به گزارش ایسنا، در  حال حاضر اقتصاد دیجیتال یکی از مهم ترین پیشران‌های رشد اقتصادی، بهره‌وری و رقابت‌پذیری کشورها در دهه پیش رو است.امروز دیجیتالی‌ شدن در حال نفوذ به همه بخش‌های اقتصاد از صنعت، تجارت ،انرژی و معدن گرفته تا آموزش،کشاورزی، بانکداری و حمل‌ونقل است.

طبق آخرین اندازه‌گیری که توسط مرکز آمار ایران و با همکاری وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات صورت گرفته، سهم اقتصاد دیجیتال از تولید ناخالص داخلی کشور به ۷.۱۴ درصد رسیده است؛ شاخصی که نشان می دهد طی سه سال گذشته این سهم روند افزایشی داشته و بیانگر حرکت رو به جلوی اقتصاد دیجیتال در کشور است.

اما اقتصاد دیجیتال چیست؟

اقتصاد دیجیتال (Digital Economy) مجموعه‌ای از فعالیت‌های اقتصادی مبتنی بر فناوری‌های دیجیتال است که در آن فناوری‌های دیجیتال، اصلی‌ترین عامل ایجاد ارزش برای افراد، سازمان‌ها و جامعه است.

در عصر حاضر، با پیشرفت‌ تکنولوژی هایی همچون هوش مصنوعی و بلاک‌چین، اقتصاد دیجیتال تبدیل به یک عامل کلیدی در توسعه اقتصادی و ارتقای بهره‌وری در بخش‌های مختلف شده است.

در همین راستا احسان چیت ساز- معاون سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی توسعه فاوا و اقتصاد دیجیتال وزارت ارتباطات در گفت وگو با ایسنا، درباره آخرین اندازه‌گیری سهم اقتصاد دیجیتال در کشور گفت:برآورد ۱۴۰۴ آخر شهریور ماه می آید و فعلا همان عدد ۷.۱۴ درصد است.اقتصاد دیجیتال هر سال بر اساس صورت های مالی که در شرکت ها اتفاق افتاده، ارزیابی می شود و بر این اساس باید صورت های مالی منتشر شود.

وی تصریح کرد:آخرین صورت های مالی در پایان شهریور ماه منتشر می شود، لذا تا قبل از پایان شهریور نمی شود، آخرین رقم اقتصاد دیجیتال را ارائه کرد.

آخرین اندازه‌گیری اقتصاد دیجیتال فعلا همان عدد ۷.۱۴ درصد است و پس از انتشار صورت های مالی در پایان برج شهریور تازه ترین رقم اقتصاد دیجیتال اعلام خواهد شد.

چیت ساز پیش از این در یک گفت وگوی تلویزیونی اعلام کرده بود:سال ۱۴۰۰ سهم هسته اقتصاد دیجیتال حدود ۷.۹ درصد بود که اکنون به حدود ۷.۱۴ درصد رسیده است.البته این کاهش به معنای کوچک شدن این بخش نیست، بلکه نشان می‌دهد سایر لایه‌های اقتصاد دیجیتال با سرعت بیشتری رشد کرده‌اند. رشد سریع کسب‌وکارهای دیجیتال، شرکت‌های دانش‌بنیان و خدمات پلتفرمی باعث شده تقاضا برای خدمات دیجیتال از ظرفیت عرضه پیشی بگیرد و همین مسأله ضرورت توسعه جدی‌تر زیرساخت‌های ارتباطی کشور را دوچندان کرده است.

به گفته وی،شاخص سهم اقتصاد دیجیتال از تولید ناخالص داخلی در واقع شاخص آمادگی کشورها برای ورود به اقتصاد آینده است و هرچه این سهم بیشتر باشد، آن کشور آمادگی بیشتری برای بهره‌گیری از فناوری‌های نوظهور خواهد داشت.

آنطور که معاون سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی توسعه فاوا و اقتصاد دیجیتال می گوید: در آینده، مزیت رقابتی کشورها بیش از آنکه به منابع طبیعی و زیرزمینی وابسته باشد، به میزان دسترسی آنها به داده، ظرفیت پردازشی، توان هوش مصنوعی و میزان نفوذ اقتصاد دیجیتال در بخش‌های مختلف اقتصاد بستگی خواهد داشت.

یکی از کارکردهای اقتصاد دیجیتال این است که موجب تغییر در ساختار مشاغل و آموزش نیروی کار برای مشاغل جدید می‌شود، از این رو و با توجه به تحولات سریع در این حوزه، شناسایی زودهنگام مشاغل مرتبط با اقتصاد دیجیتال و ایجاد رسمیت برای آنها اهمیت بسزایی دارد.

