شنبه ۲۱ شهریور ۱۴۰۵ | ۲۳:۱۱
منبع: روابط عمومی برنامه
برای روز سینما ؛ «صدا ، دوربین، حرکت»

برای روز سینما ؛ «صدا ، دوربین، حرکت»

۲۱ شهریور ماه روز سینما، بهانه‌ای شد تا پیام‌های مخابره شود.

به گزارش ایسنا، در این بسته خبری بر پیام های مخابره شده برای روز سینما مروری داریم.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیامی به مناسبت روز ملی سینما، گفت: سینمای ایران برای تداوم و بالندگی، بیش از هر چیز به حفظ و تقویت پیوند خود با مردم نیاز دارد؛ به آثاری که تنوع نسل‌ها، سلیقه‌ها و نیازهای جامعه را به رسمیت بشناسند، برای مخاطب حق انتخاب قائل شوند و سهمی شایسته در شادی، نشاط، همبستگی و امید اجتماعی داشته باشند.

متن پیام سیدعباس صالحی به شرح زیر است:

"روز ملی سینما، پاسداشت یکی از فراگیرترین و اثرگذارترین جلوه‌های فرهنگ و هنر معاصر  است؛ هنری که در پیوندی مستقیم با زندگی مردم، هم مجالی برای شادی و فراغت فراهم می‌آورد و هم می‌تواند حامل اندیشه، عاطفه و شریف‌ترین معانی انسانی باشد.

قدرت سینما نیز از همین نسبت با مردم آغاز می‌شود. سینما، پیش از آنکه بخواهد سخنی را به مخاطب منتقل کند، باید بتواند او را با خود همراه سازد؛ قصه‌ای برای شنیدن، شخصیتی برای همدلی و جهانی برای تجربه کردن پیش روی او بگذارد.

باید تاکید کرد که سینمای ایران برای تداوم و بالندگی، بیش از هر چیز به حفظ و تقویت پیوند خود با مردم نیاز دارد؛ به آثاری که تنوع نسل‌ها، سلیقه‌ها و نیازهای جامعه را به رسمیت بشناسند، برای مخاطب حق انتخاب قائل شوند و سهمی شایسته در شادی، نشاط، همبستگی و امید اجتماعی داشته باشند.

در سالی که بر مردم ایران گذشت، به‌ویژه از روزهای پرفراز و نشیب جنگ ۱۲‌روزه تا روزهای پرالتهاب جنگ رمضان با دشمن بیگانه، جلوه‌هایی ارجمند از شجاعت، ایثار، نوع‌دوستی و دلبستگی به میهن آشکار شد؛ ارزش‌هایی که در متن زندگی مردم معنا یافتند و از آزمونی دشوار، سربلند بیرون آمدند. سینما می‌تواند این تجربه انسانی را از سطح واقعه فراتر ببرد و با زبان قصه، شخصیت و تصویر، به اثری ماندگار بدل سازد.

این ظرفیت، محدود به مخاطب داخلی نیست. سینمای ایران، با پشتوانه فرهنگی و اعتبار بین‌المللی خود، می‌تواند روایتگر وجوهی از انسان و جامعه ایرانی باشد که جهان کمتر مجال شناخت آنها را یافته است.

امیدوارم سینمای ایران در سال پیش رو، بیش از گذشته با مردم همراه باشد؛ به شادی و امید جامعه یاری رساند و در همان حال، مفاهیم بلند انسانی و فرهنگی برخاسته از تجربه مردم این سرزمین را با زبان اثرگذار هنر، در ایران و جهان بازتاب دهد.

روز ملی سینما را به همه هنرمندان و دست‌اندرکاران این عرصه و به مردمی که حضور و انتخاب آنان به سینما حیات می‌بخشد، صمیمانه تبریک می‌گویم."


سینمای ایران بیش از هر زمان دیگر نیازمند بازنگری است

انجمن منتقدان و نویسندگان آثار سینمایی ایران به مناسبت روز ملی سینما بیانیه‌ای منتشر و بر فاصله نگرفتن سینما از جامعه، تغییر مخاطب، ضرورت بازنگری و گفت‌وگوی جدی درباره آینده سینما تأکید کرد.


در متن بیانیه انجمن منتقدان و نویسندگان آثار سینمایی ایران به مناسبت روز ملی سینما آمده است:

«به نام خالق زیبایی

بیانیه انجمن منتقدان ونویسندگان آثار سینمایی ایران به مناسبت روز ملی سینما

روز ملی سینما، فرصتی است برای پاسداشت هنری که بیش از یک قرن با زندگی، خاطرات، دغدغه‌ها و آرزوهای جامعه ایرانی پیوند خورده است؛ هنری که نه‌تنها روایتگر بخشی از تاریخ و فرهنگ این سرزمین بوده، بلکه در بسیاری از بزنگاه‌ها، زبان گفت‌وگوی جامعه با خود نیز شده است.

