مژگان اخلاقی ـ بازیگر نقش قنواء در سریال «رویای نیمه شب» ـ درباره چگونگی حضورش در این پروژه به ایسنا گفت: برای من همیشه نخستین چیزی که در پذیرش یک نقش اهمیت دارد، این است که شخصیت برای خودم کشف‌نشده و جذاب باشد. در «رویای نیمه شب» نیز چیزی که من را به سمت این نقش کشاند، لایه‌های مختلف شخصیت قنواء بود؛ شخصیتی که نمی‌توان او را با یک ویژگی ساده توصیف کرد و در طول داستان با موقعیت‌هایی روبه‌رو می‌شود که باعث می‌شود ابعاد تازه‌ای از خود را نشان دهد.

وی افزود: نکته دیگری که برای من جذاب بود این بود که فیلمنامه در زمان شروع همکاری هنوز به طور کامل آماده نشده بود و من با خواندن فیلمنامه شش قسمت ابتدایی قراردادم را بستم. همین موضوع برایم جذابیت خاصی داشت، چون نمی‌دانستم قنواء در ادامه داستان با چه اتفاقاتی روبه‌رو خواهد شد و قرار است چه مسیری را طی کند. این فرصت وجود داشت که شخصیت به تدریج شکل بگیرد و من هم همراه با قصه، او را کشف کنم.

اخلاقی ادامه داد: به کمک نویسنده و کارگردان، یکی از بهترین درام‌ها برای شخصیت قنواء رقم خورد. از طرف دیگر، فضای قصه و حال‌وهوای متفاوت سریال برای من جذاب بود و احساس می‌کردم می‌توانم تجربه تازه‌ای از بازیگری داشته باشم.

تلاش برای حفظ امضای شخصی در نقش قنواء

این بازیگر درباره مطالعه منابع تاریخی و رمان رویای نیمه شب برای رسیدن به شخصیت اظهار کرد: طبیعتاً برای ایفای یک نقش تاریخی، فقط حفظ کردن دیالوگ‌ها کافی نیست. باید تا حدی با فضای اجتماعی، فرهنگی و نوع زندگی آدم‌های آن دوره آشنا شد تا رفتار شخصیت مقابل دوربین باورپذیر باشد. من نیز تلاش کردم درباره فضای تاریخی داستان و شرایط زندگی شخصیت مطالعه داشته باشم و پیش از شروع کار، متن و شخصیت را چندین بار مرور کردم تا به درک درست‌تری از جهان قنواء برسم.

وی تصریح کرد: متأسفانه کتاب «رویای نیمه شب» را مطالعه نکرده بودم و عمداً هم نمی‌خواستم این اتفاق بیفتد. دوست داشتم امضای خودم در شخصیت قنواء وجود داشته باشد. از آنجا که می‌دانستم سریال اقتباسی است، این احتمال وجود داشت که خواندن کتاب باعث شود من شخصیت قنواء را به سمت و سوی دیگری ببرم و برداشت من از کاراکتر با آنچه در فیلمنامه طراحی شده، متفاوت شود. بنابراین ترجیح دادم شخصیت را بر اساس فیلمنامه و جهان سریال کشف کنم.

لباس و گریم، بازیگر را وارد جهان تاریخی می‌کند

اخلاقی درباره تفاوت بازی در یک اثر تاریخی با نقش‌های معاصر یادآور شد: این تفاوت بسیار زیاد است. در نقش معاصر، بسیاری از جزئیات زندگی شخصیت را به صورت ناخودآگاه از زندگی امروز خودمان داریم اما در یک اثر تاریخی باید حتی به نوع راه رفتن، نشستن، نگاه کردن و واکنش نشان دادن هم توجه بیشتری داشته باشیم.

وی افزود: لباس، گریم و طراحی صحنه برای من فقط ظاهر شخصیت نبودند، بلکه کمک می‌کردند از فضای امروز فاصله بگیرم و وارد جهان قنواء شوم. وقتی وارد لوکیشن می‌شدم و آن فضا را در کنار لباس و گریم می‌دیدم، خیلی راحت‌تر می‌توانستم خودم را جای شخصیت قرار بدهم و مناسبات او با محیط اطرافش را درک کنم. در یک اثر تاریخی، همه این عناصر در کنار بازیگر قرار می‌گیرند تا یک جهان باورپذیر شکل بگیرد.

سخت‌ترین بخش، حفظ احساس شخصیت بود

این بازیگر درباره سخت‌ترین چالش خود در ایفای نقش قنواء گفت: به نظرم سخت‌ترین بخش، حفظ احساس و منطق شخصیت در سکانس‌هایی بود که فشار عاطفی زیادی وجود داشت. بازی کردن یک احساس شدید فقط با گریه کردن یا بالا بردن صدا اتفاق نمی‌افتد. گاهی باید خیلی چیزها را در درون خودت نگه داری و اجازه بدهی مخاطب آن احساس را از نگاه، سکوت و رفتار شخصیت دریافت کند.

اخلاقی ادامه داد: سکانس‌های احساسی برای من از این جهت چالش‌برانگیزتر بودند که باید همزمان در لحظه زندگی می‌کردم و در عین حال کاملاً حواسم به میزانسن، دوربین و ریتم بازی می‌بود. این هماهنگی برای من یکی از دشوارترین بخش‌های کار بود، چون اگر بازیگر بیش از اندازه به یکی از این عناصر توجه کند، ممکن است از احساس واقعی صحنه فاصله بگیرد.