محمدهادی زاهدی - رئیس هیأت‌مدیره انجمن ملی هوش مصنوعی ایران - اخیرا در نشست تخصصی «آینده اقتصاد دیجیتال ایران؛ از فناوری‌های نوظهور تا حکمرانی هوشمند» که در بیست‌ و نهمین نمایشگاه بین‌المللی الکامپ برگزار شد، رسیدن سهم اقتصاد رقومی به ۱۰ درصد را یکی از اهداف تعیین‌شده برای کشور از جمله هدفگذاری‌های برنامه هفتم توسعه عنوان کرد و تحقق این هدف را نیازمند برنامه‌ای فرابخشی و مجموعه‌ای از پروژه‌های پیشران ملی دانست.

وی، هوش مصنوعی را یکی از مهم ترین عوامل تغییر ساختار اقتصاد دیجیتال برشمرد وگفت: دنیا در حال عبور از مرحله اقتصاد مبتنی بر اتصال و پلتفرم به مرحله‌ای است که در آن داده و هوش مصنوعی به عوامل اصلی تولید ارزش تبدیل می‌شوند.در چنین اقتصادی،مزیت رقابتی تنها در داشتن زیرساخت دیجیتال نیست؛ بلکه در توانایی تبدیل داده به دانش، تصمیم و اقدام هوشمند است.

به گفته زاهدی، برآوردهای بین‌المللی ابعاد این تحول را نشان می‌دهد، به نحوی که برخی پایگاه‌ها و منابع تخصصی، اثرگذاری هوش مصنوعی بر اقتصاد جهانی تا سال ۲۰۳۰ را تا حدود ۱۵.۷ تریلیون دلار برآورد کرده و بخش قابل توجهی از این ارزش را ناشی از افزایش بهره‌وری و توسعه محصولات و خدمات جدید می‌دانند.

یکی از کارکردهای اقتصاد دیجیتال این است که موجب تغییر در ساختار مشاغل و آموزش نیروی کار برای مشاغل جدید می‌شود، از این رو و با توجه به تحولات سریع در این حوزه، شناسایی زودهنگام مشاغل مرتبط با اقتصاد دیجیتال و ایجاد رسمیت برای آنها اهمیت بسزایی دارد.

اقتصاد دیجیتال، مفهومی است که در دهه‌های اخیر به سرعت رشد کرده و تاثیرات عمیقی بر نحوه انجام کسب‌وکارها، تعاملات اقتصادی و زندگی روزمره انسان‌ها داشته است.این مفهوم نه تنها به استفاده از فناوری‌های دیجیتال در فعالیت‌های اقتصادی اشاره دارد، بلکه تغییرات اساسی در فرآیندهای تولید، تبادل اطلاعات و ایجاد ارزش اقتصادی را نیز شامل می‌شود.

در حال حاضر اقتصاد دیجیتال با به‌کارگیری ابزارهای دیجیتال نظیر اینترنت، دستگاه‌های هوشمند و فناوری‌های نوین مانند بلاکچین، اینترنت اشیا، فضای ذخیره‌سازی و محاسبات ابری و هوش مصنوعی رویه‌های مرسوم را متحول ساخته است.

درعین حال فیبرنوری و 5G ستون فقرات اقتصاد دیجیتال هستند. وظیفه دولت، ایجاد بسترهای لازم برای توسعه اقتصاد دیجیتال است و در این مسیر، توسعه شبکه فیبرنوری منازل و کسب‌وکارها از مهم‌ترین پروژه‌هایی است که دولت با سرعت در دستور کار دارد.

اجرای این پروژه از اهداف تعیین شده در برنامه هفتم توسعه جلوتر است و پیش بینی می شود تا پایان برنامه هفتم، پوشش ۲۰ میلیون خانوار با شبکه فیبرنوری محقق شود. 

به اعتقاد کارشناسان،یکی از مهم‌ترین عوامل رشد اقتصاد دیجیتال، آمادگی جامعه برای پذیرش فناوری است.خوشبختانه ایران از جمله کشورهایی است که به واسطه توسعه اینترنت پهن‌باند و استقبال مردم، اکوسیستم اقتصاد دیجیتال در آن با سرعت قابل توجهی شکل گرفته است. 

به زعم آنها یک اقتصاد دیجیتال سالم به یک شبکه ملی اطلاعات قدرتمند برای تداوم خدمات حیاتی و اتصال پایدار و با کیفیت به اینترنت جهانی برای رشد، نوآوری و تعامل اقتصادی با جهان نیاز دارد. 

به گزارش ایسنا، با توجه به توسعه روز افزون تکنولوژی ها و فناوری های اطلاعاتی، اقتصاد دیجیتال دیگر یک بخش اقتصادی محسوب نمی‌شود، بلکه سیستم‌ عامل اقتصاد کشورهاست.امروزه هر صنعتی که دیجیتالی نشود، توان رقابت خود را از دست می‌دهد و بهره‌وری آن کاهش پیدا می‌کند، در نتیجه سهم کمتری از تولید ناخالص داخلی خواهد داشت.

انتهای پیام