به گزارش ایسنا، رمزی بارود، نویسنده و روزنامهنگار معتقد است برای درک «آینده تاریک» کرانه باختری، باید به وقایع قُصره نگریست. او میگوید داستان آینده این منطقه از همینجا آغاز میشود. رژیم صهیونیستی با مصادره زمینهای قُصره به نفع شهرک «مجدلیم» و حمایت از کانونهای شهرکنشینی اطراف، در پی اجرای طرحی بزرگتر است: پیوند دادن بلوکهای شهرکنشینی به یکدیگر و تبدیل کردن تجمعات فلسطینی به «مناطق کوچک منزوی و محاصرهشده».
از جاهطلبی تا وسواس؛ الحاق از طریق نهادهای دولتی
طبق این گزارش، پس از وقایع ۷ اکتبر، موضوع «الحاق کرانه باختری» از یک جاهطلبی سیاسی به یک «وسواس دولتی» تبدیل شده است. این روند از سه طریق در حال تثبیت است:
۱. تدارک تسلیحاتی: اقدامات «ایتامار بنگویر» وزیر امنیت داخلی رژیم صهیونیستی در توزیع انبوه سلاح میان شهرکنشینان.
۲. انتقال اختیارات: تلاشهای «بتسلئیل اسموتریچ» وزیر دارایی رژیم صهیونیستی برای انتقال مدیریت مناطق کرانه باختری از ارتش به نهادهای غیرنظامی اسرائیل.
۳. تغییر ساختار قانونی: فرمان «یسرائیل کاتس» وزیر جنگ رژیم صهیونیستی مبنی بر انتقال مسئولیت اجرای قانون علیه شهرکنشینان از ارتش به پلیس، که گامی حقوقی برای تثبیت الحاق محسوب میشود.
قُصره؛ آزمایشگاه کوچکِ الحاق بزرگ
نویسنده تأکید میکند که اکنون شاهد همافزایی میان «شبهنظامیان شهرکنشین، بودجه دولتی، تسلیحات، ارتش، پلیس و دستگاههای قضایی» هستند. در این میان، روستای قُصره به یک «نمونه کوچک» و میدان آزمایشی برای اجرای فرآیند الحاق در مقیاس وسیعتر تبدیل شده است. او هشدار میدهد که برخورد با چند شهرکنشین افراطی، نمیتواند ماهیت این طرح را پنهان کند، چرا که این یک نقشه کلان دولتی است.
پایان دادن به سکوت؛ امروز قُصره، فردا کل کرانه باختری
بارود در پایان خاطرنشان میکند که درخواست از تشکیلات خودگردان فلسطین برای تدوین استراتژی جدید، بسیار دیر و ناکافی است.
او هشدار میدهد که هزینه سکوت جهانی، اکنون توسط فلسطینیان در غزه میان آوارها و در کرانه باختری در برابر خشونت شهرکنشینان پرداخت میشود. او با تأکید بر ضرورت توقف فوری این روند، هشدار داد: «امروز قُصره است و فردا تمام کرانه باختری.»
انتهای پیام
