شکست خانگی سپاهان مقابل تراکتور تبریز در هفته دوم لیگ برتر بیستوششم، یک باخت معمولی در ابتدای فصل نبود، بلکه ششمین ناکامی متوالی طلاییپوشان در شش مسابقه بزرگ اخیر از ابتدای فصل گذشته بود؛ روندی که بار دیگر عملکرد محرم نویدکیا در مواجهه با رقبای مستقیم و مدعیان اصلی فوتبال ایران را زیر سؤال برده است.
سپاهان در این شش مسابقه در برابر پرسپولیس، تراکتور و استقلال قرار گرفته و در تمام این دیدارها زمین را بدون کسب حتی یک امتیاز ترک کرده است. حاصل این شش مسابقه برای تیم نویدکیا، صفر امتیاز، سه گل زده و ۱۰ گل خورده بوده و تفاضلگل منفی هفت را به ثبت رسانده است.
از نکته قابل توجه این آمار، تکرار شکست در بازیهایی است که سپاهان از نظر جایگاه، کیفیت نفرات و انتظارات هواداران، برای کسب نتیجه در آنها تحت فشار قرار دارد؛ موضوعی که باعث شده عبارت «مرد بازیهای بزرگ» به یکی از بحثهای جدی پیرامون سرمربی سپاهان تبدیل شود.
شروع این روند؛ شکست خانگی مقابل پرسپولیس
نخستین شکست این زنجیره در هفته دوم لیگ برتر فصل گذشته رقم خورد که سپاهان در ورزشگاه نقش جهان میزبان پرسپولیس بود و در نهایت با یک گل شکست خورد. در دیدار سوم شهریور ۱۴۰۴، پرسپولیس با تکگل علی علیپور در دقیقه ۴۴ سپاهان را از پیش رو برداشت. طلاییپوشان در نخستین آزمون بزرگ فصل، در خانه مغلوب رقیب سنتی خود شدند و پرسپولیس نیز در نخستین آزمون بزرگ وحید هاشمیان، موفق شد سپاهان پرستاره را شکست دهد.
این شکست از آن جهت اهمیت داشت که سپاهان فصل قبل از آن، در چهار تقابل متوالی مقابل پرسپولیس به پیروزی رسیده بود و شکست در برابر سرخپوشان در نقش جهان، آغاز روندی متفاوت برای تیم نویدکیا بود.
دومین شکست؛ تراکتور و شوک دقیقه ۶+۹۰
دومین مسابقه این فهرست، یکی از تلخترین شکستهای سپاهان در فصل گذشته بود که در هفته چهارم لیگ برتر و در ورزشگاه نقش جهان برگزار شد. سپاهان مقابل تراکتور ابتدا با گل امیرحسین حسینزاده از روی نقطه پنالتی در دقیقه ۴۵+۵ عقب افتاد، اما در دقیقه ۶۰ با گل محمدمهدی لطفی به مسابقه بازگشت. شرایط برای سپاهان حتی برای دقایقی امیدوارکننده شد و شاگردان نویدکیا بهدنبال گل دوم بودند، اما در نهایت همان بازیکن تراکتور بار دیگر ضربه نهایی را وارد کرد.
حسینزاده در دقیقه ۶+۹۰ روی ریباند شوت خامروبکف گل دوم تراکتور را به ثمر رساند تا سپاهان در خانه شکست دیگری را تجربه کند. این مسابقه از حیث نحوه شکست اهمیت ویژهای داشت؛ سپاهان پس از جبران گل خورده، در دقایق پایانی برای پیروزی تلاش کرد، اما در نهایت در آخرین لحظات بازی گل خورد و سه امتیاز را از دست داد.
سومین شکست؛ استقلال و گل در وقتهای تلفشده
سومین شکست، در پایان نیمفصل نخست لیگ برتر رقم خورد که سپاهان در نقش جهان میزبان استقلال بود. این مسابقه برخلاف دو دیدار قبلی، از نظر نتیجه تا دقایق پایانی کاملاً باز بود. استقلال در دقیقه ۱۰ با پنالتی یاسر آسانی پیش افتاد، اما سپاهان تنها چهار دقیقه بعد با گلبهخودی رستم آشورماتوف به بازی برگشت.
