به گزارش ایسنا، پرونده برخی پروژههای مسکن مهر پردیس پس از حدود ۱۴ سال همچنان با مشکلاتی مانند تکمیل نشدن زیرساختها، نبود انشعابات و بلاتکلیفی پیمانکار مواجه است. در این شرایط شماری از مالکان پروژه ۳۱۲ واحدی فاز ۸ شهر جدید پردیس، پس از توقف مجدد طرح، با مراجعه به وزارت راه و شهرسازی خواستار تعیین تکلیف پروژه خود شدند.
مالکان میگویند در پی گردهمایی ۱۷ خرداد امسال مقابل سازمان بازرسی و وعدههای دادهشده از سوی مسئولان شرکت عمران برای ارائه برنامه زمانبندی و تکمیل واحدها، هنوز قرارداد پیمانکار نهایی نشده و همین مسئله، روند تأمین اعتبار و ادامه عملیات اجرایی را با ابهام مواجه کرده است.
از وعده تکمیل تا مراجعه مالکان به وزارت راه
اعتراض مالکان پروژه ایمنسازان عرش (کیادژ پرشین سابق) در فاز ۸ پردیس، در شرایطی وارد مرحله جدیدی شده که به گفته آنان، پس از گذشت حدود سه ماه از پیگیریهای قبلی، گردهمایی مقابل سازمان بازرسی کل کشور و برگزاری جلسات با مدیرعامل شرکت عمران شهر جدید پردیس، نتیجه ملموسی در خصوص تعیین تکلیف پروژه حاصل نشده است.
بر اساس اظهارات نمایندگان مالکان، حدود ۱۲۰ نفر از اعضای این پروژه در حال حاضر پیگیر موضوع هستند و نزدیک به ۵۰ نفر از آنان برای طرح مستقیم مشکلات به وزارت راه و شهرسازی مراجعه کردهاند.
نمایندگان مالکان در این جلسه، مهمترین مشکل فعلی پروژه را بلاتکلیفی قرارداد پیمانکار عنوان کردهاند. به گفته آنان، تا زمانی که قرارداد پیمانکار نهایی و امضا نشود، امکان تزریق مؤثر منابع مالی و برنامهریزی مشخص برای ادامه عملیات ساختمانی نیز با مشکل مواجه خواهد بود. این وضعیت در حالی است که مالکان انتظار داشتند پس از وعدههای قبلی مسئولان شرکت عمران، پیمانکار برنامه زمانبندی مشخصی برای تکمیل و تحویل واحدها ارائه کند.
پروژهای که هنوز با «۴۸ واحد آماده تحویل» فاصله دارد
یکی از نکات قابل تأمل در این پرونده، ارسال پیامک از سوی شرکت عمران پردیس برای ۴۸ واحد عنوانشده بهعنوان واحدهای قابل تحویل است؛ اما مالکان میگویند این واحدها حتی در صورت تحویل، با مجموعهای از نواقص زیرساختی مواجهاند. به گفته آنان، مشکلاتی از جمله آسانسور، کناف راهروها، پارکینگ، انباری و انشعابات همچنان در این واحدها وجود دارد.
گاز؛ حلقهای که هنوز وصل نشده است
در میان مشکلات مطرحشده، موضوع انشعاب گاز اهمیت ویژهای دارد؛ چراکه حتی واحدی که از نظر سازه و بخش عمده عملیات ساختمانی تکمیل شده باشد، بدون گاز عملاً با محدودیت جدی برای سکونت مواجه است. مالکان میگویند یکی از موانع موجود، در اختیار بودن نقشههای مربوط به گاز در دست پیمانکار قبلی است و به گفته آنان، نقشهها هنوز در اختیار شرکت گاز قرار نگرفته است. نتیجه این وضعیت، به گفته نمایندگان مالکان، آن است که هیچیک از ۴۸ واحدی که برای تحویل اعلام شدهاند، تاکنون موفق به دریافت انشعاب گاز نشدهاند.
