به گزارش خبرنگار ایسنا، این مراسم با حضور هنرمندانی چون ایرج راد، اصغر همت، محمد ساربان، سیاوش تهمورث، میلاد کیایی، محمد شیری، سعید امیر سلیمانی، اسماعیل خلج، حسین پرستار، مریم نشیبا، پری ملکی، خسرو حکیم رابط، رضا بنفشهخواه، هوشنگ توکلی، فریده سپاه منصور، مهدی شفیعی، معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، علیرضا گیلوری، مدیر عامل خانه تئاتر، بابک رضایی، مدیر دفتر موسیقی، اسحاق شکری، مدیر عامل انجمن موسیقی ایران، بیژن بیژنی، سوسن اصلانی، حجتالله ایوبی، حمید شاه آبادی، معاون هنری پیشین وزارت ارشاد، امیرنیا، مدیر پیشین رودکی، کاظم هژیر آزاد، آتش تقی پور، مریم معترف، انسیه شاه حسینی و ... عصر امروز، دوشنبه ۱۶ شهریور ماه در موسسه هنرمندان پیشکسوت برگزار شد.
در آغاز برنامه، سید عباس عظیمی، مدیر موسسه هنرمندان پیشکسوت با خوشامدگویی به حاضران، یاد شهدای جنگهای اخیر و رهبر شهید را گرامی داشت و افزود: به دلیل شرایط جنگی چند وقت اخیر، توفیق دیدار دوستان را نداشتیم.
او با عذرخواهی از هنرمندان به دلیل بیرونقی موسسه طی دو سال گذشته، ابراز امیدواری کرد دوباره شرایط سفر هنرمندان به شهرهای گوناگون فراهم شود.
در ادامه، تصاویری از سفرهای پیشین هنرمندان که از سوی موسسه هنرمندان پیشکسوت برگزار شده بود، پخش شد.
سپس مهدی شفیعی، معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی متنی را خطاب به هنرمندان حاضر در برنامه ارایه کرد.
او در این متن خطاب به هنرمندان گفت: استادان هنرمند گرانقدر؛
خوشحالم که امروز در جمع کسانی حضور دارم که بخش مهمی از حافظه فرهنگی و هنری این سرزمین را ساختهاند.
وقتی از «پیشکسوت» سخن میگوییم، نباید آن را صرفاً به معنای سابقه و گذشت سالها بدانیم. پیشکسوت کسی است که بخشی از مسیر را پیش از ما پیموده، تجربه اندوخته و مهمتر از همه، راهی برای نسل های بعدی گشوده است.
جامعه هنری ایران، امروز بسیاری از داشتههای خود را مدیون شماست؛ به هنر، به فرهنگ و به مخاطب احترام گذاشتهاید و در دورههای مختلف، چراغ هنر را روشن نگه داشتهاید.
اما معتقدم شأن پیشکسوتان فقط در «تجلیل شدن» نیست.
پیشکسوتان می توانند و باید همچنان درعرصه فرهنگی و هنری مرجعیت داشته باشند.
مؤسسه هنرمندان پیشکسوت میتواند سطح فعالیتش را ارتقا داده و به یک «خانه اندیشه و تجربه هنری ایران» تبدیل شود؛ جایی که تجربه نسلهای گذشته با خلاقیت نسل امروز گفتوگو کند.
یکی از نیازهای جدی امروز هنر ایران، انتقال تجربه است. بسیاری از تجربههای ارزشمند شما اگر ثبت و منتقل نشود، بخشی از تاریخ هنر ایران از دست خواهد رفت.
پیشنهاد من این است که مؤسسه، برنامهای برای ثبت تاریخ شفاهی هنر ایران طراحی کند؛ گفتوگو با هنرمندان، ثبت خاطرات، تجربههای حرفهای، فراز و فرودهای زندگی هنری و روایت شکلگیری آثار ماندگار.
نسل جوان هم باید فرصت پیدا کند در کنار شما بنشیند، بپرسد،تجربه بیاموزد و با جهان فکری پیشکسوتان آشنا شود.
میتوان ایده«استاد و شاگرد» را از یک رابطه سنتی به یک جریان انتقال تجربه هنری تبدیل کنیم.
از سوی دیگر، امروز جامعه بیش از همیشه به هنر نیاز دارد. در شرایطی که مردم با مسائل و دغدغههای مختلف اجتماعی مواجهاند، هنر میتواند زبان گفتوگو، امید، همدلی و بازسازی سرمایه اجتماعی باشد.
