیگران و انجام آزمایش‌های غربالگری برای افراد در معرض خطر و زنان باردار نیز نقش مهمی در کاهش خطر ابتلا به هپاتیت دارند.

صابر ماهانی در پایان با تأکید بر لزوم اصلاح باورهای نادرست درباره این بیماری تصریح کرد: تماس‌های معمول روزمره مانند دست دادن، در آغوش گرفتن، نشستن در کنار فرد مبتلا یا استفاده مشترک از ظروف غذا، موجب انتقال هپاتیت B یا C نمی‌شود، بنابراین افراد نباید از معاشرت عادی با مبتلایان به این بیماری‌ها هراس داشته باشند.

انتهای پیام