با این حال، روز ملی سینما تنها مجالی برای بزرگداشت گذشته نیست؛ می‌تواند فرصتی برای تأمل جدی درباره وضعیت امروز و آینده سینمای ایران و نسبت آن با جامعه‌ای باشد که با سرعتی چشمگیر در حال تغییر است.

سینما زمانی می‌تواند نقش واقعی و اثرگذار خود را در فرهنگ و جامعه ایفا کند که بتواند تحولات پیرامون خود را ببیند، آنها را بشناسد و با زبان هنر روایت کند. جامعه ایران در سال‌های اخیر دستخوش تغییرات عمیق اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و نسلی شده و مخاطب امروز نیز دیگر همان مخاطب گذشته نیست. تجربه زیسته، ذائقه، شیوه مواجهه با آثار، الگوهای مصرف فرهنگی و حتی انتظار مخاطب از سینما تغییر کرده است.

از این رو، سینمای ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازنگری در شیوه‌های تولید، انتخاب موضوع، الگوهای روایت، سیاست‌گذاری، نظام اکران و شیوه‌های ارتباط با مخاطب است. این بازنگری به معنای نفی گذشته و نادیده گرفتن تجربه‌های ارزشمند سینمای ایران نیست، بلکه به معنای بازتعریف و به‌روز کردن آن تجربه‌ها برای ساختن آینده‌ای است که بتواند با انسان امروز ارتباط برقرار کند.

سینمایی که جامعه خود را نبیند، به‌تدریج از جامعه فاصله خواهد گرفت و سینمایی که مخاطب خود را نشنود، دیر یا زود بخشی از قدرت اثرگذاری فرهنگی خود را از دست خواهد داد.

انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران، ضمن پاسداشت سینمای ایران و همه کسانی که در شکل‌گیری و تداوم این میراث فرهنگی نقش داشته‌اند، بر ضرورت شکل‌گیری گفت‌وگویی جدی، مستمر و مسئولانه میان سینماگران، سیاست‌گذاران، منتقدان، نویسندگان و مخاطبان تأکید می‌کند؛ گفت‌وگویی برای یافتن راه‌های تازه، عبور از تکرار، تقویت خلاقیت و ساختن سینمایی زنده، مستقل، خلاق، مسئول و هم‌سخن با جامعه امروز ایران.

روز ملی سینما مبارک…

به امید سینمایی که نه از جامعه عقب بماند و نه از پرسش‌های انسان امروز فاصله بگیرد؛ سینمایی که ببیند، بشنود و همچنان بتواند با مردم خود گفت‌وگو کند.

انجمن منتقدان و نویسندگان آثار سینمایی ایران»
 

پیام تبریک اداره‌کل هنرهای نمایشی به مناسبت روز ملی سینما

به مناسبت ۲۱ شهریورماه، روز ملی سینما، اداره‌کل هنرهای نمایشی این روز را به همه هنرمندان و فعالان سینمای ایران تبریک گفت.

به گزارش روابط عمومی اداره‌کل هنرهای نمایشی، در متن این پیام آمده است:
«سینما، روایتگر تصویر و رؤیاهای یک ملت بزرگ است؛ هنری که در مسیر بالندگی خود، همواره از سرچشمه‌های هنرهای نمایشی بهره برده و تئاتر، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین خاستگاه‌های آن، نقشی انکارناپذیر در شکل‌گیری و ارتقای سینمای ایران داشته است.

تئاتر نیز با پرورش اندیشه، تخیل، انضباط حرفه‌ای و مهارت‌های بنیادین بازیگری، همواره در کنار سینما، یکی از مهم‌ترین بسترهای رشد و بالندگی هنر ایران‌زمین بوده است.

روز ملی سینما، فرصتی است برای پاسداشت همه هنرمندانی که با عشق و خلاقیت، چراغ سینمای ایران را روشن نگه داشته‌اند و نیز یادآوری پیوند عمیق و دیرینه تئاتر و سینما؛ پیوندی که حاصل آن، غنای فرهنگ و هنر ملی ایران است.

اداره‌کل هنرهای نمایشی، ضمن گرامیداشت روز ملی سینما، این روز را به همه سینماگران و خانواده بزرگ سینمای ایران تبریک می‌گوید و برای سینمای ملی ایران، سربلندی، پویایی، بالندگی و درخشش روزافزون آرزو دارد.

