به گزارش ایسنا، نفوذ چند دههای اوپک بر بازارهای جهانی نفت با فشارهای جدیدی روبرو شده است، زیرا ونزوئلا، عضو موسس این گروه، تنها چند ماه پس از خروج امارات متحده عربی، در حال بررسی خروج از این گروه تولیدکننده است.
بلومبرگ با این مقدمه، در گزارشی نوشت: مقامات کاراکاس در حال بررسی این هستند که آیا سازمانی را که بیش از شش دهه پیش به تاسیس آن کمک کرده بود، ترک کنند یا خیر، زیرا ونزوئلا به آمریکا نزدیکتر میشود. در حالی که این خروج، تاثیر فوری کمی بر عرضه جهانی نفت خواهد داشت، معاملهگران و تحلیلگران میگویند چنین رویدادی میتواند انسجام و نفوذ اوپک بر قیمت نفت خام را بیشتر تضعیف کند.
خروج احتمالی ونزوئلا پس از خروج امارات متحده عربی و در حالی مطرح میشود که عراق نیز از محدودیتهای تولید خود ابراز نارضایتی کرده است. چندپارگی بیشتر میتواند رقابت میان تولیدکنندگان برای مشتریان و سهم بازار را افزایش دهد و در عین حال، توانایی اوپک را برای مدیریت دورههای عرضه بیش از حد کاهش دهد.
علی الریامی، مدیر کل سابق بازاریابی نفت و گاز در وزارت انرژی عمان گفت: «انسجام و اعتبار اوپک میتواند در معرض خطر باشد. سوال اساسی این است که آیا این نشاندهنده آغاز موج گستردهتری از خروجها است یا خیر.»
اوپک و شرکایش پیش از این شاهد به چالش کشیده شدن سهم خود از عرضه جهانی به دلیل افزایش تولید از سوی آمریکا، برزیل و گویان بودهاند. اخیرا، تجاوز نظامی آمریکا به ایران، عربستان سعودی و سایر تولیدکنندگان خلیج فارس را مجبور به محدود کردن تولید کرده است، در حالی که نفوذ روسیه به دلیل تاثیر جنگ با اوکراین بر صادراتش، تضعیف شده است.
حمد حسین، اقتصاددان اقلیم و کالاها در موسسه کپیتال اکونومیکس، گفت: «برای اوپک، این نشانه دیگری از کاهش نفوذ این گروه بر بازار نفت است که میتواند به نوسان بیشتر قیمت نفت منجر شود.»
خروج ونزوئلا پیامدهای محدودی در کوتاهمدت برای عرضه خواهد داشت. سالها تحریم و آشفتگی اقتصادی، تولید این کشور را کاهش داده و در حال حاضر از سهمیههای تولید اوپک معاف است. با وجود توافقهای احتمالی نفتی با آمریکا، افزایش قابل توجه تولید ونزوئلا در آینده نزدیک پیشبینی نمیشود.
پیامدهای بلندمدت میتواند قابل توجهتر باشد. اگر ونزوئلا مانند امارات متحده عربی از عضویت اوپک خارج شود، این دو خروج، بیش از ۵ میلیون بشکه در روز از ظرفیت تولید این سازمان را کاهش میدهد که معادل تقریبا ۱۷ درصد از ظرفیت اعضای اصلی در آغاز سال ۲۰۲۶ است. ونزوئلا همچنین برخی از بزرگترین ذخایر نفتی جهان را در اختیار دارد که میتواند با افزایش سرمایهگذاری، تولید قابل توجهی را در طول زمان پشتیبانی کند.
امارات متحده عربی پس از سالها نارضایتی از محدودیتهای تولید که ظرفیت تولید توسعهیافته این کشور را محدود میکرد، در آوریل خروج خود را از اوپک اعلام کرد. آنگولا در سال ۲۰۲۴ از اوپک خارج شد، در حالی که عراق در ژوئن هشدار داد که اگر پس از ارزیابی مداوم ظرفیت اعضا، محدودیت تولید بالاتری به آن داده نشود، میتواند خروج از اوپک را در نظر بگیرد.
اگر مناقشه فعلی در منطقه حل شود و عرضه خلیج فارس به طور کامل بهبود یابد، اوپک میتواند با یک اقدام متعادلکننده دشوارتر روبرو شود. آژانس بینالمللی انرژی و سایر پیشبینیکنندگان، مازاد نفت جهانی را در چنین سناریویی پیشبینی کردهاند که به طور بالقوه فشار بر اوپک پلاس برای محدود کردن تولید را افزایش میدهد.
در صورت نیاز به کاهش بیشتر، عربستان سعودی میتواند با فشار بیشتری برای به دوش کشیدن بار محدودیت عرضه داوطلبانه به عنوان رهبر بالفعل اوپک مواجه شود.
بر اساس گزارش بلومبرگ، هنینگ گلشتاین، مدیر عامل انرژی و منابع در گروه اوراسیا، گفت: «اوپک در حال مبارزهای است که به نظر میرسد در حال از دست دادن سهم خود در برابر تغییرات قابل توجه در ژئوپلیتیک نفت است.» او گفت که کاهش عضویت و حجم تولید، نفوذ این گروه را تضعیف میکند، زیرا آمریکا در سمت عرضه اهمیت پیدا میکند و چین نقش بزرگتری در تقاضای جهانی ایفا میکند.
انتهای پیام
