دانشجویان مازندرانی در طرحی که قرار است از مهر امسال اجرایی شود با وجود هدف افزایش اختیار دانشجویان در انتخاب غذا، با پرسشها و نگرانیهایی درباره میزان اعتبار پرداختی، وضعیت دانشجویان خوابگاهی، کیفیت غذا و نقش نظارتی دانشگاهها دارند در همین راستا، ایسنا دیدگاه چند دانشجو از رشتههای علوم آزمایشگاهی، بهداشت و میکروبیولوژی را درباره ابعاد مختلف این طرح جویا شده است.
یارانه غذا باید متناسب با هزینه واقعی زندگی دانشجویان باشد
آذین صالحی، دانشجوی رشته علوم آزمایشگاهی دانشگاه ساری در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به طرح پرداخت مستقیم یارانه غذا به دانشجویان، اظهار کرد: موفقیت این طرح به میزان اعتبار اختصاصیافته، نحوه اجرا و استمرار نظارت بر کیفیت غذا بستگی دارد و نباید دغدغههای معیشتی دانشجویان نادیده گرفته شود.
وی درباره اینکه مبلغ تعیینشده در طرح جدید یارانه مستقیم با توجه به نرخ تورم و هزینه واقعی یک وعده غذای استاندارد تا چه حد پاسخگوی نیاز دانشجویان است، گفت: اگر مبلغ یارانه متناسب با هزینه واقعی غذا نباشد، بخش زیادی از هزینه همچنان بر عهده دانشجو خواهد بود و در شرایط اقتصادی فعلی پاسخگوی نیازها نیست.
صالحی افزود: پرداخت مستقیم میتواند اختیار بیشتری برای انتخاب غذا ایجاد کند، اما اگر اعتبار کافی نباشد، ممکن است دانشجویان برای کاهش هزینهها به سمت غذاهای ارزانتر و کمکیفیتتر بروند.
این دانشجوی علوم آزمایشگاهی با اشاره به اهمیت نظارت دانشگاهها ادامه داد: حتی با اجرای این طرح، دانشگاه باید بر کیفیت، بهداشت و قیمت مراکز تهیه غذا نظارت داشته باشد تا سلامت دانشجویان تحت تأثیر قرار نگیرد.
وی خاطرنشان کرد: مهمترین نگرانی دانشجویان این است که مبلغ یارانه با افزایش قیمتها همخوانی نداشته باشد و در نهایت بخش زیادی از هزینه غذا به دانشجو و خانوادهها تحمیل شود.
حذف سلف نباید به کاهش رفاه دانشجویان منجر شود
فاطمه خالقی، دانشجوی رشته بهداشت دانشگاه ساری در گفتوگو با ایسنا، درباره تغییر نظام تغذیه دانشجویان و جایگزینی یارانه مستقیم به جای ارائه غذای دانشگاهی، اظهار کرد: هر طرحی که برای رفاه دانشجویان اجرا میشود باید پیش از اجرا، شرایط واقعی زندگی دانشجویان و توان اقتصادی آنها را در نظر بگیرد.
وی در پاسخ به این پرسش که حذف سلف مرکزی و انتقال هزینه غذا به دانشجو چه پیامدی خواهد داشت، گفت: برای دانشجویانی که خوابگاهی هستند یا امکان تهیه غذا ندارند، وجود یک سیستم منظم تغذیه اهمیت زیادی دارد و باید راهکاری برای این گروه پیشبینی شود.
خالقی درباره تأثیر حذف سلف بر فضای دانشجویی افزود: سلف فقط محلی برای غذا خوردن نبود، بلکه محیطی برای ارتباط و تعامل دانشجویان بود و حذف آن میتواند بخشی از فضای اجتماعی دانشگاه را تغییر دهد.
این دانشجوی بهداشت درباره تضمین سلامت غذا در مراکز آزاد نیز تصریح کرد: اگر قرار است دانشجویان از مراکز بیرون دانشگاه غذا تهیه کنند، نظارت دقیق بر رعایت مسائل بهداشتی و کیفیت مواد غذایی ضروری است.
وی تأکید کرد: تصمیمگیری درباره چنین طرحهایی باید با شنیدن نظر خود دانشجویان و تشکلهای صنفی انجام شود تا مشکلات احتمالی پیش از اجرا شناسایی شود.
اجرای طرح نیازمند توجه به شرایط متفاوت دانشگاههاست
معصومه بابایی، دانشجوی رشته میکروبیولوژی دانشگاه ساری در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به تفاوت شرایط دانشگاهها در حوزه تغذیه دانشجویی، گفت: نمیتوان برای همه دانشگاهها یک نسخه واحد در نظر گرفت، زیرا شرایط دانشگاهها، خوابگاهها و امکانات رفاهی آنها متفاوت است.
وی درباره اینکه آیا پرداخت مستقیم یارانه میتواند جایگزین مناسبی برای غذای دانشگاهی باشد، اظهار کرد: این موضوع به میزان حمایت مالی بستگی دارد؛ اگر مبلغ پرداختی واقعی و متناسب با هزینهها باشد، میتواند برای دانشجو مفید باشد، اما در غیر این صورت مشکل جدیدی ایجاد خواهد کرد.
بابایی درباره نگرانی دانشجویان از افزایش هزینههای ماهانه تغذیه گفت: بسیاری از دانشجویان با بودجه محدود زندگی میکنند و افزایش هزینه غذا میتواند فشار مضاعفی بر آنها وارد کند.
این دانشجوی میکروبیولوژی درباره نقش دانشگاهها پس از اجرای طرح افزود: حتی اگر تهیه غذا به مراکز بیرونی واگذار شود، دانشگاه نباید نقش نظارتی خود را از دست بدهد و باید نسبت به کیفیت و سلامت غذا پاسخگو باشد.
وی گفت: مهمترین انتظار دانشجویان این است که پیش از اجرای نهایی طرح، جزئیات آن شفاف اعلام شود و آثار آن بر زندگی دانشجویان بهطور دقیق بررسی شود.
انتهای پیام