سینما آیینه ایران ۱۴۰۴
همچنین محمد حمیدی مقدم مدیر عامل مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی در پیامی ضمن تبریک روز ملی سینما تاکید کرد: سینمای ایران با توجه به وقایع یک سال گذشته و اهمیت تاریخی این رخدادها مسئولیتی سترگ دارد.

در پیام محمد حمیدی مقدم نوشته شده است: روز ملی سینما، بهانه‌ای برای به یادآوردن خاطرات و افتخارهایی است که سینمای ایران برای مردم و هنر این سرزمین خلق کرده است.

در یک سال گذشته، آنچه بر ایران عزیز، مردم دوست داشتنی و هنر سرزمین‌مان گذشته، مطلعی از تاریخ است که نمی‌توان به سادگی از آن عبور کرد. سینمای مستند به واسطه ماهیت و کارکردش، بیش از سینمای داستانی متعهد و موظف است تا آنچه در این یک سال پرحادثه، تجربه کرده‌ایم، ثبت و بیش از آن به معرض تماشای جهانیان بگذارد.

ایران امروز، در جنگی هویتی می‌کوشد جایگاه تاریخی خود را بازیابد و از هنر و فرهنگ برای مرمت زخم‌ها و آسیب‌ها بهره ببرد.

در روز ملی سینما این نکته را به یاد بیاوریم که به فرهنگ، هنر و تاریخ ایران زمین چشم طمع دوخته شده است، سینما و رسانه‌ها، موظفند انعکاس صدای ایران و مردمش در جهانی باشد که صاحبان قدرت و سرمایه در آن می‌کوشند، واقعیت را به مسلخ ببرند. این مقاومت، پایداری و ایستادگی بر آرمان‌ها، گنجینه‎‌ای است که نباید در گذر زمان از دست برود.

در روزگار انحصار تولید و پخش توسط نظام تک قطبی، راه خروج از بن‌بست ایجاد شبکه و تولید بومی و ایرانی با نگاه به مخاطب عمومی جهانی است. امید که این مسیر را با درایت و دوراندیشی آغاز کنیم و به انجام برسانیم. روز ملی سینما فرخنده باد.