در این مسیر، حضور پیشکسوتان اهمیت ویژهای دارد.
شما میتوانید در ساختن آینده هنر ایران نقشآفرین باشید.
من فکر میکنم باید سه نسل را بیشتر به یکدیگر نزدیک کنیم:
نسل پیشکسوت، حامل تجربه و حافظه؛
نسل میانی، حامل تخصص و استمرار؛
و نسل جوان، حامل خلاقیت و آینده.
اگر این سه نسل در کنار هم قرار بگیرند، هنر ایران از سرمایه بزرگی برخوردار خواهد شد.
و نکته آخر اینکه، احترام به پیشکسوت علاوه بر آنچه که مرسوم است و در مراسمها اتفاق میافتد،وجه مهمتری دارد و آن بهره مندی از تجربه او در تصمیمسازی، سیاستگذاری، آموزش و تربیت نسل آینده است.
امیدوارم مؤسسه هنرمندان پیشکسوت بتواند بیش از گذشته خانهای برای گفتوگو، همدلی، انتقال تجربه و نقشآفرینی فرهنگی شما باشد.هم چنان که می دانیم آقای عظیمی و همکارانشان در این سالها تلاشهای موثر بسیاری برای ارتقا جایگاه مؤسسه انجام داده اند وان شالله با هدف رسیدن به وجوهی که عرض کردم تلاش مضاعف خواهند داشت.
از همه شما که سالهای عمرتان را صرف زیبایی، فرهنگ و اعتلای این سرزمین کردهاید، صمیمانه سپاسگزاری می کنم.
نام بسیاری از شما با تاریخ هنر معاصر ایران گره خورده است و آثار و شاگردان و خاطراتتان، سرمایهای است که متعلق به یک نسل نیست؛ متعلق به فرهنگ ایران است.
برای همه شما سلامتی، عزت، آرامش و سالهای پربار آرزو میکنم.
زنده باشید و همچنان برای فرهنگ و هنر این سرزمین چراغ راه باشید.»
شفیعی در ادامه پیام سبد عباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی را درباره چهاردهمین سالگرد تاسیس موسسه هنرمندان پیشکسوت ارایه کرد.
متن این پیام به شرح زیر است:
«به نام او که زیبایی را آفرید تا آینهای از جمال خویش باشد و هنر را به انسان بخشید تا روایتگر شکوه آفرینش گردد؛
به نام ربّالعالمین
چهاردهمین سالروز تأسیس مؤسسه هنرمندان پیشکسوت را به محضر یکایک استادان و بزرگان فرهنگ و هنر و خانوادههای گرامی صمیمانه تبریک و شادباش عرض میکنم و از درگاه خداوند متعال، برای این گرانمایگان،گرانسنگ، تندرستی، آرامش، عزت و روزگاری سرشار از نیکنامی و دلگرمی آرزو دارم.
چهارده سال از روزی میگذرد که این مؤسسه با اندیشه تکریم بزرگان هنر شکل گرفت ؛ اندیشهای که ریشه در یک باور روشن داشت: جامعهای که بزرگان خود را پاس نمیدارد، بخشی از حافظه خویش را از دست میدهد.
پیشکسوتان هنر، تنها صاحبان آثار و تجربه نیستند؛ هر یک بخشی از روایت فرهنگی این سرزمیناند؛ روایتی که در گذر سالیان با رنج، عشق، آموختن و آفرینش شکل گرفته و امروز به ما رسیده است.
ایران را قرنهاست که با شعر و موسیقی، نگارگری و خوشنویسی، معماری و نمایش، سینما و دیگر جلوههای هنر میشناسند، اما پشت هر اثر ماندگار، انسانی ایستاده است که سالها زیسته، آموخته و ساخته است.
آنچه از گذشته برای ما مانده، فقط آثار نیست؛ شیوه دیدن، اندیشیدن و زیستن است.
این بخش از میراث، بیش از هر چیز در سینه و خاطره کسانی محفوظ است که خود در متن این راه قدم زدهاند.
امروز، در روزگاری که کشور عزیزمان ماههایی دشوار را پشت سر گذاشته و در کنار حملات نظامی و جنایات دشمنان، با هجمههای رسانهای، فرهنگی و جنگ شناختی نیز مواجه بوده است، اهمیت این میراث بیش از همیشه آشکار میشود.
