به گزارش ایسنا، گازهای مشعل که سالها بهعنوان یکی از نمادهای مناطق نفتی و گازی کشور شناخته میشد با ایجاد جلوهای بصری، سبب آلودگیهای زیستمحیطی و هدررفت منابع ارزشمند انرژی شده است. حال با توسعه فناوریها و گسترش زیرساختهای صنعت نفت و گاز، رویکرد جمعآوری و بهرهبرداری از این گازها بهجای سوزانده شدن در دستور کار قرار گرفته به گونهای که در ایران اجرای پروژههای جمعآوری گازهای مشعل با هدف کاهش اتلاف انرژی، کمک به حل ناترازی گاز و کاهش پیامدهای زیستمحیطی با جدیت دنبال شده است.
در ایران، حجم بالای فلرینگ طی دهههای گذشته نهفقط به محیطزیست آسیبزده بلکه به معنای از دست رفتن میلیاردها دلار بوده است؛ گازی که میتوانست خوراک پتروشیمیها باشد، سوخت نیروگاهها شود یا حتی صادر شود، عملاً به دود تبدیل شده است.
به تأکید کارشناسان جمعآوری گازهای فلر یکی از عقلانیترین و کمریسکترین مسیرهای اصلاح در بخش انرژی محسوب میشود چراکه هم بهرهوری و درآمد را بالا میبرد، هم آلودگی را کم میکند و هم جایگاه زیستمحیطی کشور را ارتقاء میدهد. به عبارتی پخش شدن گازهای فلر در هوا ایجاد آلودگی میکند ضمن آنکه این موضوع یک ثروت است و جمعآوری آن میتواند به اقتصاد کمک کند.
وزارت نفت طی دو سال گذشته عزم خود را جزم کرده تا فرآیند سوزاندن گازهای مشعل را متوقف کند. در این مسیر طرحهای بلندمدت وزارت نفت با محوریت احداث واحدهای انجیال و بهسازی پالایشگاههای گازی، ظرفیت جمعآوری گازهای مشعل را به شکل چشمگیری افزایش میدهد.
محسن پاک نژاد - وزیر نفت- سال گذشته تأکید کرد جمعآوری گازهای مشعل یکی از موضوعات بسیار مهمی است که در حال حاضر ارقام و اعدادی بالایی در حوزه بالادست نفت تحت عنوان گازهای فلر یا مشعل سوزانده میشود که به معنای هدررفت منابع طبیعی کشور است و طبق هدف کمی در قانون برنامه هفتم پیشرفت این عدد باید به ۱۶ میلیارد متر مکعب در سال برسد.
در همین رابطه خرداد ماه به دلیل اهمیت طرحهای جمعآوری گازهای مشعل، افزایش تولید نفت و توسعه صفحههای خورشیدی در نشست رئیسجمهوری با مدیران نهاد ریاست جمهوری و معاونت اجرایی بهصورت برخط و لحظهای پایش و بررسی شد.
پیش از استقرار دولت چهاردهم روزانه حدود ۷ میلیون مترمکعب از گازهای مشعل در مناطق نفتخیز جنوب، شرکت نفت مناطق مرکزی ایران و شرکت نفت و گاز اروندان جمعآوری شده بود، اما از زمان آغاز به کار دولت چهاردهم با راهاندازی واحدهای جدید جمعآوری گازهای مشعل این رقم به بیش از ۱۶ میلیون مترمکعب در روز رسیده است.
رضا خیلائی- مدیر نظارت بر تولید نفت و گاز شرکت ملی نفت ایران- اعلام کرده است اکنون روزانه حدود ۸۰ میلیون مترمکعب گاز همراه نفت در کشور تولید میشود که بخشی از آن به واحدهای انجیال شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب و دیگر واحدهای پاییندستی تحویل و بخشی هم به دلیل نبود فرایندهای فرآورشی، شیرینسازی، فشارافزایی و ارسال به مقاصد در واحدهای بهرهبرداری، بهصورت گاز مشعل سوزانده میشود. بااینحال، بسته به شرایط تولید نفت خام، روزانه بین ۴۰ تا ۵۰ میلیون مترمکعب گاز مشعل داریم که این میزان با توجه به فراز و نشیبهای تولید نفت خام متفاوت است و هر سال تابع شرایط موجود، تولید میشود.
وی تأکید کرد: با توجه به محدودیتهای موجود در حوزه تأمین سرمایه و ضرورت حمایت از شرکتهای فعال در این بخش، پیشبینی میکنیم بتوانیم تا پایان دولت چهاردهم میزان گاز مشعل را به حدود ۳۵ میلیون مترمکعب در روز کاهش دهیم.
بهترین مسیر استفاده از گازهای فلر چیست؟
در کشور، مصرف گاز در بخشهای مختلفی ازجمله مصارف خانگی، صنایع جزء، صنایع عمده، فولاد، نیروگاهها و پتروشیمیها توزیع شده است و ظرفیت تولید نیز محدود است. در فصول سرد سال که مصرف خانگی بهطور قابل توجهی افزایش مییابد و تأمین گرمایش منازل در اولویت قرار میگیرد، عملاً با ناترازی در بخش صنایع، نیروگاهها و پتروشیمیها روبهرو میشویم. ورود گازهای بازیافتی به شبکه میتواند ظرفیت جدیدی ایجاد کند تا صنایع و بهویژه پتروشیمیهایی که در این طرحها مشارکت دارند، پایداری خوراک خود را حفظ کنند.
این موضوع به صنایع امکان میدهد در فصول سرد از ظرفیتهای خالی خود که به دلیل کمبود گاز ایجاد میشود، استفاده کنند و افزونبر جلوگیری از افت تولید، آورده اقتصادی بیشتری نیز برای کشور و خود واحدهای صنعتی ایجاد شود.
انتهای پیام