پیام مدیر عامل موزه سینمای ایران به بهانه روز ملی سینما
فاطمه محمدی مدیر عامل موزه سینمای ایران در پیامی روز ملی سینما را تبریک گفت.در متن این پیام آمده است:
موزه؛ جایی که زمان دیزالو می‌شود…
بعد از نمایش نسخه‌ی بازسازی‌شده‌ی «ستارخان» در موزه سینما، یکی از اهالی سینما جمله‌ای گفت که ساده بود، اما ساده از ذهن عبور نمی‌کرد:
«ما با آثار بزرگان سینما، عاشق سینما شدیم.»
گاهی سه کلمه برای ساختن یک جهان کافی است:بزرگ. عشق. سینما.
گاهی ذهن، خودش بلد است باقی جمله را حذف کند؛ ابتدای آن را کنار بزند، میانه‌اش را فراموش کند و میان همین سه کلمه، قصه‌ای بسازد از آدم‌هایی که دیگر نیستند، فیلم‌هایی که هنوز هستند و نسلی که روزی با دیدن آنها، تصمیم گرفت سینما را دوست داشته باشد.
شاید کار موزه نیز همین باشد؛
حذف فاصله‌ها.
فاصله‌ی میان دیروز و امروز؛میان آنهایی که سینما را ساختند و آنهایی که امروز ادامه‌اش می‌دهند؛میان خاطره و واقعیت؛میان آنچه بوده‌ایم و آنچه می‌توانیم باشیم.
شهر، فقط آن چیزی نیست که امروز در آن زندگی می‌کنیم.شهر، آن چیزی هم هست که پیش از ما در آن زندگی شده است.
شهرهای بزرگ لزوماً متروپولیتن نیستند.بلندی ساختمان‌ها، پهنای خیابان‌ها و تعداد آدم‌ها، شهر را بزرگ نمی‌کند.
شهر وقتی بزرگ می‌شود که حافظه داشته باشد؛ و مهم‌تر از آن، حافظه‌اش را به شهروندانش پس بدهد.
شهر بی‌حافظه، هرقدر هم بزرگ باشد، فقط مجموعه‌ای از ساختمان‌هاست.
و موزه‌ها، حافظه‌ی زنده‌ی شهرند.
موزه، انبار گذشته نیست.
گذشته را در قفس نمی‌گذارد تا فقط تماشا شود؛ آن را به زمان حال می‌آورد تا دوباره خوانده شود.
موزه جایی است که زمان در آن متوقف نمی‌شود؛ دیزالو می‌شود.
یک شهر بدون موزه، شبیه خانواده‌ای است که هیچ آلبوم خانوادگی ندارد؛ خانواده‌ای که همه‌ی اعضایش کنار هم نشسته‌اند، اما هیچ‌کس تصویر جوانی دیگری را به یاد نمی‌آورد.
یک عکس قدیمی، فقط یک عکس نیست.
یک پوستر، فقط یک پوستر نیست.
یک فیلم قدیمی، فقط یک فیلم نیست.
هرکدام تکه‌ای از حافظه‌ی ما هستند.
گاهی یک قاب سینمایی می‌تواند بیش از ده‌ها کتاب، حال‌وهوای یک دوره را به یادمان بیاورد؛ آدم‌هایی را که زمانی جوان بودند، خیابان‌هایی را که دیگر آن خیابان‌ها نیستند و رؤیاهایی را که نسلی با آنها زندگی کرده است.
به همین دلیل، موزه سینما را نمی‌توان فقط موزه‌ی یک صنعت دانست.
موزه سینما، بخشی از تجربه‌ی زیسته‌ی ایرانیان و حافظه‌ی عاطفی آنهاست.
جایی که یک جوان امروز می‌تواند روبه‌روی تصویری از سینمای دیروز بایستد و برای نخستین‌بار بفهمد پیش از او نیز آدم‌هایی بوده‌اند که سینما را دوست داشته‌اند، برایش جنگیده‌اند، از آن زخم خورده‌اند و برایش رؤیا ساخته‌اند.
و شاید همان‌جا، کسی که سال‌ها پیش با همان فیلم‌ها زندگی کرده، در یک قاب قدیمی، ناگهان جوانی خودش را پیدا کند.
موزه گاهی آدم را به جایی می‌برد که سال‌هاست دیگر وجود ندارد.
این اتفاق کوچکی نیست.
شاید جامعه‌ی امروز ما بیش از هر چیز به همین مواجهه با خاطره نیاز دارد.
جامعه‌ای که خاطرات مشترکش را از دست بدهد، آرام‌آرام از «ما» فاصله می‌گیرد و به مجموعه‌ای از «من»های پراکنده تبدیل می‌شود؛ آدم‌هایی که کنار هم زندگی می‌کنند، اما دیگر چیزی برای به یاد آوردن با یکدیگر ندارند.
موزه‌ها می‌توانند یکی از مکان‌های بازسازی این «ما» باشند؛ نه با تحمیل یک روایت واحد، بلکه با کنار هم نشاندن روایت‌های مختلف، تصویرها، صداها، آدم‌ها و تجربه‌های متفاوت.
چون حافظه، یک صدا ندارد.
حافظه، ارکستر صداهای یک ملت است؛ بعضی صداها شنیده شده‌اند و بعضی هنوز در سکوتِ اشیا زندگی می‌کنند.
و سینما چه گنجینه‌ی عجیبی از این صداهاست.
در روز ملی سینما، شاید پرسش اصلی فقط این نباشد که امروز چه فیلمی می‌سازیم.
پرسش مهم‌تر این است:
از امروزِ سینمای ما، چه چیزی قرار است فردا به یاد آورده شود؟
چه تصویری؟چه نامی؟چه فیلمی؟
چه صدایی؟چه رؤیایی؟
آیندگان فقط فیلم‌های ما را نخواهند دید؛روایت ما از خودمان را خواهند خواند.
و اینجاست که موزه اهمیت پیدا می‌کند.
موزه، جایی نیست که گذشته در آن نشسته باشد و به آینده نگاه کند.
شاید موزه، تنها جایی باشد که گذشته در آن پیر نمی‌شود؛هر بار که کسی آن را
می‌بیند،گذشته دوباره متولد می‌شود.
موزه جایی است که گذشته، در حال محو می‌شود و آینده از دل این محوشدن شکل می‌گیرد.
شاید به همین دلیل، موزه سینما فقط یک ساختمان نیست؛یک ایستگاه زمانی است.
ایستگاهی که گذشته در آن پیاده می‌شود، حال سوار می‌شود و آینده، از میان خاطرات ما عبور می‌کند.
اگر حافظه‌ی سینما را حفظ نکنیم، ممکن است فیلم‌های تازه بسازیم، اما چیزی برای گفتن به آیندگان نداشته باشیم.
سینما فقط آن چیزی نیست که می‌سازیم؛آن چیزی هم هست که نمی‌گذاریم فراموش شود.
روز ملی سینما مبارک.
 

