به گزارش ایسنا، وسایل نقلیه سالهاست به جزئی جداییناپذیر از زندگی روزمره تبدیل شدهاند، از جابهجایی کالا و مسافر گرفته تا انجام امور مختلف شهری و بینشهری. این وابستگی گسترده باعث شده که جرائم مرتبط با خودرو نیز افزایش یابد و یکی از رایجترین این جرائم، سرقت خودرو است. افزایش مدلهای مختلف خودرو، تفاوتهای فنی میان آنها و پایین بودن سطح امنیت برخی مدلها سبب شده سارقان بتوانند با سرعت و سهولت بیشتری خودروها را به سرقت ببرند. در بسیاری از موارد، خودروهای سرقتشده نهتنها برای فروش قطعات یا استفاده مالی، بلکه برای انجام جرائم دیگر نیز مورد استفاده قرار میگیرند؛ موضوعی که پیامدهای اجتماعی و امنیتی گستردهای در پی دارد. آمارها نشان میدهند خودروها همچنان از آسیبپذیرترین اموال در برابر سرقت به شمار میآیند و با وجود پیشرفتهای مختلف صنعتی، احتمال از دست رفتن خودرو بهدلیل سرقت چند برابر سایر اموال است.
با گسترش روشهای سرقت و هوشمندتر شدن ترفندهای مجرمانه، نیاز به ارتقای سیستمهای امنیتی خودرو بیش از پیش احساس میشود. مطالعات نشان دادهاند که سارقان تنها در چند دقیقه قادر به باز کردن درب خودرو، از کار انداختن سیستم ایمنی و روشن کردن موتور هستند. این شرایط سبب شده توسعه فناوریهای نوینی مانند سیستمهای نظارت تصویری، هوش مصنوعی، الگوریتمهای شناسایی، روشهای مبتنی بر بیومتریک و سایر ابزارهای کمکی در صنعت خودرو شتاب بیشتری بگیرد. با این حال، همچنان فاصلهای میان فناوریهای امنیتی موجود و نیاز واقعی برای حفاظت موثر از خودروها دیده میشود. در چنین شرایطی، هر ایده تازه که بتواند چند لایه امنیتی را در کنار هم قرار دهد و فرآیند روشن شدن خودرو را به مجموعهای از مراحل دقیق اعتبارسنجی وابسته کند، اهمیت ویژهای پیدا میکند.
در همین راستا، بهمن رحمتینژاد عضو هیئت علمی گروه مهندسی مکانیک دانشگاه ملی مهارت به همراه سه پژوهشگر همکار خود تحقیق تازهای را اجرا کردهاند. این پژوهشگران در قالب مطالعهای کاربردی تلاش کردهاند سامانهای عملیاتی طراحی کنند که با استفاده از روشهای چندگانه احراز هویت مانع از روشن شدن غیرمجاز خودرو شود. آنها در عنوان پژوهش خود بر طراحی و ساخت یک سیستم ضدسرقت چندلایه تاکید داشتهاند و هدفشان این بوده که ترکیب چند فناوری امنیتی، سطح جدیدی از حفاظت خودرو را فراهم کند.
برای عملیکردن این ایده، پژوهشگران در بخش روش کار از ترکیب سه فناوری استفاده کردهاند: احراز هویت اثرانگشت به عنوان یک روش بیومتریک، سیستم RFID که بر پایه امواج رادیویی عمل میکند، و یک صفحهکلید برای وارد کردن رمز عددی. کنترل و هماهنگی این بخشها از طریق یک میکروکنترلر آردوینو انجام شده است. سامانه به گونهای طراحی شده که خودرو تنها زمانی اجازه روشن شدن پیدا کند که هر سه مرحله تأیید هویت به طور کامل انجام شده باشد. به این ترتیب، حتی در صورت دور زدن یا کشف یکی از لایهها توسط سارق، لایههای دیگر همچنان مانع روشن شدن موتور میشوند.
یافتههای پژوهش که در «فصلنامه کارافن» وابسته به دانشگاه ملی مهارت انتشار یافتهاند، نشان میدهند بخش RFID سریعترین مرحله در فرآیند تأیید هویت است و حدود ۲.۴ ثانیه زمان میبرد. اسکن اثرانگشت کندترین مرحله بوده و میانگین زمانی آن حدود ۳.۷ ثانیه ثبت شده است. مجموع زمانی که خودرو برای روشن شدن نیاز دارد به طور متوسط ۹.۷۶ ثانیه محاسبه شده است. در این سامانه، فعال شدن سوئیچ، روشن شدن واحد کنترل موتور، کار کردن پمپ بنزین و آغاز فرآیند جرقهزنی همگی منوط به عبور موفقیتآمیز از این سه مرحله است. این سامانه پس از طراحی بر روی یک موتور چهار سیلندر نصب شده و مجموعهای از آزمایشهای میدانی در شرایط واقعی انجام شده است.
نتایج نهایی نشان دادهاند که سیستم طراحیشده در همه موارد مانع از روشن شدن موتور در شرایطی شده که یکی از مراحل احراز هویت با خطا مواجه بوده است. چه در صورت عدم تطابق اثرانگشت، چه استفاده از کارت RFID غیرمجاز و چه ورود رمز اشتباه، سیستم از ادامه فرآیند جلوگیری کرده و مانع فعال شدن موتور شده است. این عملکرد بیانگر آن است که ترکیب سه روش تأیید هویت میتواند امنیت خودرو را به شکل قابل توجهی افزایش دهد و احتمال سرقت را کاهش دهد.
اهمیت این یافتهها زمانی بیشتر میشود که در نظر بگیریم بسیاری از روشهای فعلی ضدسرقت تنها بر یک لایه امنیتی تکیه دارند. در مقابل، سامانه چندلایهای که در این پژوهش ساخته شده است با وجود زمان کوتاه فعالسازی، سطح پیچیدهتری از ایمنی را ارائه میدهد و عبور از آن برای افراد غیرمجاز مشکلتر خواهد بود. علاوه بر این، استفاده از میکروکنترلر آردوینو و اجزای متداول الکترونیکی نشان میدهد که ساخت و پیادهسازی چنین سیستمی امکان توسعه و تولید صنعتی نیز دارد.
انتهای پیام
