امیرحسین بهداد سهشنبه هفدهم شهریور ۱۴۰۵ در نشست خبری کنگره ماکالو (بزرگداشت قهرمان فقید کوهنوردی ابولفضل گوزلی) با اشاره به ابعاد فراتر از یک رقابت صرفاً جسمانی در ورزش کوهنوردی، اظهار کرد: برای صحبت در این باره باید بدانیم صعود به ماکالو چقدر دشوار است. صرفاً صعود به یک کوه، به معنای یک ورزش جسمانی نیست؛ این کار مستقیماً با ابعاد جسمانی در ارتباط است، اما یک ورزش روحی نیز قلمداد میشود.
او با معرفی قله ماکالو، آن را یکی از دشوارترین قلههای جهان قلمداد کرد و گفت: از میان ۱۴ قله بالای هشت هزار متر جهان، قله ماکالو با ارتفاع هشت هزار و ۴۸۵ متر، پنجمین قله مرتفع دنیا به شمار میرود. شرایط خاصی در این قله حاکم است که آن را به یکی از سختترین قلهها برای صعود تبدیل کرده و نیازمند شرایط خاص روحی است. یک فرد از آذربایجان شرقی، ابوالفضل گوزلی، توانست با ایجاد شرایط لازم، به خود جرات دهد که به این قله صعود کند. گوزلی در هنگام صعود به این قله، به دوستانش گفته بود در بازگشت به تبریز، در سالن بینالمللی خاوران راجع به این موضوع روایتخوانی خواهد کرد.
بهداد با گرامیداشت یاد و خاطره این کوهنورد فقید، گفت: من کاملاً در این شخص، مرام و معرفت را دیدم. دوستانش نیز بعد از فقدان این عزیز، تلاش میکردند که نام این ورزشکار برجسته ماندگار شود. اگر این کنگره و این بزرگداشت، ماندگار و با رونق باشد، عظمت کاری که گوزلی انجام داد، به خوبی نمایان خواهد شد. باید بدانیم که در دنیا، غیر از ابوالفضل گوزلی، تنها سه نفر دیگر توانستند صعود زمستانی به این قله داشته باشند. در شرایط عادی، صعودهای متعددی انجام شده، اما در زمستان و در طول تاریخ، فقط سه نفر موفق به این کار شدهاند. گوزلی، عظمت این صعود را به عظمت تبریز و آذربایجان گره زد و این حرکت بسیار بزرگی است. اگر بخواهیم معادل این ورزشکار را در رشتههای دیگر قیاس کنیم، او همچون رونالدو و مسی فوتبال در کوهنوردی است.
سرپرست هیات کوهنوردی استان با تاکید بر اهداف برگزاری این کنگره، خاطرنشان کرد: یکی از اهداف ما در برگزاری این کنگره، این است که علاقهمندان به این کوهنورد و کوهنوردی را گرد هم بیاوریم. گوزلی با حسرت فوت کرد؛ خانواده این مرحوم هنوز هم باور دارد که او زنده است و بعد از این همه مدت، باز هم امیدوار هستند که گوزلی به خانه برگردد، به ویژه مادرش. شاید پای او از دنیا کوتاه است، اما روح او در بین کوهها جاویدان خواهد ماند.
او در ادامه با اشاره به برنامههای این کنگره، گفت: فردی که تهرانی است و ماکالو را فتح کرده، در این کنگره حضور خواهد داشت و سایر هیمالیانوردان نیز حضور خواهند یافت. باید در قبال تجلیل و پوشش این کنگره، حسابی کار کنیم و بر حمایت زیاد از آن تاکید داریم. عالیترین سطوح مسئولین کشوری و استانی در این مراسم حضور خواهند داشت و مسئولین ارشد اجرایی استان نیز دعوت شدهاند.
بهداد با قدردانی از استاندار، شهرداری تبریز و مدیرکل ورزش استان، تصریح کرد: با روسای هیاتهای کوهنوردی در شهرستانها، جلسات متعددی در راستای برنامهریزی برای هرچه باشکوهتر برگزار شدن این مراسم داشتهایم و از تجربیات آنان نیز استفاده خواهیم کرد. همچنین، پیشکسوتان رشته کوهنوردی از جایگاه ویژهای در این مراسم برخوردارند. خانواده گوزلی در برخی مسائل مشکل دارند، اما این فرد به اندازه سه واحد مسکونی هزینه انجام داده است تا به این هدف برسد. پیشکسوتان کوهنوردی استقبال خیلی خوبی از این رویداد داشتهاند و با باشگاههای کوهنوردی نیز هماهنگیهایی انجام شده است. بسیج عمومی در بین ورزشکارانمان انجام شده و هماهنگیهایی لازم به عمل آمده است.
او با اشاره به اهمیت انعکاس این رویداد، گفت: این مساله حتی در بازی تراکتور و گلگهر نیز در ورزشگاه، بر روی اسکوربرد و بنرهای آن نصب شد که با استقبال گرم هواداران تراکتور همراه بود. استنباط من این است که یک اتفاق ورزشی بزرگ رخ خواهد داد.
