سید مجتبی حورایی در گفتوگو با ایسنا، اظهار کرد: امروزه شاهد اعتیاد نوجوانان به شبکههای اجتماعی هستیم که منجر به فاصلهگیری آنها از کانون خانواده شده است؛ فضایی که گاه با القای خشونت و اضطراب، روابط والدین و فرزندان را دچار چالشهای جدی میکند.
وی با بیان اینکه چالش والدین و فرزندان بر سر قاعدهمندی استفاده از فضای مجازی است، افزود: این مسئله در واقع از رها کردن فرزندان ناشی میشود. این رها شدگی منجر به اعتیاد عمدی نوجوانان به فضای مجازی شده است؛ وضعیتی که پیامدهای دشواری از جمله بیمیلی به تحصیل، کاهش مشارکت در فعالیتهای خانوادگی و عدم پذیرش مسئولیت پذیری در زندگی را به همراه دارد.
هیجان مجازی و خردی که در خانه گم میشود
این روانشناس با اشاره به اینکه رسانههای اجتماعی ذاتاً بر بستر هیجان و احساس بنا شدهاند و حضور نوجوانان در این فضا، قدرت تحلیل و اتخاذ تصمیم در کانون خانواده را از آنها سلب میکند، عنوان کرد: خردورزی و تصمیمگیری صحیح، تنها در سایه معاشرت با اعضای خانواده و مطالعه حاصل میشود، نه صرفاً دنبال کردن محتواهای هیجانی.
حورایی تصریح کرد: از این رو، والدین باید زمان بیشتری را صرف گفتوگو با فرزندان خود کنند، زمانی که معاشرت میان اعضای خانواده کاهش یابد، بستر برای بروز اختلافات و سوءظن فراهم میشود؛ چرا که انسان دارای نیازهای عاطفی بنیادینی است که تنها در بستر تعاملات سالم و مستقیم امکان پاسخدهی است.
وی با تأکید بر لزوم قاعدهمند کردن میزان و نحوه استفاده از فناوری، خاطر نشان کرد: فضای مجازی نباید به عرصهای برای حضور بیضابطه و نامحدود تبدیل شود؛ چرا که با اعمال مدیریت زمان و تعیین چارچوبهای مشخص برای بهرهبرداری، میتوان ضمن بهرهمندی از مواهب این فناوری، از آسیبدیدگی پیوندهای عاطفی و حریم خانواده پیشگیری کرد.
این روانشناس یادآور شد: بهترین روش برای تحقق این نظم، مشارکت فرزندان در تدوین قوانین است؛ به این معنا که والدین باید با گفتوگو به تفاهم برسند، نه اینکه قانون را تحکیم کنند. اعمال محدودیتهای دستوری مانند تعیین ساعات غیرمنطقی، اغلب نتیجه معکوس داشته و منجر به سرپیچی و طغیان فرزند میشود.
انتهای پیام
