اعظم الیاسی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به اینکه مکملهای خوراکی از تعدادی ویتامینها یا مواد معدنی و سایر عوامل ساخته شده است، اظهار کرد: در دوران نوزادی و کودکی به مصرف تعدادی از ویتامینها یا مواد معدنی تاکید زیادی میشود، به طور مثال کودکی که ۶ ماه الی یکسال سن دارد، لازم است ویتامین D کافی دریافت کنند، زیرا مصرف کافی این ویتامین در رشد استخوانها تاثیر دارد، همچنین نمیتوان گفت دریافت این ویتامین، صرفا از طریق قرار گرفتن در معرض نور خورشید تامین میشود، بنابراین برای دریافت آن باید از طریق قرار گرفتن در معرض نور خورشید و مصرف ویتامین D به صورت خوراکی انجام گیرد.
کارشناس امور دارویی معاونت غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، بیان کرد: مکمل آهن، یکی دیگر از مکملهای مورد نیاز کودکان از زمان تولد الی ۶ سالگی است که در جلوگیری از کمخونی و عدم رشد مغزی کودک نقش دارد، همچنین مکمل ید در محافظت از عملکرد غده تیروئید و تشکیل ارتباطات عصبی در سلولهای مغزی نقش حیاتی دارد.
وی افزود: مکمل روی (زینک)، به محافظت کننده ایمنی و رشد بدن معروف است، به همین منظور لازم است به مصرف آنان در دوران کودکی توجه ویژهای داشت. همچنین برای اینکه بدانیم هر کودک به کدام نوع مکمل احتیاج بیشتری دارد، تنها با تجویز پزشک امکانپذیر است.
الیاسی در رابطه با ویتامینهای موردنیاز در دوران شیرخوارگی (۶ الی دوازده ماهگی)، تصریح کرد: یکی از ویتامینهای مهم در این دوران، ویتامین D است که عوامل ناشی از کمبود آن بسیار گسترده است، به طوریکه میتواند سیستم ایمنی بدن را درگیر کند، البته طبق مطالعات انجام شده، کمبود ویتامین D با دیابت نوع دو ارتباط دارد، همچنین میزان ویتامین مورد نیاز در دوران شیرخوارگی، ۴۰۰ واحد در روز (۱۰ میکروگرم در روز) است، بنابراین ضرورت دارد، استفاده از مکمل ویتامین D۳ در شیرخوارگان ادامه پیدا کند، مگر اینکه نوزاد از شیرخشک غنی شده با ویتامین D۳ استفاده کند.
وی ادامه داد: برای کمبود ویتامین D۳، لازم است طبق دستور پزشک و براساس شدت کمبود، ویتامین D۳ مصرف شود، همچنین مصرف ویتامین آهن در دوران شیرخوراگی برای نوزادانی که نارس متولد شده باشند، ضروری است و یا اگر در دوران تولد وزن نوزاد کمتر از رنج طبیعی باشد، لازم است مکمل درمانی با آهن انجام شود.
کارشناس امور دارویی معاونت غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، در رابطه با ویتامینهای مورد نیاز کودکان، توضیح داد: در دوران شش الی ۱۲ماهگی مصرف مولتی ویتامینها تنها در صورتی توصیه میشود که طبق دستور پزشک معالج باشد، همچنین در دوران یک الی سه سالگی، برای جلوگیری از کمخونی در ابتدا تغییر رژیم غذایی را خواهیم داشت، به طوریکه این کودکان باید از شیر مادر یا شیرخشک غنی شده با آهن که با شیرخشک معمولی که مقدار کمی از آهن را دارا است، تفاوت دارد، استفاده کنند.
وی در ادامه با اشاره به تصور اشتباهی که در رابطه با جایگزینی شیرمادر با شیرگاو و شیرخشک وجود دارد، گفت: اگر این جایگزینی با شیر گاو صورت بگیرد، ریسک بعضی از بیماریهای گوارشی که بدن را با کمخونی و کمبود جذب آهن مواجه میکند، افزایش پیدا میکند، همچنین در دورانی که کودک میتواند از مواد غذایی استفاده کند، رژیم غذایی کودک از اهمیت بالایی برخوردار است، به طوریکه گوشت پوره شده و غلات غنی از آهن جزو دسته غذایی مهم در این دوران هستند، آهن موجود در غذاهای گیاهی همچون اسفناج از نوع آهن غیر هم است در حالیکه آهن مورد نیاز در این دوران باید از نوع هم باشد که در غلات غنیشده از آهن موجود هستند.
الیاسی با اشاره به غذاهای غنی شده با آهن که در دوران ۱۲ماهگی به بعد لازم است کودک طبق نظر پزشک متخصص مصرف شود، افزود: ۱/۲ فنجان آب آلو، آجیلها و مغزیجات، مغز تخم آفتابگردان( هر ۱۰۰ گرم، ۷ گرم آهن دارد)، میوههای خشک همچون هلو خشک، گوشت بوقلمون از جمله غذاهایی هستند که لازم است در این دوران مصرف شود.