بهداد درباره برنامههای تدارک دیده شده، گفت: برنامههای متنوعی خواهیم داشت که هماهنگیهایش انجام شده است. رونمایی از تمبر یادبود نیز با هماهنگیهایی انجامشده با اداره پست، در دستور کار قرار دارد. اوج این شکوه مراسم، این است که بتوانیم نام ابوالفضل گوزلی را در سطح استان و کشور پخش کنیم و این اتفاق بزرگ را به اشتراک بگذاریم.
سرپرست هیات کوهنوردی استان در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به هزینههای این رشته، تصریح کرد: هزینه برخی از ورزشها زیاد شده است، اما این مساله تقریباً شامل حال کوهنوردی نمیشود و کمتر هزینهها در این رشته بالا رفته است. کوهنوردی رشتهای است که از نظر روحی نیز درگیرکننده است و کوهنوردان از لحاظ روحی قوی هستند. از نظر قدرت جسمی، استقامت و صبر، کوهنوردان بالاتر از دیگر افراد قرار دارند. به همین خاطر، باید در رابطه با کوهنوردی فرهنگسازیهای بیشتری انجام شود و نام این رشته در جامعه بیشتر گفته شود.
او اضافه کرد: از تمام روسای هیاتهای شهرستان درخواست کردیم که در سطح شهرستان، از روسا در فرهنگسازی کوهنوردی بهره ببرند. طرحی در این رابطه داریم و امیدوارم ترویج فرهنگ کوهنوردی مثبت باشد. باید از جنبه همگانی نیز به این موضوع پرداخته شود و رسانهها میتوانند در این زمینه نقشآفرینی کنند.
او در ادامه با اشاره به کوهنوردان مطرح استان گفت: عظیم قیچیساز، فاتح ۱۴ قله بالای ۸۰۰۰ متر، از اسطورههای کوهنوردی کشور هستند. ما درخواست کردیم که ایشان نیز در این نشست حضور داشته باشند، اما ایشان علاقهای به رسانهای شدن ندارند و حتی در جلسات روسای هیاتهای شهرستان و جلسات پیشکسوتان نیز شرکت نمیکنند، در حالی که جزو اسطورههای ما هستند. من بسیار علاقهمند هستم که این افراد را به صحنه بیاوریم و نباید جامعه ما از چنین چهرههایی محروم شود.
بهداد درباره وضعیت سرپرستی خود در هیات کوهنوردی، گفت: بنده به صورت موقت سرپرست هیئت کوهنوردی هستم و نه رئیس، اما در همین مدت نیز تلاش میکنم که تلاشهای مثمرثمری داشته باشم. شاید هیچ کس انتظار نداشت که به عنوان سرپرست، این فعالیتها را انجام دهم و کنگره برگزار کنم، اما علاقه دارم در هر مسئولیتی، به بهترین نحو در توان خود، امور را پیش ببرم.
او درباره تعامل با رسانهها و نیز مسائل اجرایی، اظهار کرد: دستورالعملی از وزارت ورزش آمده که روال عوض شده است. بر اساس این دستورالعمل، پس از پایان دوران ریاست قبلی، یک نفر به عنوان سرپرست انتخاب میشود. این انتخاب دارای محاسنی است، اما خب یک عیب هم دارد؛ برای مثال، در کوهنوردی، در طی طول ایام سرپرستی، نمیتوان مسابقات رسمی را در آن رشته و هیات برگزار کرد. البته تا جایی که من میدانم، این قانون در کوهنوردی اجرا میشود و سایر رشتهها را نمیدانم. برای همین، از مسئولین مربوطه خواستم که خیلی سریعتر انتخابات برگزار شود تا رتبه هیات استانمان پایین نیاید. در حال حاضر، حدود شش هزار ورزشکار کوهنورد رسمی داریم که آموزش دیده و بیمه ورزشی دارند و همچنین ۱۴ هزار ورزشکار کوهنوردی غیررسمی در استان فعالیت میکنند.
او در پاسخ به سوالی درباره کوهنوردان قهرمان قبلی همچون حراستی، عزیزی و پورآقابالا که در دهه ۷۰ به یکی از قلههای بالای ۷ هزار متری تاجیکستان صعود کرده بودند، گفت: باید در زمان خود، هر قهرمانی را بزرگداشت، و این مساله (ابوالفضل گوزلی) با دوره سرپرستی بنده تلاقی داشته است و باید این کار را انجام میدادم. علاقه داریم این کنگره را به دبیرخانه دائمی تبدیل کنیم تا همیشگی شود.
در ادامه این نشست، محمد جدیری، جانشین ستاد برگزاری کنگره و هیمالیانورد پیشکسوت، نیز با ارائه توضیحات تکمیلی درباره قله ماکالو، گفت: کمپ اصلی ماکالو در ارتفاع پنج هزار متری قرار گرفته و این کوه، کوه بسیار سختی است. به آن لقب «هیولای سیاه» دادهاند. معمولاً صعود به این قله با چهار کمپ میانی، غیر از کمپ اصلی، انجام میشود که کمپهای دو و سه بسیار دشوارند.
