سید علی نادر دهقانیالوار در گفتوگو با ایسنا بیان کرد: یکی از موارد مهم نظریه رشد هوشمند و شهرسازی نوین(New urbanism) تأکید بر پیاده رویی و ایجاد بستر مناسب برای تردد شهروندان در فضاهای شهری است که امکان افزایش تعامل شهروندان با فضاهای شهری و خوانایی شهر را افزایش داده و پویایی شهر را در ابعاد اجتماعی - اقتصادی تضمین و افزایش میدهد.
وی ادامه داد: مناسبسازی پیادهرو و بهسازی آنها و استقرار برخی تجهیزات اولیه و جذاب، رغبت به پیادهروی برای شهروندان را افزایش داده و در بلندمدت بر کاهش استفاده از خودرو و سلامتی شهروندان مؤثر بوده که در این باب و درباره اهمیت، ضرورت توجه به این مهم در دانش برنامهریزی شهری کارهای متعدد پژوهشی و مقالات فراوانی نگارش و طرحهای فراوانی نیز عملیاتی شده است.
این دکترای تخصصی برنامهریزی شهری ادامه داد: این موضوع مهم در شهرهای میانی ایران از جمله خرمآباد با چالشهای فراوانی روبرو است. اولین چالش عرض کم پیادهرو و ممکن نبودن توسعه آن در کوتاهمدت به دلیل ناتوانی مدیریت شهرداری در تملک املاک تجاری است که البته این موضوع میبایست در طرح جامع یا در مرحله تجدیدنظر و بازنگری آن مدنظر میبود و برای آن تدبیری اتخاذ میشد.
وی اضافه کرد: دومین چالش کاشت گونههای درختی با ریشههای رونده و تخریب سنگفرش است. موضوع بعدی حس مالکیت واحدهای تجاری و حتی مسکونی حاشیه بر پیادهرو و بهرهبرداری سلیقهای از آن است. نکته و چالش بعدی پیادهروها در خرمآباد به شکل و مورفولوژی شهر است که امکان سطوح یکدست بهویژه در شمال بلوار انقلاب، بخشی از بخش بافت قدیم حاشیه قلعه و محلههای اسدآبادی، فلکالدین و میدان تیر و قسمتهای زیادی از منطقه طیب و سایر نواحی شهر را در برگرفته است و البته سایر چالشهایی که پرداختن به آنها از حوصله این بحث خارج است.
عضو هیئتعلمی و پژوهشگر جهاد دانشگاهی لرستان تصریح کرد: با لحاظ همه موارد اشاره شده میبایست تدبیری برای این فضاها اندیشیده و با فراخوانی و دعوت از متخصصین حوزههای تخصصی مرتبط با برنامهریزی و مدیریت شهری، شهرسازان و معماران و طراحان ایدهای خلاقانه برای شرایط موجود نهایی و البته همزمان و برای بلندمدت روشهای تعریض و متناسبسازی آنها را در دستور کار قرار داد.
وی گفت: اجرای بیکیفیت سنگفرشها خود گواه اولویت نداشتن اهمیت، ضرورت و کارکرد پیادهرو در خرمآباد است و در قدم اول باید این شبکه گسترده و کارکردهای آن توسط ساختار تصمیمگیری و اجرایی شهر موردتوجه قرار گیرد.
دهقانیالوار افزود: اینکه چرا کیفیت اجرا و جنس مصالح مناسب نیست و با انواع چاله و چولهها مواجه هستیم هم به دلیل شیوههای مدیریت روانابهای شهری، استفاده از مصالح نامرغوب و پیمانکارانی با رتبه پایین و دانش و تجربه کم آنان و از طرفی زمان نامناسب بهسازی آنها و نظارت ناقص بر روند اجرا و تضمین کیفیت است که کمبود منابع نیز در کنار موارد اشاره شده، ناهنجاریهای موجود را تشدید کرده است.
عضو هیئتعلمی و پژوهشگر جهاد دانشگاهی لرستان گفت: معتقدم برای هر کوی و هر محله باید اولاً فضایی مناسب با مصالح بومی و مبتنی بر فناوری که در سایر شهرهای ایران نیز اجرا شده است و شیوههای اجرای مناسب، ایجاد و در ثانی معتقدم نظارت بر اینگونه کارها و تأیید نهایی باید با متخصصینی خارج از بدنه مدیریت شهری باشد. این تأیید و امضا به معنی باز بودن درهای ساختار و سازمان مدیریت شهری به روی دانشگاهیان و متخصصین و دخیل کردن آنها در پروژههای شهری است. در این صورت با اطمینان میتوان ساختار طرحها را با مبانی نظری دقیق و شیوههای اجرا بر اساس روشها و ملاحظات محیطی - تاریخی و اجتماعی قابل دفاع کرد.
این دکترای تخصصی برنامهریزی شهری گفت: بسیاری از طرحهای جذاب و اثربخش و مورد توجه شهرها محصول و نتایج یافتههای پایاننامهها و رسالههای دکتری است موضوعی که در خرمآباد مغفول مانده و مورد کم مهری است.
انتهای پیام