همچنین طبق اعلام سینماشهر هم‌زمان با روز ملی سینما؛ پرمخاطب‌ترین هفته سال جاری سینمای ایران رقم خورد
 

بیست و پنجمین هفته از سال جاری در حالی با ثبت ۴۸۵ هزار مخاطب و فروش بیش از ۵۳ میلیارد تومان سپری شد که هم‌زمان با فرارسیدن روز ملی سینما، پرمخاطب‌ترین هفته سینمای ایران از ابتدای سال نیز رقم خورد.
 
به گزارش روابط عمومی سینماشهر، در حالی بیست و پنجمین هفته از سال جاری در بازه شنبه ۱۴ الی پایان روز جمعه ۲۰ شهریور سپری شد که هم‌زمان با فرارسیدن روز ملی سینما، سینماهای سراسر کشور با ثبت ۴۸۵ هزار و ۷۱۲ مخاطب، عنوان پرمخاطب‌ترین هفته از ابتدای سال را به خود اختصاص داد. همچنین در این بازه زمانی گیشه سالن‌ها نیز با توجه به نیم‌بها شدن قیمت بلیت در روز جمعه به فروشی معادل ۵۳ میلیارد و ۱۶۶ میلیون تومان دست یافتند.
 
پردیس سینمایی کوروش با ۲۳ هزار و ۲۰۵ مخاطب و رشد ۱۰ درصدی مخاطب در صدر پرمخاطب‌ترین پردیس سینمایی کشور قرار گرفت. پردیس سینمایی ایران مال با ۱۹ هزار و ۶۶۸ مخاطب و رشد ۶ درصدی، پردیس سینمایی هدیش با ۱۲ هزار و ۴۳ مخاطب و رشد ۹ درصدی، پردیس سینمایی چارسو با ۱۱ هزار و ۲۶۴ مخاطب و رشد ۸۳ درصدی و پردیس سینمایی آزادی با ۱۱ هزار ۶۴ مخاطب و رشد ۱۰ درصد نیز به ترتیب در رتبه‌های بعدی پنج پردیس سینمایی پرمخاطب هفته گذشته معرفی شدند.
 
فیلم استخر به کارگردانی سروش صحت با ۱۱۱ هزار و ۶۰۴ مخاطب ، زنده شور به کارگردانی کاظم دانشی با ۱۱۱ هزار و ۴۷۰ مخاطب، اسکورت به کارگردانی یوسف حاتمی کیا با ۱۰۳ هزار و ۵۱۸ مخاطب ، انیمیشن سفینه نجات به کارگردانی هادی محمدیان با ۷۲ هزار و ۲۱۶ مخاطب و ناپلئون در باغ زرده آلو به کارگردانی حامد محمدی با ۴۳ هزار و ۴۸۹ مخاطب نیز در فهرست پنج فیلم پر مخاطب هفته گذشته قرار گرفتند.
 
لازم به توضیح است با احتساب ۴۸۵ هزار مخاطب در هفته بیست و پنجم و از ۱۷ مرداد در قالب هفته بیست و یکم (۱۷ الی ۲۳ مرداد) با ۲۵۱ هزار مخاطب، هفته بیست و دوم (۲۴ الی ۳۰ مرداد) با ۳۲۸ هزار مخاطب، هفته بیست و سوم (۳۱ مرداد الی ۶ شهریور) با ۳۵۲ هزار مخاطب و هفته بیست و چهارم (۷ الی ۱۳ شهریور) با ۳۹۹ هزار مخاطب، نمودار رشد مخاطب در سینمای ایران طی ۵ هفته متوالی  روند افزایشی داشته است.

امروز سازمان سینمایی هم با انتشار تیزری از صحنه‌های ماندگار سینمای ایران، این روزها را تبریک گفت.

به مناسبت روز سینما مطالب ویژه ایسنا را در لینک‌های زیر بخوانید:

عسگرپور: اتفاقا نفوذی‌ها موهایشان زرد نبود!

از واکنش به برخی دیوارنویسی‌ها تا نام‌گذاری‌هایی به نام تقوایی و بیضایی

نمی‌خواهیم چهره بازیگر را نابود کنیم!

هشداری برای «نگاه‌های پیمانکارانه در سینما»

ای کاش رئیس‌جمهور تابلوی این هنرمند را بخرد

یک واکنش به اظهارات اخیر عسگرپور

زیر و بم سینماسازی و ماجرای یک مطالبه جدی مردم

انتهای پیام