به گزارش ایسنا، سالها سوزاندن گازهای مشعل در مناطق نفتخیز کشور، علاوه بر ایجاد آلودگیهای زیستمحیطی، بخشی از منابع ارزشمند انرژی را نیز هدر داده است؛ موضوعی که در سالهای اخیر، ضرورت جمعآوری و بهرهبرداری از این گازها را بیش از گذشته مورد توجه قرار داده است. در همین راستا، وزارت نفت با توسعه زیرساختها و اجرای پروژههای جدید، جمعآوری گازهای مشعل را با هدف کاهش اتلاف انرژی، کمک به حل ناترازی گاز و کاهش پیامدهای زیستمحیطی با جدیت دنبال میکند.
سوزاندن گازهای همراه نفت در میدانهای نفتی کشور طی دهههای اخیر، علاوه بر هدررفت انرژی، پیامدهای اقتصادی و زیستمحیطی به همراه داشته و موجب افزایش انتشار گازهای گلخانهای شده است. از همین رو، وزارت نفت طی یک دو سال گذشته تلاش کرده است روند گازسوزی را کاهش داده و ظرفیت جمعآوری گازهای مشعل را افزایش دهد.
در این مسیر، طرحهای بلندمدت وزارت نفت با محوریت احداث واحدهای انجیال و بهسازی پالایشگاههای گازی در حال اجراست؛ طرحهایی که میتواند ظرفیت جمعآوری گازهای مشعل را به شکل چشمگیری افزایش دهد.
جمعآوری گازهای مشعل سرعت گرفت
پیش از استقرار دولت چهاردهم، روزانه حدود ۷ میلیون مترمکعب از گازهای مشعل در مناطق نفتخیز جنوب، شرکت نفت مناطق مرکزی ایران و شرکت نفت و گاز اروندان جمعآوری میشد، اما از زمان آغاز به کار دولت چهاردهم و با راهاندازی واحدهای جدید جمعآوری گازهای مشعل، این رقم به بیش از ۱۶ میلیون مترمکعب در روز رسیده است.
محسن پاکنژاد-وزیر نفت- اخیراً در تشریح عملکرد دو ساله صنعت نفت، جمعآوری گازهای مشعل را یکی از محورهای مورد تأکید رئیسجمهوری دانست و گفت: پیگیریها در این زمینه به گونهای بود که تقریباً در هر تماس تلفنی با رئیسجمهوری، حتی اگر موضوع دیگری مطرح بود، در پایان گفتوگو ایشان درباره سازوکار اجرای طرحهای جمعآوری گازهای مشعل میپرسید.
وی ادامه داد: رئیسجمهوری بهدرستی اهمیت این پروژهها را متوجه شده بود و مصرانه پیگیری میکرد و چند بار در نشستهای مختلف تأکید کرد «هر مشکلی در این باره وجود دارد، اشاره کنید، بنده حل میکنم» تا اجرای این پروژه بهدلیل نبود هماهنگی احتمالی میان دستگاهها با تأخیر مواجه نشود.
به گفته پاکنژاد، با پیگیریهای مستمر رئیسجمهوری، از ابتدای دولت چهاردهم تا امروز حدود ۱۱ میلیون و ۵۰۰ هزار مترمکعب در روز گازهای مشعل در قالب پروژههای مختلف جمعآوری شده است. این پروژه یکی از مصادیق روشن جلوگیری از هدررفت انرژی و منابع کشور به شمار میرود که باید تا رسیدن به نتیجه با جدیت دنبال شود.
خاموشی ۵۷ مشعل با قراردادهای جدید
جمعآوری گازهای مشعل از نظر فنی پروژهای ساده نیست؛ چراکه گاز باید در محل تولید جمعآوری، فشار آن تقویت، از طریق خطوط لوله منتقل و در تأسیسات مناسب فرآورش شود. در نهایت نیز باید برای گاز و محصولات حاصل از آن، بازار مصرف یا امکان فروش وجود داشته باشد.
در راستای شتاببخشی به اجرای این طرح، ۲۳ قرارداد برای جمعآوری گازهای همراه نفت از سوی شرکت ملی نفت امضا شد که اجرای این قراردادها به خاموشی ۵۷ مشعل و خلق سالانه بیش از ۸۰۰ میلیون دلار درآمد برای کشور منجر میشود.
براساس این مصوبه که اوایل پارسال تصویب شد، گازهای همراه نفت و گازهای مشعل شرکت ملی نفت ایران با نرخ پایه صفر در معرض انتخاب و رقابت بخش خصوصی و غیردولتی قرار گرفت.
مدیر سرمایهگذاری و توسعه کسبوکار شرکت ملی نفت ایران نیز دائمیشدن مصوبه جمعآوری گازهای همراه را از اقدامهای اخیر هیئتمدیره شرکت ملی نفت ایران دانست و معتقد است دائمیشدن این مصوبه، گام مثبتی در جذب منابع بخش خصوصی و غیردولتی و تداوم قراردادهای جمعآوری گازهای همراه خواهد بود.
با وجود پیشرفتهای صورتگرفته، خاموشی مشعلها همچنان یکی از مسائل مهم صنعت نفت است و اجرای قراردادهای جدید، بخشی از برنامهای بزرگتر برای کاهش گازسوزی به شمار میرود. براساس برنامه اعلامشده از سوی وزارت نفت، جمعآوری حدود ۹۰ درصد گازهای مشعل تا پایان سال ۱۴۰۶ هدفگذاری شده است. در همین چارچوب، قراردادهای جدید مناطق نفتخیز جنوب نیز بخشی از مسیر کاهش گازسوزی هستند.
به تأکید کارشناسان، جمعآوری گازهای فلر یکی از عقلانیترین و کمریسکترین مسیرهای اصلاح در بخش انرژی محسوب میشود؛ چراکه هم بهرهوری و درآمد را افزایش میدهد، هم آلودگی را کاهش میدهد و هم میتواند جایگاه زیستمحیطی کشور را ارتقا دهد. به عبارتی، انتشار گازهای فلر در هوا موجب آلودگی میشود، در حالی که این گازها خود یک ثروت محسوب میشوند و جمعآوری و بهرهبرداری از آنها میتواند به اقتصاد کشور کمک کند.
انتهای پیام
