دانشآموزان از سفرهای آشنا با اتوبوس و قطار گرفته تا مسیرهای خارقالعاده که با تلهکابین از دامنه کوهها بالا میروند یا با قایق کوچک از دریا عبور میکنند، از راههای منحصربهفرد مختلفی به مدرسه میرسند.
در حالی که بسیاری از کودکان هر روز سوار ماشین میشوند یا از سیستمهای قطار شهری برای رفتن به مدرسه استفاده میکنند اما اینها تنها راههای سفر نیستند. بچهها در سراسر جهان با انواع وسایل نقلیه از قایق و اتوبوس گرفته تا تلهکابین و اسنومبیل به مدرسه میروند.
اتوبوس مدرسه زرد نمادین در آمریکا
صبح بسیاری از دانشآموزان در آمریکا با صدای آشنای اتوبوس زرد که در کنار خیابان نزدیک خانههایشان توقف میکند، آغاز میشود. اتوبوس مدرسه با رنگ زرد روشن، جزئی از زندگی واقعی دوران کودکی آمریکاییهاست. هر روز صبح، بیش از ۲۵ میلیون دانشآموز در آمریکا با این اتوبوسها به مدرسه میروند. این رنگ در دهه ۱۹۳۰ به دلیل دید بالا انتخاب شد و به سایر رانندگان در جاده کمک میکرد تا بتوانند اتوبوس را از فاصله دور در صبح زود و بعدازظهر تشخیص دهند. اتوبوسهای مدرسه زرد همچنین به تابلوهای ایست، چراغهای چشمکزن و سایر ویژگیهایی مجهز هستند که هنگام سوار و پیاده شدن دانشآموزان به سایر رانندگان علامت میدهند.
توکتوک سواری در تایلند
دانشآموزان در سراسر تایلند که هر روز برای رفتوآمد به مدرسه سوار توکتوکهای رنگارنگ یا سه چرخههای موتوری میشوند، غیرمعمول نیستند. در حالی که دوچرخه، موتورسیکلت و اتوبوس برای رفتوآمد روزانه رایج هستند، هنوز هم کودکانی را میبینید که برای رفتن به مدرسه سوار توکتوک میشوند. بیشتر توکتوکها میتوانند چند کودک را همزمان سوار کنند. اندازه جمعوجور توکتوک به این معنی است که آنها میتوانند از میان ترافیک عبور کنند و این وسایل نقلیه آنها را به گزینهای عالی برای مسیرهای کوتاه مدرسه در محلههای شهری شلوغ تبدیل میکند. به علاوه، فضای باز میتواند به بچهها این فرصت را بدهد که با دیگران که از آنجا عبور میکنند گپ بزنند یا از مناظر لذت ببرند.
دوچرخهسواری در هلند
هلندیها به دلیل عشقشان به دوچرخه ساده، معروف هستند. تقریبا ۷۵ درصد از کودکان مدرسهای در هلند با دوچرخه به مدرسه میروند و سفرهای تنهای کودکان معمولا از حدود هشت سالگی شروع میشود. البته ایمنی حرف اول را میزند، به بچهها قوانین مسیر دوچرخهسواری در اوایل زندگی آموزش داده میشود و بین سنین ۱۰ تا ۱۲ سالگی در آزمون خاصی بهعنوان بخشی از برنامه درسی مدرسهشان شرکت میکنند. این آزمون دارای بخش عملی و نظری است که هر دو آگاهی آنان از قوانین و آداب راهنمایی و رانندگی همچنین توانایی آنان در پیمایش ایمن جادهها را ارزیابی میکنند. افرادی که در این آزمون قبول میشوند، نشان میدهند بهطور رسمی میتوانند مستقل در جادهها رانندگی کنند. دوچرخهسواری در هلند چیزی بیش از راهی برای رسیدن بچهها به مدرسه محسوب میشود و فعالیتی است که به آنان کمک میکند اعتماد به نفس و استقلالی را ایجاد کنند که زندگی مدرسه و فراتر از آن را شکل میدهد.
