استان قم که روزی تنها کویری خشک و پناهگاه شیعیان در روزهای سخت حکومتهای جور بود، امروز به کانون آرامش شیعیان و ترویج معارف اهلبیت(ع) تبدیل شده است، امروز بزرگترین و مهمترین اتفاق برای این کویر گرم و خشک رقم میخورد، قرار است آینده این شهر با قدوم مبارک دختر موسی ابن جعفر(ع) و خواهر علی ابن موسی الرضا(ع) زیر و رو شود.
حضرت معصومه(س) طی روزهای گذشته، لحظات سختی را از سر گذرانده و شاهد مرگ عزیزانش بوده، روزهای بسیاری در سفر بوده و رسالتی سنگین را به دوش کشیده، اما قم با ساکنانش مشتاقانه منتظر ورود این بانوی بزرگ و با کرامت هستند، خوشا به حال خاندان اشعری که توفیق میزبانی از بانوی کرامت را داشتند، خواهر و برادر هرکجا که پا گذاشتند؛ فضا را با عطر فاطمی و عطر رضوی آمیخته کردند.
مشهد و قم نام دیگری داشتند اگر امام رضا(ع) و حضرت معصومه(س) را نداشتند. اکنون ۲۳ ربیع الاول ۱۴۴۸ است و نزدیک هزار و سیصد سال از ورود بانوی کرامت به قم میگذرد، اما مردم استان قم هر ساله این مناسبت مبارک را جشن میگیرند، هر سال کاروانی به یاد حضرت ترتیب داده میشود و مردم به استقبال آن میروند، خادمان حرم در میان مردم دسته گل پخش میکنند و ذوق و خوشحالی دختران بابت دسته گلهایی که میگیرند در چشمانشان کاملا آشکار است.
همه برای استقبال آمدند، زن و مرد، پیر و جوان، دختر و پسر آمدند تا این شادی را با یکدیگر جشن بگیرند، بانوان خادمان در یک سوی خیابان و آقایان خادم در سوی دیگر به صورتی هماهنگ حرکت میکردند، بوی اسپند و عود در فضا پیچیده بود و نوای یا حضرت معصومه(س) از همه جا شنیده میشد، یک مادربزرگ در حالی که چادر قهوهای با گلهای صورتی بر سر داشت، با دسته گل میخک خود بر روی ویلچر نشسته بود و یک خادم مادر را تا حرم همراهی میکرد، گل باعث خوشحالی خانمها در هر سنی میشود.
تمامی خادمان بر دوششان ردایی با نوشته «السلام علیک یا فاطمه المعصومه(س)» وجود داشت، خیابان با پارچه نوشتهها و چراغهای رنگی تزئین شده بود و سهمیه بادکنک به اندازه گلها نبود و هر بزرگسال و جوانی که بادکنک در دست داشت آن را به کودکی میبخشید، به حرم نزدیک میشویم، گنبد طلایی سرور دختران عالم زیر نور آفتاب صبحگاهی میدرخشد و هر لحظه به شور و اشتیاق خیل عاشقان فاطمی افزوده میشود.
خادمان در صف اول؛ زائرین را برای ورود به حرم راهنمایی میکنند و صحن اصلی حرم در مدت زمان کوتاهی پر میشود، سالها پیش گمان کردیم ما مردم قم میزبان بانوی کرامت بودیم درحالی که ما از ابتدای خلقتمان مهمان سفره کریمانه اهلبیت(ع) بودیم، امروز حضرت معصومه(س) مهماننوازی میکند و بیشتر از گرمای هوا، گرمای محبت و حال خوب در این حرم جاری است.
حرم بانوی کرامت مقصد عاشقان خاندان پیامبر(ص) است
پس از مدیحه سرایی، نقاره زنی آغاز میشود و گویا صدای نقارهها خوشامد برادر بانو به خواهرش است، امروز نه تنها محوطه حرم، ضریح و در دست زائران گل وجود داشت بلکه از آسمان نیز گل میبارید.
بالگرد فراجا به همراه تعدادی از خدام از آسمان؛ حرم حضرت معصومه(س) به همراه زائرانش را گل باران میکردند. گلها که از آسمان فرو میریختند، دستهای بسیاری برای گرفتنشان بالا میرفت؛ کودکان با شوق به آسمان نگاه میکردند و بزرگترها نیز هر گل را به عنوان تبرکی از این مراسم با خود میبردند. لحظهای همه نگاهها به آسمان دوخته شده بود و حرم در میان صدای نقارهها، صلوات زائران و گلهایی که بر زمین مینشستند، جلوهای متفاوت پیدا کرده بود.
در میان جمعیت، هرکس به شیوه خود در این جشن سهیم بود؛ خانوادهها در کنار یکدیگر ایستاده بودند و سالمندان نیز با وجود سختی رفتوآمد، خود را به مراسم رسانده بودند، گویی برای این مردم، فاصله گرفتن از حرم و نرسیدن به این استقبال، معنایی نداشت و هرکس تلاش میکرد سهمی از این روز داشته باشد.
برای مردم قم، ۲۳ ربیعالاول تنها یک مناسبت در تقویم نیست؛ یادآور روزی است که تاریخ این شهر با حضور بانوی کرامت رنگ دیگری گرفت، شهری که پیش از آن نیز مأمن دوستداران اهلبیت(ع) بود، پس از حضور حضرت معصومه(س) به یکی از مهمترین پایگاههای نشر معارف اهلبیت(ع) تبدیل شد و حرم آن، قرنهاست مقصد دلهای بسیاری از زائران و عاشقان خاندان پیامبر(ص) است.
حالا پس از گذشت قرنها، هنوز میتوان رد همان شوق را در چهره مردم دید؛ از کودکی که برای گرفتن یک شاخه گل دستش را بالا برده تا پیرزنی که با ویلچر خود را به حرم رسانده است و قم در این روز تنها سالروز یک ورود تاریخی را گرامی نمیدارد، بلکه بخشی از هویت خود را جشن میگیرد؛ هویتی که با نام حضرت فاطمه معصومه(س) و حرم نورانی او گره خورده و هر سال با آمدن ۲۳ ربیعالاول، دوباره در کوچهها و خیابانهای شهر جان میگیرد.
انتهای پیام