حتی یکی از مالکان، به دلیل مشکلات جدی در تأمین مسکن، به گفته معترضان در واحد خود ساکن شده اما بدون دسترسی به گاز، زندگی میکند. این اتفاق بهخوبی نشان میدهد که مسئله پروژه صرفاً «درصد پیشرفت فیزیکی» نیست؛ بلکه فاصله میان ساختمان نیمهتمام و خانه قابل سکونت همچنان یکی از چالشهای اصلی این پروژههاست.
اختلاف بر سر میزان پیشرفت پروژه
یکی دیگر از موضوعات مطرحشده در جلسه مالکان با مسئولان، میزان واقعی پیشرفت پروژه است. بر اساس اظهارات مالکان، پیمانکار در این جلسه اعلام کرده که پیشرفت پروژه در بخشهای مختلف بین حدود ۶۴ تا ۸۵ درصد قرار دارد و میانگین یا وضعیت کلی پروژه حدود ۷۵ درصد عنوان شده است.
با این حال، مالکان نسبت به سرعت پیشرفت عملیات انتقاد دارند و میگویند طی حدود شش ماه اخیر، پیشرفت پروژه بسیار محدود بوده است. طبق روایت آنان، پیمانکار در تماس تلفنی که در جریان جلسه با مسئولان برقرار شد، از پیشرفت حدود چهار درصدی در این مدت سخن گفته و این میزان پیشرفت نیز عمدتاً به عملیات سفیدکاری در برخی قسمتها مربوط بوده است.
شرکت عمران: ۴۸ واحد تحویل شده و تحویل ۴۸ واحد دیگر در راه است
در تماس خبرنگار ایسنا با شرکت عمران شهر جدید پردیس، روابط عمومی این شرکت با تشریح آخرین وضعیت پروژه ۳۱۲ واحدی، از پیشرفت قابل توجه این پروژه طی ماههای اخیر و برنامهریزی برای تحویل ۴۸ واحد دیگر در یک تا یکونیم ماه آینده خبر داد.
بر اساس این توضیحات، پروژه مذکور در مجموع شامل ۳۱۲ واحد در ۳۹ بلوک هشتواحدی است که پیش از واگذاری به پیمانکار جدید، حدود ۷۵ درصد پیشرفت فیزیکی داشت. با توجه به شرایط پروژه و درخواست متقاضیان، این پروژه در بهمنماه سال گذشته به شرکت ایمنسازان عرش واگذار شد تا عملیات تکمیل و تحویل واحدها با سرعت بیشتری دنبال شود.
طبق اعلام روابط عمومی عمران پردیس، از زمان واگذاری پروژه به شرکت ایمنسازان عرش، تاکنون ۴۸ واحد در قالب ۶ بلوک به مرحله تحویل رسیده است. البته عملیات محوطهسازی این بخش همچنان در اختیار پیمانکار قبلی قرار دارد. بر اساس برنامه اعلامشده، ۶ بلوک دیگر نیز در یک تا یکونیم ماه آینده آماده تحویل خواهد شد که با تحقق این برنامه، تعداد واحدهای تحویلی پروژه به حدود ۹۶ واحد خواهد رسید. طی حدود دو ماه اخیر، عملیات اجرایی پروژه با قدرت و سرعت بیشتری در حال انجام است و در این مدت حدود ۲.۵ تا ۳ درصد به پیشرفت فیزیکی پروژه اضافه شده است.
تأمین ۹ آسانسور برای پروژه
روابط عمومی شرکت عمران شهر جدید پردیس همچنین اعلام کرد یکی دیگر از اقدامات انجامشده برای تسریع در تکمیل پروژه، تأمین تجهیزات آسانسور است. شرکت عمران شهر جدید پردیس تاکنون حدود ۹ دستگاه آسانسور در اختیار شرکت ایمنسازان قرار داده و عملیات نصب آنها نیز در حال انجام است. بر این اساس، قرار است آسانسورها در بلوکهایی که در مراحل بعدی آماده تحویل میشوند، نصب و بهرهبرداری شوند تا واحدها با تکمیل تجهیزات مورد نیاز در اختیار متقاضیان قرار گیرند.
