به گزارش ایسنا، با وجود خوشبینی مقامهای آمریکایی درباره احداث خط لوله عراق – سوریه به عنوان جایگزینی سریع برای تنگه هرمز، دو منبع مطلع به رویترز اعلام کردند: احداث این بنادر و تأسیسات زیربنایی جدید به دلیل نیاز به زیرساختهای کاملاً تازه و جایگزینی خط قدیمی کرکوک-بانیاس، حداقل ۴ سال زمان نیاز دارد و هزینهای افزون بر ۱۵ میلیارد دلار در بر خواهد داشت.
به گزارش العربی الجدید، در حالی که انسداد تنگه هرمز حجم صادرات نفت عراق را به شدت کاهش داده و بغداد را متحمل خسارات سنگینی کرده است، واشنگتن و شرکتهای بینالمللی انرژی از طرح احداث خط لوله با ظرفیت اولیه ۲ میلیون بشکه در روز حمایت میکنند.
کارشناسان و منابع متخصص در این پروژه ها تاکید دارند: خط لوله قدیمی دهه ۱۹۸۰ غیرقابل استفاده بوده و اجرای سیستم جدید نیازمند دریافت مجوزهای جدید ارضی از حکومت جدید سوریه، پاکسازی زیرساختهای فرسوده و تکمیل مطالعات فنی و مالی است و این موضوع نشان میدهد این پروژه در کوتاهمدت قادر به حل بحران صادرات نفت عراق نخواهد بود.
سوریه و عراق هر کدام تفاهمنامههای جداگانهای را با کنسرسیومی متشکل از شورون، تیآی کپیتال و هولدینگ UCC قطر برای انجام مطالعات فنی و مالی در آمادهسازی این پروژه امضا کردهاند. نه وزارت نفت عراق و نه شرکت دولتی نفت سوریه به درخواستهای رویترز برای اظهار نظر در مورد این پروژه یا برآورد منابع در مورد جدول زمانی و هزینه پاسخی ندادند.
تیآی کپیتال و هولدینگ UCC نیز به درخواستهای رویترز برای اظهار نظر پاسخ ندادند. شورون، رویترز را به بیانیه قبلی در مورد توافق اولیه ارجاع داد و اظهار داشت که در مورد جزئیات مربوط به امور تجاری اظهار نظر نمیکند.
در یک نشست مطبوعاتی ماه گذشته، یکی از مدیران شورون اظهار داشت که این پروژه میتواند یک نقطه دسترسی جدید به بازارها از طریق مدیترانه فراهم کند. وی افزود که هر خط لولهای همچنین باید به میدانهای نفتی غرب قرنه-۲ و ناصریه در جنوب عراق متصل شود که شورون در حال حاضر در حال مذاکره برای خرید آنهاست.
وی خاطرنشان کرد که این شرکت هنوز باید مطالعات فنی را تکمیل کند تا مشخص شود که آیا خط لوله موجود بین عراق و سوریه نیاز به بازسازی، توسعه یا بازسازی دارد یا خیر. او توضیح داد که این شرکت هنوز تخمینی از ظرفیت صادرات آینده این پروژه ارائه نکرده است و اظهار داشت: «خطوط لوله از این نوع معمولاً از روز اول با ظرفیت کامل کار نمیکنند.»
با وجود امیدهای زیاد پیرامون این پروژه به عنوان یک مسیر اصلی تنوعبخشی برای بخش انرژی جهانی، منابع نشان میدهند که مسیر بهرهبرداری واقعی از آن همچنان طولانی و پیچیده است و شامل تکمیل مطالعات فنی، تضمین حقوق زمین و تأمین مالی لازم برای زیرساختهای کاملاً جدید میشود.
بر اساس دادههای ارائهشده از سوی منابع درگیر در پروژه، احداث این خط لوله با ظرفیت انتقال روزانه ۲ میلیون بشکه نفت به خطوط ارتباطی جدید میان میادین نفتی شمالی و جنوبی عراق تا مرکز تجمیع «حدیثه» و سپس خاک سوریه نیاز دارد.
انتهای پیام
