محمد محمودی در گفتوگو با ایسنا افزود: سیره پیامبر اکرم (ص) بیش از آنکه مجموعهای از توصیههای اخلاقی باشد، شیوهای عملی برای زندگی در جامعهای متکثر است. حضرت در جامعهای که از نظر قبیله، عقیده و پیشینه اجتماعی یکدست نبود و بر کرامت انسان، عدالت، گذشت، گفتوگو و رعایت حقوق دیگران تأکید داشتند؛ بنابراین، در جامعه امروز رحمةالعالمین را به الگویی برای رفتار با کسانی تبدیل کرد که در مسائل سیاسی، اجتماعی یا علمی با ما اختلافنظر دارند.
وی ادامه داد: در فضای دانشگاهی، این رویکرد میتواند در شیوه گفتوگو و نقد علمی نمود و با ایجاد نشستهای گفتوگومحور، کرسیهای علمی و فضاهایی که در آنها دیدگاههای متفاوت با رعایت ادب و انصاف مطرح شود، میتواند به کاهش سوءتفاهمها و تقویت اعتماد میان افراد و گروههای مختلف کمک کند.
محمودی اضافه کرد: اخلاق نبوی باید در رفتار روزمره دانشگاهیان دیده شود، نهفقط در سخنرانیها و برنامههای مناسبتی بلکه باید انصاف در داوری، پرهیز از نسبتدادن انگیزههای نادرست به مخالف، شنیدن سخن دیگری پیش از پاسخدادن از جمله رفتارهایی است که میتواند جامعه دانشگاهی را به نمونهای از همگرایی اجتماعی تبدیل کند. در این صورت، رحمةالعالمین از یک مفهوم کلی به شیوهای برای مواجهه با اختلاف تبدیل میشود.
عضو هیئتعلمی دانشگاه فرهنگیان لرستان در ارتباط با تبیین آموزههای وحدتآفرین نبوی در میان دانشگاهیان کشورهای اسلامی، اظهار کرد: باید زبان مشترک میان ارزشهای دینی و مسائل علمی و عینی جهان امروز ایجاد شود. وحدت نباید تنها در قالب سخنگفتن از برادری و همدلی مطرح بشود، بلکه باید به مسائل مشترکی مانند علموفناوری، اقتصاد، آموزش، فقر، توسعه، اهداف و منافع اقتصادی، سیاسی و فرهنگی مشترک در برابر غرب و مسائل فرهنگی پیوند بخورد. در این صورت، وحدت اسلامی از یک اصل اعتقادی به موضوعی قابلبررسی در مطالعات دانشگاهی تبدیل میشود.
وی افزود: استادان و پژوهشگران میتوانند نقش مهمی در ایجاد ارتباط میان جوامع اسلامی داشته باشند. برگزاری نشستهای علمی مشترک، اجرای طرحهای پژوهشی میان دانشگاههای کشورهای اسلامی، تبادل استاد و دانشجو و تشکیل گروههای علمی مشترک، زمینه شناخت متقابل را فراهم میکند. این ارتباطات میتواند بسیاری از برداشتهای نادرست و فاصلههایی را که به دلیل نبود ارتباط مستقیم میان نخبگان شکلگرفته است، کاهش دهد.
محمودی خاطرنشان کرد: برای عبور از وحدت گفتاری، نخست باید وحدت را از سطح شعار به سطح مسئله و برنامه منتقل کرد. قرآن کریم بر اعتصام به حبلالله و پرهیز از تفرقه تأکید میکند و سیره پیامبر (ص) نیز نشان میدهد که ایجاد جامعه متحد تنها با سخنگفتن از برادری تحقق نمییابد، بلکه نیازمند پیمان، همکاری، رعایت حقوق و حل اختلاف است؛ بنابراین، باید اصول مشترک مسلمانان و همچنین مسائل و منافع مشترک آنان بهصورت علمی شناسایی و برای آنها برنامههای عملی طراحی شود.
وی بیان کرد: در زمینه اجرای سیره عملی پیامبر در دانشگاهها بهجای برگزاری برنامههای صرفاً مناسبتی، پژوهشهای مشترک و مسئلهمحور میان کشورهای اسلامی را دنبال کنند. برای نمونه؛ میتوان درباره همکاری علمی و فناوری، اقتصاد کشورهای اسلامی، مسائل فرهنگی و اجتماعی، آینده آموزش عالی و راههای افزایش تعامل میان ملتهای مسلمان پژوهشهای مشترک انجام داد. چنین پژوهشهایی میتواند مبنای تصمیمگیری مدیران و سیاستگذاران قرار گیرد و میان اندیشه وحدت و مسائل واقعی جامعه پیوند برقرار کند.
این دکترای معارف اسلامی دانشگاه فرهنگیان لرستان افزود: نقش دیگر دانشگاه، تولید ادبیاتی است که هم از مبانی قرآن و سیره نبوی برخوردار باشد و هم با زبان علمی قابل گفتوگو در جهان معاصر بیان شود. تربیت پژوهشگرانی که بتوانند میان مبانی اسلامی و مسائل روز ارتباط برقرار کنند، ایجاد گروههای علمی مشترک و تدوین مطالعات تطبیقی درباره تجربههای همکاری کشورهای اسلامی، میتواند به شکلگیری نگاه مشترک کمک کند. در این صورت، هفته وحدت نیز فرصتی برای ارائه نتایج همکاریهای علمی و برنامههای مشترک میتواند باشد.
انتهای پیام