جدیری با اشاره به حادثه تلخ برای ابوالفضل گوزلی، گفت: در مسیر بازگشت از کمپ چهار به کمپ سه بود که اتفاق سقوط برای ابوالفضل گوزلی رخ داد. صعودهای ثبتشده به ماکالو در دنیا از سال ۱۹۸۹ آغاز شده است و در سال ۲۰۰۹، نهایتاً دنیز اربیکو و سیمون مورو توانستند برای اولین بار به ماکالو صعود کنند. از آن موقع تاکنون، بزرگترین دغدغه، وزش باد شدید، یخ و سرمای طاقتفرسا بوده است. ما هیمالیانوردان زیادی در کشور داریم که شاید در مجموع این سالها بالغ بر هزار نفر باشند، اما جرات کردن برای صعود زمستانی به ماکالو، کاری بسیار دشوار است.
این هیمالیانورد پیشکسوت با اشاره به شرایط صعود در فصول مختلف، گفت: در تابستان به دلیل بهمنها، صعود به این قله انجام نمیشود و معمولاً در اردیبهشت یا بهار، صعود صورت انجام میپذیرد. سه نفر از استان برای صعود به ماکالو تلاش کردهاند و آقای قیچیساز، اولین ایرانی است که قله اصلی ماکالو را فتح کرده است. دو نفر دیگر از استان نیز موفق به این صعود شدهاند. اما صعود زمستانی بسیار سخت است.
او در ادامه با بیان اهمیت صعود گوزلی، تصریح کرد: ابوالفضل گوزلی دارای نشان «پلنگ برفی» بود و این ورزشکار، دو صعود ۸۰۰۰ متری را در کارنامه داشت. اما خودش میخواست یک کار جدید و خارقالعاده انجام بدهد. تاکنون تنها پنج نفر در جهان توانستهاند صعود زمستانی به ماکالو داشته باشند. این صعود، فراتر از هیمالیانوردی معمولی بود. هنوز هیمالیانوردی ایران آنقدر پیشرفت نکرده بود و گوزلی، کاری را انجام داد که شاید تا ۱۰ سال آینده نیز کسی توانایی انجام آن را نداشت. واقعاً این صعود، فراتر از سطح کوهنوردی ایران بود و سطح کوهنوردی ایران و استان را بسیار بالا برد. مطمئناً اگر زنده برمیگشت، پیشنهادهای بزرگی در سطح دنیا برای لیدری و مربیگری به او داده میشد.
جدیری درباره جزئیات حادثه برای گوزلی، خاطرنشان کرد: یک نفر به نام «سانو» از این حادثه زنده برگشته است. برادر سانو در یک شیار گیر میافتد و پس از متوجه میشوند که فوت کرده است. از قرار معلوم، پیکر گوزلی هم همانند او در یک شیار قرار گرفته است. در هنگام بازگشت و پس از فتح قله، پس از یک روز، متوجه میشوند که گوزلی از کمپ به راه افتاده و به تنهایی حرکت کرده است و معلوم نیست چه بلایی سر این کوهنورد آمده است. او در هنگام بازگشت بین کمپ چهار و سه مفقود میشود. جیپیاس نیز تا یک جایی نشان داده، اما متاسفانه غیرممکن است که در آن شرایط زنده بماند.
او در پاسخ به سوال ایسنا مبنی بر اینکه در صعود سه کوهنورد تبریزی در اواسط دهه ۷۰ به یکی از سختترین قله های تاجیکستان دقیقاً چه اتفاقی باعث مرگ دو تن از این کوهنوردان شد؟ گفت: پس از انقلاب، از سال ۱۳۷۵ صعودهای برنامهریزیشده آغاز شد. در حوالی سال ۱۳۷۵ عبدالحسین عزیزی، مسعود آقابالایی و حسین حراستی قله ساماری (کمونیزم) با ارتفاع هفت هزار و ۵۰۰ متر، را فتح میکنند اما در هنگام برگشت عزیزی به دلیل کسالت و ناتوانی جوان خود را از دست میدهد و سپس حراستی که دچار کسالت شده بود با باختن روحیه خود نیز جانش را از دست میدهد و تنها مسعود آقابالایی از این حادثه جان سالم به در میبرد.
به گزارش ایسنا، ابوالفضل گوزلی، هیمالیانورد اهل آذربایجان شرقی، که دیماه، سال گذشته همراه با تیم «سانو شرپا» از نپال برای دومین تلاش زمستانی راهی ماکالو شده بود، در دشوارترین شرایط آبوهوایی و فنی، موفق شد بر پنجمین قله مرتفع جهان بایستد و پرچم ایران را بر فراز این قله به اهتزاز درآورد. در پی این صعود اما گوزلی جان خود را از دست داد و حتی پیکر او پیدا نشد.
انتهای پیام