در این رویارویی، هدف تنها خاک و مرز نیست؛ گاه تلاش میشود امید و اعتماد مردم، پیوندهای اجتماعی و تصویری که یک ملت از خویشتن دارد، دستخوش تردید شود.
در چنین هنگامهای، هنر رسالتی فراتر از آفرینش زیبایی پیدا میکند، هنر میتواند حقیقت را روایت کند، به دلهای خسته مجال امید بدهد و آنچه را که یک ملت در لحظههای دشوار تجربه میکند، به زبان ماندگار خویش بیان کند.
حضور هنرمندان در کنار مردم و در شهرها و استانهای مختلف کشور، در این روزها، تنها یک همراهی ساده نبود؛ نشانهای بود از اینکه هنرمند، خود را از جامعه و سرنوشت آن جدا نمیبیند.
و در این میان، پیشکسوتان جایگاهی یگانه داشته و دارند که شایسته قدردانی است.
آنچه پیشکسوتان هنر در سالیان متمادی آموختهاند، همه در کتابها و کلاسها نوشته نشده است، بخشی از آن، حاصل زیستن و تجربه کردن است؛ حاصل سالها کار، آزمون، شکست، دوباره برخاستن و نگاه کردن به جهان از دریچه هنر. این گنجینه اگر به نسل جوان منتقل نشود، بخشی از حافظه زنده هنر ایران خاموش خواهد شد.
رابطه پیشکسوت و جوان، رابطه گذشته و آینده نیست؛ رابطه ریشه و شاخسار است. جوانی که از ریشه خویش بهره گیرد، میتواند راهی تازه بیابد، بیآنکه از اصالت خویش دور شود.
از همین منظر، حمایت از هنرمندان پیشکسوت را نمیتوان تنها در ارائه خدمات رفاهی یا اداری خلاصه کرد.
حفظ شأن و کرامت، توجه به سلامت و معیشت و فراهم آوردن زمینه حضور اجتماعی و فرهنگی آنان، وظیفهای است که بر عهده ماست؛ اما در کنار آن، باید فرصت حضور مؤثر این بزرگان در جریان فرهنگی کشور و ارتباط آنان با نسل جوان نیز بیش از پیش فراهم شود.
با حمایت مادی و معنوی از مؤسسه هنرمندان پیشکسوت و با ظرفیتی که دارد ، میتواند در این راه، بیش از یک نهاد حمایتی باشد؛ میتواند خانهای برای دیدار نسلها، گفتوگوی تجربه و جوانی و انتقال سرمایهای باشد که جایگزین ندارد.
مؤسسهای که در آن، نام بزرگان تنها پاس داشته نشود، بلکه اندیشه و تجربه آنان نیز در متن زندگی فرهنگی امروز جاری بماند.
در پایان، بر خود لازم میدانم از همه دست اندرکاران مؤسسه، به ویژه هیات مدیره محترم و مدیرعامل که بار مسئولیت این مؤسسه را بر دوش دارند، قدردانی نمایم.
خدمت به کسانی که عمر خویش را برای فرهنگ این سرزمین نهادهاند، تنها انجام یک وظیفه اداری نیست؛ ادای دینی است به فرهنگ و به انسانهایی که بخشی از سرمایه معنوی ایران را ساختهاند.
با گرامیداشت مقام همه استادان و پیشکسوتان فرهنگ و هنر ایران، از خداوند متعال برای یکایک آنان سلامت، آرامش، عزت و طول عمر با برکت مسئلت دارم .»
در ادامه از تلاشهای پدرام نظری، مدیر روابط عمومی مجموعه که قرار است به دلیل شغل همسرش مهاجرت کند، قدردانی شد.
در حاشیه این تقدیر، رضا فیاضیکه هم که در هنگام این تقدیر روی صحنه حضور داشت، در سخنانی از خاطرات هنرمندان در سفرهای موسسه هنرمندان پیشکسوت یاد کرد و گفت: چرا این سفرها و دورهمیهای ما تعطیل شد، چرا موسسه ما تنهاست و حمایت نمیشود. ما منکر جنگ و گرانی نیستیم ولی منکر این هم نیستیم که این موسسه که از هنرمندان حمایت میکند، خودش هم باید مورد حمایت و مستقل باشد.
انتهای پیام