بهاره افشاری در شکل‌گیری قنواء تأثیر زیادی داشت

اخلاقی درباره همکاری با حسن آخوندپور و تغییر نگاهش به شخصیت در طول تولید نیز تصریح کرد: قطعاً نگاه من به قنواء در طول تولید تغییر کرد. به نظرم شخصیت وقتی وارد مرحله اجرا می‌شود، تازه شروع به زندگی کردن می‌کند. در طول تولید و با صحبت‌هایی که با آقای آخوندپور داشتم، بعضی از زوایای شخصیت برای خودم روشن‌تر شد و حتی در برخی لحظات، نگاه من به قنواء تغییر کرد.

وی افزود: بازی مقابل بهاره افشاری نیز خیلی به من کمک کرد تا نقش قنواء را پخته‌تر ایفا کنم، چون ارتباط حسی بسیار خوبی میان ما شکل گرفته بود و این ارتباط به من کمک می‌کرد احساسات قنواء نسبت به هیام را بهتر درک و اجرا کنم. رابطه این دو شخصیت برای من فقط یک رابطه ساده میان دو نفر نبود و به مرور، لایه‌های عاطفی بیشتری پیدا کرد.

این بازیگر ادامه داد: در کنار کارگردان، طراحی صحنه، لباس، گریم و تمام عواملی که پشت دوربین حضور دارند نیز در ساختن جهان یک اثر تاریخی نقش مهمی دارند. در نهایت مجموعه این عوامل است که به بازیگر کمک می‌کند شخصیت را بهتر پیدا کند و از فضای امروز فاصله بگیرد.

قنواء؛ شخصیتی وفادار که با یک لغزش همه چیز را از دست داد

اخلاقی درباره مهم‌ترین ویژگی شخصیت قنواء اظهار کرد: به نظرم مهم‌ترین ویژگی قنواء، وفاداری و امین بودن او نسبت به هیام است. قنواء رفیق و دلسوز هیام بود و بخش مهمی از هویت او به همین رابطه گره خورده بود؛ اما متأسفانه عشقی که در قلبش شکل گرفت، باعث شد برخلاف میل باطنی‌اش دچار لغزش شود و در نهایت همه آن عشقی که به هیام داشت، زیر سؤال برود.

وی ادامه داد: قنواء از ابتدا شخصیتی نبود که بخواهد به هیام آسیب بزند. اتفاقاتی که برای او رخ داد، حاصل مسیری بود که به تدریج او را در موقعیتی دشوار قرار داد. به نظرم این بخش از داستان، وجه انسانی شخصیت را نشان می‌دهد؛ اینکه آدم‌ها همیشه در شرایط ایده‌آل تصمیم نمی‌گیرند و گاهی یک انتخاب اشتباه می‌تواند تمام تصویری را که دیگران از آنها دارند، تغییر دهد.

اخلاقی خاطرنشان کرد: قنواء برای من نمونه‌ای از این واقعیت است که بین خیر و شر فقط یک تیغه باریک وجود دارد و ممکن است با یک لغزش، تمام حیثیت و جایگاهی که یک انسان در طول سال‌ها به دست آورده، زیر سؤال برود. شاید همین وجه از شخصیت است که او را برای من جذاب و در عین حال غم‌انگیز می‌کند.

واکنش مخاطبان به قنواء؛ از یار همیشگی هیام تا یک شوک بزرگ

این بازیگر درباره بازخورد مخاطبان سریال گفت: بازخوردهایی که از مخاطبان «رویای نیمه شب» در فضای مجازی گرفتم، بیشتر حول این موضوع بود که قنواء را یار همیشگی هیام می‌دانستند. جملاتی مانند با معرفت، با مرام و اینکه چقدر شما دو نفر کنار هم زیبا هستید یا اینکه ممنون که دوشادوش هیام هستی، از جمله پیام‌هایی بود که زیاد دریافت می‌کردم.

وی افزود: اما وقتی این جملات را می‌خوانم، واقعاً دلم می‌گیرد، چون من می‌دانم قنواء هم در ادامه دچار لغزش می‌شود و پشت هیام را خالی می‌کند. برای من این غم‌انگیزترین بخش قصه است. مخاطب تا مدت‌ها قنواء را به عنوان یک دوست وفادار می‌شناسد و بعد ناگهان با اتفاقی مواجه می‌شود که انتظارش را نداشته است. همان لحظه‌ای که مخاطب با خودش می‌گوید پس قنواء هم، برای من بسیار دردناک است. چون در ذهن مخاطب این شخصیت تا بدین جا وفادار ظاهر شده بود.

اخلاقی در پایان تاکید کرد: فکر می‌کنم «رویای نیمه شب» به ما یادآوری می‌کند که قدرت، عشق و انتخاب‌های ما زمانی معنا پیدا می‌کنند که انسانیت‌مان را در مسیر آنها از دست ندهیم. امیدوارم مخاطب در کنار لذت بردن از قصه، لحظه‌ای از خودش هم بپرسد که اگر روزی بین عشق، قدرت و انسانیت مجبور به انتخاب شوم، کدام را انتخاب می‌کنم؟

انتهای پیام