در ادامه، دو تیم موقعیتهای متعددی ایجاد کردند و حتی سپاهان چند بار تا آستانه گل دوم پیش رفت، اما در نهایت این استقلال بود که در دقیقه ۹۰+۲ توسط اسماعیل قلیزاده به گل رسید و سه امتیاز را از نقش جهان خارج کرد. این شکست نیز یک وجه مشترک با دیدار برابر تراکتور داشت: سپاهان در یک بازی بزرگ تا آستانه کسب امتیاز پیش رفت اما در لحظات پایانی نتوانست نتیجه را حفظ کند.
چهارمین شکست؛ پرسپولیس در تهران
چهارمین بازی این زنجیره، دیدار برگشت مقابل پرسپولیس بود که سوم بهمن ۱۴۰۴ در ورزشگاه پاس قوامین برگزار شد. پرسپولیس در آن مسابقه و در هوای کاملاً برفی پایتخت ابتدا با گل اوستون اورونوف در دقیقه ۵۲ پیش افتاد و سپس ایگور سرگیف در دقیقه ۷۲ اختلاف را به دو گل رساند.
سپاهان در وقتهای تلفشده با پنالتی ریکاردو آلوز در دقیقه ۱۳+۹۰ یکی از گلها را جبران کرد، اما این گل برای تغییر سرنوشت مسابقه کافی نبود و پرسپولیس با نتیجه ۲ بر یک به پیروزی رسید. نکته مهم آن مسابقه، از دست رفتن فرصتهای سپاهان در جریان بازی بود؛ طلاییپوشان پیش از گل نخست پرسپولیس موقعیتهایی داشتند و در نیمه دوم نیز پیام نیازمند چند بار مانع گلزنی آنها شد. در سمت مقابل، پرسپولیس از موقعیتهای کلیدی خود استفاده کرد و در نهایت برنده شد.
پنجمین شکست؛ تراکتور و یک شکست حداقلی دیگر
پنجمین مسابقه این فهرست در هفته نوزدهم فصل گذشته و در ورزشگاه یادگار امام تبریز برگزار شد. تراکتور با نتیجه یک بر صفر سپاهان را شکست داد؛ تکگل این مسابقه در دقیقه ۳۴ و روی گلبهخودی مهدی هاشمنژاد به ثبت رسید. سپاهان در ادامه تلاش کرد بازی را به تساوی بکشاند، اما موفق نشد.
آن مسابقه از نظر آماری تفاوتی با برخی شکستهای قبلی داشت؛ سپاهان در یک دیدار بزرگ تنها با یک گل شکست خورد، اما در نهایت باز هم نتوانست امتیازی از رقیب مستقیم خود بگیرد. ضمن اینکه اخراج محمدامین حزباوی در دقیقه ۷۶ نیز کار سپاهان را در دقایق پایانی دشوارتر کرد.
ششمین شکست؛ دوباره تراکتور و تکرار کابوس نقشجهان
تازهترین شکست، شاید از همه معنادارتر باشد. سپاهان در هفته دوم لیگ بیستوششم، در نقش جهان مقابل تراکتور قرار گرفت؛ دیداری که از همان ابتدا بهعنوان یکی از حساسترین مسابقات هفته شناخته میشد. سپاهان در حالی وارد این مسابقه شد که برای نخستین بار در فصل جدید با یک رقیب مستقیم و مدعی روبهرو میشد.
شاگردان نویدکیا تا پیش از دریافت گل نخست، نمایش قابل قبولی ارائه کردند و حتی خود سرمربی سپاهان پس از مسابقه مدعی شد تیمش تا قبل از گل اول، یکی از بهترین نمایشهای چند سال اخیر خود مقابل یک تیم بزرگ را ارائه کرده است.
همهچیز پس از دقیقه ۸۳ تغییر کرد. امیرحسین حسینزاده ابتدا در دقیقه ۸۳ با یک شوت تماشایی دروازه سیدحسین حسینی را باز کرد و تنها حدود ۱۰ دقیقه بعد، در دقیقه ۹۳، گل دوم خود و تراکتور را به ثمر رساند تا نقشجهان بار دیگر شاهد شکست سپاهان مقابل تراکتور باشد.
حسینزاده با این دبل، به تنهایی سرنوشت یکی از مهمترین مسابقات هفته را تغییر داد و تعداد گلهایش با پیراهن تراکتور را به ۴۰ رساند. از سوی دیگر، این شکست باعث شد روند ناکامی سپاهان مقابل مدعیان به عدد شش برسد؛ آماری که میتواند محرم نویدکیا را زیر فشارهای انتقاد قرار دهد.