وعده پیگیری یکهفتهای وزارت راه
از سوی دیگر پیگیری مالکان در وزارت راه و شهرسازی به طرح مستقیم موضوع با برخی مسئولان منجر شده است. نمایندگان مالکان اعلام کردهاند که در جلسهای با حضور رئیس میز خدمت وزارت راه و شهرسازی، معاون توسعه مسکن شرکت عمران شهرهای جدید و معاون بازرسی وزارت راه، مشکلات پروژه تشریح شده است.
به گفته مالکان، معاون توسعه مسکن شرکت عمران شهرهای جدید اعلام کرده که موضوع امضای قرارداد پیمانکار را شخصاً پیگیری میکند و قرار است در مدت یک هفته، نتیجه پیگیریها درباره قرارداد از شرکت عمران دریافت شود. همچنین اعلام شده که جلسهای با مدیرعامل شرکت عمران شهر جدید پردیس برای بررسی موضوع برگزار خواهد شد و مالکان نیز موظف شدهاند روند پیشرفت کار را بهصورت هفتگی گزارش کنند.
معاون بازرسی وزارت راه نیز در جریان جلسه، بهصورت مستقیم با سرپرست پروژه تماس گرفته و درباره مشکلات پیمانکار، از جمله نبود قرارداد و منابع مالی، گفتوگو کرده است.
گره اصلی؛ «مسکن» یا «پروژه ساختمانی»؟
پرونده این پروژه یک بار دیگر پرسش قدیمی درباره مسکن مهر پردیس که از سال ۱۳۸۹ آغاز شده را مطرح میکند: چه زمانی یک پروژه ساختمانی را میتوان واقعاً مسکن نامید؟ اگر معیار تنها تعداد واحدهای تعریفشده یا درصد پیشرفت فیزیکی باشد، ممکن است پروژهای ۷۵ یا حتی ۸۰ درصد پیشرفت داشته باشد؛ اما برای خانوادهای که سالهاست آورده خود را پرداخت کرده و در انتظار تحویل خانه است، واحدی که آسانسور، گاز یا سایر زیرساختهای ضروری را ندارد، هنوز «خانه قابل سکونت» نیست.
به همین دلیل، تجربه پروژه ایمنسازان عرش نشان میدهد که فاصله میان پیشرفت فیزیکی و قابلیت سکونت میتواند یکی از مهمترین شاخصها برای ارزیابی عملکرد پروژههای مسکن حمایتی باشد. از سوی دیگر، بلاتکلیفی قرارداد پیمانکار نیز اگر صحت داشته باشد، نشاندهنده زنجیرهای از مشکلات است که از قرارداد و تأمین منابع آغاز شده و در نهایت خود را در تأخیر عملیات اجرایی، کاهش اعتماد مالکان و افزایش هزینههای خانوارها نشان میدهد. پ
۱۴ سال انتظار برای یک برنامه زمانبندی روشن
اعتراض دوباره مالکان فاز ۸ پردیس را نمیتوان صرفاً یک مطالبه موردی برای تحویل چند واحد دانست. این پرونده نمونهای از چالش بزرگتر مسکن مهر پردیس است؛ پروژههایی که بخشی از آنها پس از سالها همچنان با تکمیل ساختمان، تأمین خدمات و زیرساخت و تعیین تکلیف پیمانکار دستوپنجه نرم میکنند.
اکنون مطالبه اصلی مالکان پروژه ایمنسازان عرش بیش از آنکه یک وعده جدید باشد، یک برنامه زمانبندی روشن، قرارداد مشخص پیمانکار، تأمین منابع و تعیین تکلیف زیرساختها است. اگر قرار باشد پس از ۱۴ سال همچنان زمان تحویل واحدها در هالهای از ابهام باقی بماند، اعلام درصد پیشرفت فیزیکی بهتنهایی نمیتواند پاسخگوی خانوادههایی باشد که سالهاست هزینه مسکن خود را پرداختهاند اما هنوز از یک خانه کامل و قابل سکونت برخوردار نشدهاند.
انتهای پیام