سفر با قطار در هند
در برخی از بزرگترین شهرهای هند، عبور از میان جمعیت انبوه برای سوار شدن به قطارهای شلوغ، رویداد روزانه برای دانشآموزانی است که به مدرسه میروند. کودکان به ویژه در مناطق شلوغ حومه شهر، اغلب برای سفر خود سوار قطارهای صبح زود میشوند و کوپههای قطار اغلب مملو از افراد مختلف است. دولت هند با وجود تقاضای زیاد در خطوط قطار، اولویت را به رساندن دانشآموزان به مدرسه میدهد. راهآهن هند، سازمان حمل و نقل دولتی، تخفیفهای مختلفی را برای بلیتهای فصل دانشآموزی به دانشآموزان ارائه میدهد تا سفر با قطار را مقرونبهصرفهتر و حضور منظم در مدرسه را تشویق کند.
کشتیها در اندونزی
برخی از کودکان در مجمعالجزایر اندونزی برای رفتن به مدرسه با اتوبوس، پیاده یا قایق به مدرسه میروند. در مناطق دورافتادهتر، دانشآموزان سوار بر کشتیهای چوبی و قایقهای ماهیگیری بدون سقف میشوند و گاهی اوقات تا نیم ساعت برای رسیدن به کلاسهای درس خود در دریا سفر میکنند. این سفر میتواند چالشبرانگیز باشد زیرا طوفانهای بارانی و دریاهای متلاطم، مورد غیرقابل پیشبینی بودن را به سفر میافزایند، اما این رفتوآمدها برای جوامعی که توسط آب از هم جدا شدهاند، ضروری است. خوشبختانه، ابتکاراتی از سوی دولت اندونزی و سازمانهای مردمنهاد وجود دارد که قایقهای مدرسهای مقاومتر مجهز به سقف و تجهیزات ایمنی را برای دانشآموزان تا مسیر امنتری را برای کلاس درس فراهم کنند.
موتورهای برفی در مدار قطب شمال
دانشآموزان در مدار قطب شمال، در برخی از جوامع بسیار دورافتاده برای عبور از برفهای عمیق و توندراها در مسیر مدرسه در ماههای طولانی زمستان به اسنوموبیلها متکی هستند. زمستان در قطب شمال بسیار سخت و دما بسیار پایین است و نور روز فقط چند ساعت یا حتی چند دقیقه در شب قطبی دوام میآورد. این بدان معناست که بچهها باید لباسهای سنگین، چکمه، دستکش و کلاه بپوشند تا از آنها در برابر سرمای شدید محافظت شود. اگرچه این ممکن است برای بسیاری از ما غیرمعمول به نظر برسد، اما این روش عادی برای کودکان در جوامع قطبی برای رسیدن به مدرسه است.
ترامواهای کابلی در چین
براساس گزارش رمیتلی، در برخی مناطق چین، کودکان از طریق تلهکابین و آسانسور صخرهای به مدرسه میروند. این رفتوآمد، با مناظر خیرهکننده، سفر آنان را به طرز چشمگیری کوتاه میکند. قبل از اینکه تلهکابینهای هوایی وجود داشته باشند، دانشآموزان روستاهای دورافتاده مجبور بودند برای رفتوآمد به مدرسه که در ارتفاع ۱۶۵۰ متری قرار دارد، سه تا چهار ساعت کوهنوردی طاقتفرسا را در امتداد صخرههای شیبدار انجام دهند، اما اکنون، به کمک زیرساختهای متحول، رفتوآمد به سفر ساده ۳۰ دقیقهای تبدیل شده است. کودکان سوار آسانسور صخرهای میشوند که ۲۶۸ متر بالا میرود و سپس با تلهکابینهای مدرن از دره عبور میکنند. این اتوبوس هوایی به طرز چشمگیری زمان و تلاش لازم برای رسیدن به کلاس درس را کاهش میدهد و به تضمین دسترسی به آموزش در این منطقه دورافتاده کمک میکند.
انتهای پیام