وی ادامه داد: برخلاف تصور، فقر آهن در اطفال ۱۲ ماهه و یا سن بالاتر که شیر گاو یا شیرهایی بر پایه گیاه استفاده میکنند، بیشتر است، به همین دلیل نباید بیشتر از ۵۰۰ سیسی در روز شیر گاو استفاده کنند، همچنین اگر در کودکان بالای ۱۲ ماه، تشخیص کمخونی وجود داشته باشد و در صورتی که از شیشه شیر استفاده میکنند لازم است ابتدا استفاده از شیشه شیر قطع شود و وعده شیر خود را با سایر غذاهای غنی از آهن جایگزین کنند.
کارشناس امور دارویی معاونت غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد اظهار کرد: مصرف ید در دوران بارداری با رشد سیستم عصبی مرکزی جنین، اثر مستقیم دارد، زیرا یک اثر بسیار مهمی که کمبود ید میتواند داشته باشد، ناتوانی سیستم عصبی مرکزی در طول رشد جنین است که میتواند اثرات برگشتناپذیر بر روی جنین بگذارد.
وی گفت: اگر در دوران بارداری، مادران به میزان کافی ید را بهصورت مکمل دریافت کنند، بسیاری از مشکلات ناشی از کمبود آن قابل پیشگیری است، با این حال، امکان دارد برخی از زنان پس از زایمان دچار اختلالات تیروئید مانند کمکاری تیروئید یا کمبود ید شوند و در این موارد، با درمان مناسب شامل جایگزینی هورمون تیروئید و مصرف مکمل ید، در بیشتر موارد میتوان تا حد زیادی وضعیت را بهبود بخشید، همچنین در این استان که کمبود ید شایع است و میتوان برای جاگیزین ید از نمکهای یددار در غذاها استفاده کرد تا به صورت پیشگیرانه اندازه گواتر را کاهش دهد.
الیاسی تاکید کرد: روی عنصر بسیار مهمی در رشد و تمایز سلولی است که در تضمین عملکرد هزاران آنزیم دخالت دارد، بنابراین کمبود آن میتواند باعث مشکلات بسیار زیادی از جمله تضعیف سیستم ایمنی بدن، مشکلات گوارشی و غدد جنسی شود، همچنین میزان حدمجاز مصرف روی در نوزادان از دو میلیگرم در روز شروع میشود که در سنین بالاتر مقادیر آن افزایش پیدا خواهد کرد، اما در نوزادان نارس، دو تا سه میلیگرم در روز به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، درنظر گرفته میشود.
وی گفت: نباید تصور کنیم که کمبود روی در بدن هیچ عارضهای ندارد، بنابراین باید به مصرف کافی آن توجه شود، بهویژه در کودکان. منابع غذایی غنی از روی شامل غذاهای دریایی، گوشت قرمز، غلات کامل، حبوبات، لبنیات، تخممرغ، مغزها و دانهها مانند تخمه کدو و تخمه هندوانه هستند.
الیاسی ادامه داد: همانطور که گفته شد، کمبود روی معمولاً به علت کاهش جذب از مواد غذایی رخ میدهد. یعنی فردی که دچار کمبود روی میشود، ممکن است به دلایل مختلف، جذب روی در دستگاه گوارش فرد کاهش یافته باشد، این وضعیت بیشتر در رژیمهای غذایی سرشار از حبوبات دیده میشود، زیرا حبوبات حاوی مقدار زیادی فیتات هستند و فیتات مانع جذب روی از مواد غذایی میشود.
به گفته وی، کمبود روی یک معضل جدی جهانی است که در قاره آسیا به ویژه کشور ایران شیوع بیشتری دارد، همچنین در نوزادان نارس منابع روی بسیار کم است بنابراین لازم است شیرخشکهای مخصوص برای این کودکان درنظر گرفته شود.
کارشناس امور دارویی معاونت غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، گفت: همانطور که کمبود ویتامینها میتواند خطراتی را به دنبال داشته باشد، مقدار زیاد آن نیز میتواند فرد را به آسیبهایی دچار کند و مسمومیت ایجاد کند، به طور مثال مصرف زیاد مکمل روی در دوزهای بالا و یا استفاده در مدت طولانی، میتواند علائمی همچون تهوع، استفراغ، اسهال و دلدردهای شکمی به دنبال داشته باشد که به دنبال آن، باعش کاهش روی و مس بدن میشود و در نهایت منجر به ایجاد اختلالات دیگر خواهد شد، همچنین مصرف بیشاز حد ویتامین D، میتواند باعث آسیب کبد نیز شود.
انتهای پیام