حاصل ۶ بازی: آماری که نمیتوان از کنار آن گذشت
اگر این شش مسابقه را کنار یکدیگر قرار دهیم، تصویر کاملاً روشن است؛ سپاهان؛ شش بازی، شش شکست، صفر امتیاز، سه گل زده و ۱۰ گل خورده.
در این ۶ مسابقه:
مقابل پرسپولیس: ۲ شکست
مقابل تراکتور: ۳ شکست
مقابل استقلال: ۱ شکست
گل زده: ۳
گل خورده: ۱۰
تفاضلگل: منفی ۷
امتیاز کسبشده: صفر
پیروزی: صفر
تساوی: صفر
از شش بازی، چهار مسابقه در اصفهان برگزار شده و سپاهان در هر چهار دیدار خانگی نیز شکست خورده است؛ مقابل پرسپولیس، تراکتور، استقلال و بار دیگر تراکتور. از سوی دیگر، در دو مسابقه خارج از خانه مقابل پرسپولیس و تراکتور نیز سپاهان شکست خورده است.
مشکل فقط نتیجه نیست
آنچه این آمار را نگرانکنندهتر میکند، صرفاً تعداد شکستها نیست، بلکه الگوی شکستهاست. سپاهان در این شش مسابقه در بسیاری از دقایق توانسته با حریف مدعی رقابت کند، اما در لحظات تعیینکننده یا نتوانسته برتری خود را حفظ کند، یا از موقعیتهایش بهره کافی نبرده و یا در مقاطع حساس مسابقه دچار افت شده است.
در سه شکست نخست، دو بار گل تعیینکننده در دقایق پایانی به ثمر رسید؛ تراکتور در دقیقه ۹۰+۶ و استقلال در دقیقه ۹۰+۲ کار سپاهان را تمام کردند. در شکست در برابر پرسپولیس نیز سپاهان با وجود داشتن موقعیت، در نهایت بازی را واگذار کرد و در دیدار برگشت نیز پس از دریافت دو گل، تنها در آخرین لحظات توانست یکی از گلها را جبران کند.
در دیدار برگشت در برابر تراکتور نیز یک گل کافی بود تا سپاهان بدون امتیاز زمین را ترک کند و در تازهترین مسابقه نیز داستان به شکل دیگری تکرار شد؛ سپاهان تا پیش از دریافت گل نخست، نمایش خوبی داشت، اما پس از گل حسینزاده از ساختار قبلی خود فاصله گرفت و در فاصلهای کوتاه دو گل دریافت کرد. حتی خود نویدکیا نیز پس از مسابقه بر همین مسئله تأکید کرد.
محرم و آزمونی که هنوز پاس نشده است
محرم نویدکیا بهعنوان یکی از چهرههای پراهمیت تاریخ سپاهان، طبیعتاً با انتظارات متفاوتی نسبت به یک سرمربی معمولی روی نیمکت این تیم قرار دارد. بههمین دلیل، نتایج مقابل رقبای مستقیم اهمیت بیشتری پیدا میکند.
ممکن است شکست در یک بازی بزرگ را بتوان به عوامل مختلف نسبت داد؛ یک اشتباه فردی، یک تصمیم داوری، یک گل دیرهنگام یا حتی بدشانسی، اما وقتی یک تیم در شش بازی متوالی مقابل سه رقیب اصلی خود شش بار شکست میخورد، دیگر نمیتوان همه چیز را به اتفاقات تصادفی نسبت داد.
سپاهان در این شش مسابقه نهتنها پیروز نشده، بلکه حتی یک تساوی نیز بهدست نیاورده است. بههمین دلیل، پرسش اصلی اکنون دیگر این نیست که چرا سپاهان یک بازی بزرگ را باخته است؛ پرسش بزرگتر این است که چرا این تیم در تمام شش آزمون بزرگ اخیر خود نتوانسته حتی یک امتیاز بهدست بیاورد؟
این همان نقطهای است که عملکرد نویدکیا در سپاهان را وارد مرحلهای جدیتر میکند؛ زیرا تیمی با هدف قهرمانی، در نهایت باید بتواند مقابل رقبای مستقیم خود نیز امتیاز جمع کند. اگر قرار باشد سپاهان برای قهرمانی بجنگد، این روند نمیتواند ادامهدار باشد. البته شاید هنوز برای قضاوت نهایی درباره فصل جدید زود باشد، اما برای طرح یک سؤال جدی درباره عملکرد سپاهان در بازیهای بزرگ، دیگر بیش از اندازه کافی است.
انتهای پیام
